Αντικαταναλωτισμός, Αυτονομία και Αντίσταση στον Φόβο

Οι νιφάδες του χιονιού είναι από τα πιο εύθραυστα πράγματα στη Φύση, κι όμως δείτε τι μπορούν να κάνουν όταν είναι ενωμένες!
Βέρνι Μ. Κέλι, Αμερικανός συγγραφέας

Οι Αγροί των Λουλουδιών δεν Λένε Ψέματα

Ζούμε μέσα στην ήρεμη φρίκη της καταναλωτικής δημοκρατίας. Σε μια εποχή αχαλίνωτου καταναλωτισμού, ανυπόφορου κοινωνικού μιμητισμού και εκκωφαντικής έλλειψης κριτικής σκέψης. Σε μια δημοκρατία του Δεξιο-Αριστερού «μεσαίου χώρου», του «μέσου όρου», της κατατονικής μετριοπάθειας και του παγώματος των συλλογικών παθών. Προπαντός όμως ζούμε κάτω από τη δικτατορία των αγορών. Η αγορά είναι ο νέος δικτάτορας μας. Τα πάντα γύρω μας καταρρέουν και μόνον η σημαία της ανταγωνιστικότητας παραμένει όρθια. Ανταγωνιστικότητα, αυτή η υπέρτατη αξία της νέας εποχής μας!

Μήπως όμως πρέπει να αντισταθούμε στο «πνεύμα της εποχής» μας; Να αντισταθούμε στο αμερικανικό αξίωμα ό,τι η επιτυχία και το χρήμα είναι το παν στη ζωή; Συνήθως τα χρήματα είναι μια καλή δικαιολογία για την έλλειψη τέχνης και προσωπικής ολοκλήρωσης στη ζωή μας. Από ένα σημείο και μετά όμως τα χρήματα καταδυναστεύουν τον άνθρωπο μεταμορφώνοντας τον σε Homo Economicus Cretinus. Γι’ αυτό το νέο είδος ανθρώπου, που συνηθίζει να κάνει ανθρωποθυσίες για τα κέρδη, οι υπόλοιποι άνθρωποι είναι απλώς καταναλωτικά τρόπαια που εξαγοράζονται εύκολα. Η ίδια η οικονομία είναι μια φούσκα που συστέλλεται και διαστέλλεται σύμφωνα με τις ματαιοδοξίες και τα όνειρα των άπληστων καπιταλιστών αυτής της συνομοταξίας! Αυτό όμως είναι απαράδεκτο. Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό και όχι ο λαός την οικονομία.

Κάτι τέτοιο, δηλαδή να θέσουμε την οικονομία στην υπηρεσία των πολλών, είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί εφόσον δεν έχουμε καταναλωτική συνείδηση, αντίθετα έχουμε καταντήσει «target group», ιδανικοί στόχοι των πολυεθνικών εταιρειών. Πρέπει λοιπόν επειγόντως να αποκτήσουμε καταναλωτική συνείδηση, να «ψηφίζουμε» δηλαδή με τα λεφτά μας. Ναι, πρέπει να γνωρίζουμε πως σε μια αγορά που υποτίθεται πως λειτουργεί σωστά «ψηφίζεις» όντως με τα λεφτά σου. Κάθε αγορά που κάνεις είναι ταυτόχρονα και μια πολιτική επιλογή, με τη διαφορά πως αντί για κόμματα «ψηφίζεις» προϊόντα και εταιρίες που τα παράγουν. Όπως πολύ σωστά λέει και ο ροκ σταρ Bono των U2 «το shopping είναι η νέα πολιτική πράξη».

Για την ώρα πάντως αφεθήκαμε να υποβιβαστούμε από πελάτες σε καταναλωτές. Έχουμε υποκύψει στον περίτεχνο διαφημιστικό μηχανισμό και στον «Δούρειο Ίππο» του μάρκετινγκ και αντιδρούμε σαν αφηνιασμένα consuming zombies, που τρέχουν στα εμπορικά κέντρα καταναλώνοντας σχεδόν ό,τι βρουν μπροστά τους. Ξεχνάμε βέβαια πως όλα όσα καταναλώνουμε χωρίς να τα έχουμε πραγματική ανάγκη είναι συνήθως «κλεμμένα» από τα στομάχια των φτωχών. Εκτός των άλλων αυτή η υπερκατανάλωση μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην υπερχρέωση και στην πλαστική εξάρτηση από πιστωτικές κάρτες και δάνεια, καθιστώντας μας σκλάβους του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες κερδοσκοπούν ανελέητα εκμεταλλευόμενες τη ματαιοδοξία μας να αναρριχηθούμε στο Έβερεστ της ευημερίας, να γευτούμε τους «απαγορευμένους καρπούς» του καταναλωτικού μας παραδείσου. Αυτό έχει ως τίμημα την υποθήκευση του μέλλοντος μας και, σε τελική ανάλυση, την περιστολή των ελευθεριών μας. Όπως είχε πει κάποτε ο και Αμερικανός πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον: «Τα τραπεζικά ιδρύματα είναι πιο επικίνδυνα για τις ελευθερίες μας από τους τακτικούς στρατούς»…

Καλημέρα Τεμπελιά!

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως απέναντι σ’ αυτή την επιδημία υπερκατανάλωσης στην οποία έχουμε υποκύψει σχετικά πρόσφατα; Καταρχάς μπορούμε να επιλέξουμε την εθελοντική λιτότητα: να εργαζόμαστε λιγότερο –άρα να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο– και να αγοράζουμε λιγότερα περιττά υλικά αγαθά. Να λέμε «No Thanks» σε ό,τι προσπαθούν να μας πουλήσουν οι κάθε λογής επιτήδειοι. Να λέμε στον εαυτό μας «αυτό το προϊόν δεν το χρειάζομαι. Γιατί να το αγοράσω;» Δεν πρέπει στις αγορές μας να λειτουργούμε παρορμητικά και συναισθηματικά. Αν αγοράζουμε με βάση το συναίσθημα και όχι τη λογική –δηλαδή με βάση τις πραγματικές μας ανάγκες– τότε υπάρχει κίνδυνος, μετά από την αγορά, να αισθανθούμε ένα ακόμη ισχυρότερο συναίσθημα, εκείνο της απογοήτευσης. Γι’ αυτό και η κατάθλιψη μετά από αγορές είναι συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής μας που πλήττει ειδικά τις γυναίκες Καταφεύγοντας παρορμητικά σε μια άχρηστη «αντικαταθλιπτική» αγορά το αποτέλεσμα είναι η επίταση της θλίψης και η έντονη αίσθηση ότι ο καταναλωτής έπεσε θύμα κάποιας παραπλανητικής διαφήμισης ή κάποιου επιτήδειου πωλητή. Παγιδευμένοι σε μια κοινωνία κερδισμένων και χαμένων, όπου επικρατεί η πεποίθηση πως πετυχημένος είναι εκείνος που έχει περισσότερη οικονομική και υλική ευημερία, αισθανόμαστε, παρά τις πρόσκαιρες «καταναλωτικές θεραπείες» μας, ολοένα και πιο δυστυχισμένοι…

Πολλοί από εμάς πιστεύουμε πως η καριέρα και η δουλειά γενικότερα είναι η μόνη διέξοδος. Μας έχουν πουλήσει μάλιστα το παραμύθι πως η δουλειά είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας. Όχι δεν είναι! Η δυναμική διεκδίκηση της καριέρας και της κοινωνικής ανόδου, μέσω σκληρής εργασίας, δεν έχει πλέον νόημα. Δεν μπορούμε να πάμε όλοι «μπροστά», να «πετύχουμε», όσο κι αν τρέχουμε καταϊδρωμένοι. Κάποιος πρέπει να μείνει και πίσω για να παρακολουθεί τους «ήρωες» του υπερκαταναλωτισμού να προχωρούν «μπροστά» κάνοντας ανθρωποθυσίες για τα κέρδη και την καριέρα τους. Γι’ αυτό και στην εποχή μας, όπου τα κοινωνικά ασανσέρ είναι κολλημένα, η ενεργός αποστασιοποίηση από την εργασία, με άλλα λόγια η τεμπελιά αποτελεί ανατρεπτική πράξη!

Αντίσταση στην Εποχή του Φόβου

Στην ονειροκτόνα εποχή μας οι οραματικές ενατενίσεις τελούν υπό διωγμό, η αισιοδοξία σπανίζει και ο φόβος κυριαρχεί παντού. Αποτελεί κοινό μυστικό πως διακατεχόμαστε από μια κλαψιάρικη απαισιοδοξία, που χαρακτηρίζεται από το φόβο της ζωής, το φόβο της τεχνολογίας και το φόβο του μέλλοντος. Μια απαισιοδοξία που μεταμορφώνει τις προκλήσεις σε παγίδες, αντί σε ευκαιρίες.

Η κοινωνία που ζούμε μας έχει γεμίσει με ανασφάλεια. Το υπερόπλο που λέγεται τηλεόραση διαμορφώνει συνειδήσεις, καταναλωτικές συμπεριφορές και προπαντός διαχειρίζεται τους φόβους μας. Έτσι, εκτός από καταναλωτές περιττών προϊόντων, έχουμε καταντήσει και καταναλωτές φοβικών ειδήσεων. Ο φόβος έγινε το δικό μας ναρκωτικό. Παίρνουμε καθημερινά πολλές δόσεις του κυρίως μέσα από τα μήντια. Αλλά και οι πολιτικοί μας γνωρίζουν πολύ καλά πως η πολιτική επένδυση στο φόβο, αποδίδει. Σε τελική ανάλυση φαίνεται πως μας αρέσει να φοβόμαστε, επειδή έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ασφαλείς: «Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που αρέσει στους ανθρώπους να το νιώθουν, όταν αισθάνονται ασφαλείς» (Ε. Α. Πόε).

Ο φόβος, που μας έχουν ενσταλάξει τεχνητά, μας έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου παθητικότητα, που μας κατάντησε «πολίτες του καναπέ». Δεν υπάρχει πλέον διάθεση για ελευθερία, δημιουργία, επανάσταση. Αφήσαμε προ καιρού τα οδοφράγματα και τις διαδηλώσεις και πιάσαμε τις παντόφλες και τα τηλεκοντρόλ. Το τηλεκοντρόλ μας πάντρεψε με τον καναπέ και το ζάπινγκ έγινε αντανακλαστικό της παραίτησης μας από την πρωτοτυπία του ζειν. Καθόλου παράξενο λοιπόν που λατρεύουμε τις τρομακτικές ταινίες, το ρίγος του κινηματογραφικού φόβου, ενώ οι ίδιοι βρισκόμαστε ασφαλείς στη θαλπωρή του σαλονιού μας. «Υποκύπτουμε στην άνεση του τρόμου κι αυτός ο ελεγχόμενος τρόμος μας βοηθά να κατανικούμε τους συνηθισμένους φόβους μας», λέει ο Γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ. Μόνον μια επαρκή δόση κινηματογραφικής φρίκης ή ενός καλογραμμένου βιβλίου τρόμου μπορεί να εξορκίσει τους «δαίμονες» που ξεπηδούν μέσα από την καθημερινότητα μας κι εδράζονται στην απάθεια και στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας μας.

Οι ανεξέλεγκτοι φόβοι των μαζών –ναι, έχουμε υποβιβαστεί σε μάζα, εφόσον έχουμε χάσει προ καιρού την πνευματική αυτονομία και την πολιτική ενεργητικότητά μας– κάνουν καλό στο Σύστημα, ενώ η ψυχραιμία το βλάπτει. Αποτελεί κοινό μυστικό πως η Εξουσία, ακόμη και στις δημοκρατικές χώρες, οφείλει να κρατά τους πολίτες αρκετά φοβισμένους, γιατί αν δεν φοβούνται και δεν τρέμουν για όλων των ειδών τα κακά που μπορούν να πέσουν πάνω στα κεφάλια τους –κακά που προέρχονται από έξω ή από μέσα ή ακόμη κι από το διάστημα– τότε ίσως αρχίσουν να Σκέφτονται. Αυτό θεωρείται από την ελίτ εξαιρετικά επικίνδυνο, διότι θεωρεί πως το «ζαλισμένο κοπάδι» δεν έχει την ικανότητα να Σκέφτεται. Γι’ αυτό και πρέπει να φοβάται εσωτερικούς κι εξωτερικούς εχθρούς. Ο φόβος είναι άγνοια και η άγνοια ευτυχία. Το «ζαλισμένο κοπάδι» επιτρέπεται να είναι ευτυχισμένο, όχι όμως ελεύθερο.

Αντίσταση στο φόβο σημαίνει πρώτα απ’ όλα ψυχραιμία και σε δεύτερη φάση κριτική σκέψη. Πρέπει να γνωρίζουμε πως ο φόβος, ακόμη και για υπαρκτές απειλές –πόσο μάλιστα για φανταστικές–, αποτελεί μια απίστευτη σπατάλη ενέργειας, κατατρώγει τις σκέψεις μας, θολώνει τα συναισθήματα μας και μας παραλύει. Οι Κινέζοι έχουν μια σοφή στάση απέναντι στο φόβο: ο άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται και ν’ ανησυχεί γενικώς, ούτε γι’ αυτά που διορθώνονται, ούτε και για εκείνα που δεν διορθώνονται. Εκείνα που διορθώνονται κάποια στιγμή θα διορθωθούν. Εκείνα που δεν διορθώνονται, δεν πρόκειται να διορθωθούν, οπότε γιατί να ανησυχούμε άσκοπα; Έχοντας αυτά κατά νου πρέπει να εστιαστούμε στα πραγματικά μας προβλήματα –και όχι στα φανταστικά– και να επιδιώξουμε ασφάλεια με δικαιώματα για περισσότερη ελευθερία και ποιοτικότερη δημοκρατία. Οι αδύναμοι πρέπει να μάθουν να φοβίζουν τους δυνατούς. Πρέπει να αντιληφθούν πως, αν θέλουν να απελευθερωθούν από τους φόβους τους, μπορούν να είναι κι αυτοί δυνατοί και να ανταποδώσουν τα κτυπήματα. Η αντίσταση στο φόβο αποτελεί το σίγουρο εισιτήριο για μια πιο ελεύθερη και ολοκληρωμένη ζωή.

Αυθεντικότητα Πάνω απ’ Όλα

Πριν συνεχίσω θέλω να επισημάνω πως αυτά που γράφω εδώ δεν ισχυρίζομαι ότι αποτελούν δικές μου πρωτότυπες ιδέες, αλλά ένα σταχυολόγημα απόψεων και ιδεών που διάβασα και μελέτησα τελευταία ή, αν θέλετε, αποτελούν ανεξιχνίαστες λογοκλοπές. Όπως είπε χαρακτηριστικά και ο γνωστός Ισπανός σκηνοθέτης Πέντρο Αλμοδοβάρ: «Ό,τι δεν είναι αυτοβιογραφικό είναι υποκλοπή».

Αλλά ας έλθουμε τώρα στο ζήτημα της αυθεντικότητας. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ζουν αυθεντικές ζωές, αλλά θλιβερά απομεινάρια ξένων ζωών που πιστεύουν πως δικές τους. Πάει καιρός που οι Έλληνες έπαψαν να είναι απρόβλεπτοι και αλλοπρόσαλλοι, σαν ανεμοδείκτες. Αντίθετα είναι απόλυτα προβλέψιμοι. Όλοι τείνουν να μοιάζουν με όλους. Οι στατιστικές εφαρμόζονται πετυχημένα πάνω τους. Όπως και σε κάθε Δυτική κοινωνία, έτσι και στην Ελλάδα τα «ιδανικά» των νέων είναι ο πλούτος, τα υλικά αγαθά, η δόξα και η καλοπέραση. Τίποτε το πρωτότυπο δηλαδή. Σχεδόν όλοι οι νεαροί Έλληνες θέλουν να καλοπερνούν στα ιν κλαμπ, να τρώνε στα σικ εστιατόρια, να πίνουν «ντριγκς» νωχελικά, να οδηγούν καινούργια απαστράπτοντα αυτοκίνητα, να ντύνονται με πανάκριβα ρούχα φίρμας, να μένουν σε μοντέρνα σπίτια ή σε μονοκατοικίες με γκαζόν, να κάνουν διακοπές σε χάι μέρη, να έχουν φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, μια «βεντάλια» από πιστωτικές κάρτες όλων των ειδών, διάσημους γνωστούς, λαμπερές «μπάρμπι» ερωμένες και όνειρα για το τι θα κάνουν τα λεφτά που θα κερδίσουν στο τζάκποτ του τζόκερ. Και όταν δεν κάνουν τίποτε από τα παραπάνω λουφάζουν τεμπέλικα στο αναπαυτικό σαλόνι του πατρικού τους –ποιος είναι τόσο χαζός για να δουλεύει και να πληρώνει το μισό μισθό του για το ενοίκιο μιας «τρύπας»;– χαζεύοντας reality show και άλλα τηλεοπτικά κατακάθια. Πουθενά, επαναλαμβάνω, διάθεση για ελευθερία, δημιουργία, επανάσταση. Αυτό που έχει πλέον σημασία είναι το ανελέητο κυνήγι της ηδονής και η ικανοποίηση της ακόρεστης καταναλωτικής τους δίψας.

Στους δρόμους των ελληνικών πόλεων σέρνονται υπερτροφικές και καταθλιπτικές εγωπαθείς υπάρξεις, που μοιάζουν απελπιστικά μεταξύ τους. Οι περισσότεροι Έλληνες είναι άλλοι, δεν είναι ο εαυτός τους. Οι σκέψεις τους ανήκουν σε κάποιον άλλο, οι ζωές τους είναι μίμηση άλλων ζωών, τα πάθη τους σκέτη αντιγραφή από τηλεοπτικά σίριαλ, επιβεβαιώνοντας αυτό που είχε πει κάποτε ο Έμερσον: «Τίποτε δεν είναι πιο σπάνιο στον άνθρωπο από μια πράξη που να είναι δική του».

Σπάνια συναντά κανείς σήμερα κάποιον «αυτόφωτο αστέρα». Οι περισσότεροι είναι ετερόφωτοι, μιμούνται τους άλλους, «η ζωή τους δεν είναι παρά η κρύα φεγγαρίσια αντανάκλαση του ήλιου» (Χένρι Μίλερ). Πως όμως μπορούμε να γίνουμε αυθεντικοί; Όπως έγραψα και στο editorial αυτού του τεύχους «η αυθεντική ζωή αρχίζει μόλις καταρρέουν οι ψευδαισθήσεις». Με άλλα λόγια πρέπει καταρχάς να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας ότι ζούμε αυθεντικές ζωές, ενώ δεν είμαστε παρά μια αντανάκλαση, ένα κούφιο ολόγραμμα, μια σκιά του αληθινού μας εαυτού. Σε δεύτερη φάση πρέπει να επιδιώξουμε την αυτονομία. Η αυτονομία είναι το αντίθετο της ετερονομίας. Δεν πρέπει να υπακούμε εύκολα σε νόμους και συμβάσεις, που έχουν κατασκευαστεί χωρίς τη συμμετοχή μας. Πρέπει πάνω απ’ όλα να υπακούσουμε στον εαυτό μας και στις ιδέες μας. Δεν πρέπει να ετεροπροσδιοριζόμαστε. Δεν χρειαζόμαστε τους άλλους για να μας πουν ποιοι πραγματικά είμαστε. Ο αυτοπροσδιορισμός είναι το επιθυμητό και αυτό προϋποθέτει την αυτογνωσία.

Η ζωή του καθενός μας πρέπει να είναι δρόμος προς τον Εαυτό του, προς την αυτοπραγμάτωση. Αν το καταφέρουμε τότε θα ζήσουμε μια ζωή που θα έχουμε χρησιμοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητες μας, θα έχουμε κυνηγήσει τα ατομικά και συλλογικά όνειρα μας, θα έχουμε συνειδητότητα και βαθύ σεβασμό για τη Φύση και την ύπαρξη. Με άλλα λόγια μια ζωή που αξίζει να τη ζήσει κανείς: «Μην αφήνεις στο θάνατο, παρά μόνον στάχτες» (Νίκος Καζαντζάκης).

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ είναι συγγραφέας και εκδότης-διευθυντής του περιοδικού ΖΕΝΙΘ.

Κατά την άποψή μου, αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να καθίσει σε ένα δάσος κοιτάζοντας ανάμεσα από τα δέντρα ένα ηλιοφώτιστο λιβάδι και να πει, «αυτό είναι ό,τι πραγματικά χρειάζομαι», κάτι είναι λάθος με αυτόν. 
P. Lutus

Δεν μπορούμε να πάμε όλοι «μπροστά», να «πετύχουμε», όσο κι αν τρέχουμε καταϊδρωμένοι. Κάποιος πρέπει να μείνει και πίσω για να παρακολουθεί τους «ήρωες» του υπερκαταναλωτισμού να προχωρούν «μπροστά» κάνοντας ανθρωποθυσίες για τα κέρδη και την καριέρα τους…

Όλα όσα καταναλώνουμε χωρίς να τα έχουμε πραγματική ανάγκη είναι συνήθως «κλεμμένα» από τα στομάχια των φτωχών…

Πρέπει να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας ότι ζούμε αυθεντικές ζωές, ενώ δεν είμαστε παρά μια αντανάκλαση, ένα κούφιο ολόγραμμα, μια σκιά του αληθινού μας εαυτού.

Πηγή: zenithmag.wordpress.com

Σαν σήμερα ξεκίνησαν οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τις 24 Μαρτίου του 1999, όταν το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, επειδή η τελευταία αρνείτο να υπογράψει τη συμφωνία για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Οι βομβαρδισμοί διήρκεσαν σχεδόν 3 μήνες και ακολουθήθηκαν από χερσαία εισβολή. Πρόκειται για την πρώτη επίθεση στην ιστορία της Συμμαχίας κατά κυρίαρχου κράτους.

Στη διάρκεια των βομβαρδισμών, σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch, 500 περίπου άμαχοι έχασαν τη ζωή τους σε 90 διαφορετικά επεισόδια, κατηγορώντας το ΝΑΤΟ για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Το Βελιγράδι, από την πλευρά του, έκανε λόγο για 5.000 νεκρούς αμάχους στη διάρκεια των 78ήμερων αεροπορικών επιχειρήσεων.

Το ίδιο το ΝΑΤΟ δεν έδωσε ποτέ στη δημοσιότητα στοιχεία για τις απώλειες μεταξύ των αμάχων. Το αμερικανικό Πεντάγωνο, ωστόσο, έχει παραδεχτεί ότι υπήρξαν 20 έως 30 περιπτώσεις λαθών, που προκλήθηκαν ως συνέπεια των βομβαρδισμών. Σε συνέντευξή του το 2005, στον ιστότοπο της Σερβικής Ραδιο- Τηλεόρασης (RTS), το κτίριο της οποίας βομβαρδίστηκε στις 23 Απριλίου 1999, με αποτέλεσμα το θάνατο 16 εργαζομένων, ο γνωστός Αμερικανός συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής Νόαμ Τσόμσκι σημειώνει πως ο πραγματικός σκοπός του πολέμου δεν είχε σε καμία περίπτωση να κάνει με την ανησυχία των ΗΠΑ για τους Αλβανούς Κοσοβάρους.

«Η επέμβαση έγινε διότι η Σερβία δεν ακολουθούσε τις απαιτούμενες κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, που σημαίνει ότι ήταν η τελευταία γωνία της Ευρώπης δεν είχε υποτάξει τον εαυτό της στα καθοδηγούμενα από τις ΗΠΑ
νεοφιλελεύθερα προγράμματα, επομένως έπρεπε να εξαλειφθεί».
Πριν από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, ο Τσόμσκι είχε δηλώσει πως «η χρήση του όρου «γενοκτονία» στην περίπτωση του Κοσόβου αποτελεί προσβολή για τα θύματα του Χίτλερ». Εξηγώντας τη δήλωση αυτή, σημειώνει: «χρειάζονταν ένα γεγονός για να δικαιολογήσουν τον αυτο –εκθειασμό τους, έτσι; Ευτυχώς ήρθε το Κόσοβο και πλέον έπρεπε να σταματήσουν τη γενοκτονία. Τι ήταν η γενοκτονία στο Κόσοβο; Γνωρίζουμε από έγγραφα στη Δύση ότι ήταν.

Το χρόνο πριν τους βομβαρδισμούς, σύμφωνα με δυτικές πηγές, περίπου 2.000 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί, οι σκοτωμοί διακόπηκαν, πολλοί από αυτούς προέρχονταν στην πραγματικότητα μέχρι τον Ιανουάριο του 1999 από τους αντάρτες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου, που προσπαθούσαν να προκαλέσουν μια σκληρή απάντηση εκ μέρους της Σερβίας, προκειμένου να στραφούν στη συνέχεια στους Δυτικούς ανθρωπιστές για να ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί».Ο Αμερικανός διανοούμενος τονίζει επίσης πως παρότι τα εγκλήματα που έλαβαν χώρα κατά την επιχείρηση δεν αποκρύπτονταν από την κοινή γνώμη, παρόλα αυτά «αντιμετωπίζονταν πανηγυρικά. Δεν ήταν άγνωστα, όπως ο βομβαρδισμός της ραδιοτηλεόρασης, αλλά επειδή το τελευταίο περιγραφόταν ως όργανο προπαγάνδας, ήταν σωστό να βομβαρδιστεί. Αυτό συμβαίνει διαρκώς. Συνέβη και το Νοέμβριο του 2004 με το Ιράκ. Ένα από τα χειρότερα εγκλήματα πολέμου στο Ιράκ...».

Πηγή: tvxs.gr

«Ένα λίτρο φως» σε 1 εκατ. παράγκες – Δείτε πώς φτιάχνεται το ηλιακό μπουκάλι-λάμπα (video)

Πριν από λίγο καιρό μεταδώσαμε στο econews την είδηση για το ηλιακό μπουκάλι-λάμπα που «φωτίζει» τα φτωχά νοικοκυριά με νερό και χλωρίνη και το οποίο έχει κυριολεκτικά μεταμορφώσει τη ζωή10.000 κατοίκων των παραγκουπόλεων της πρωτεύουσας των Φιλιππίνων, Μανίλα.

To My Shelter Foundation, το ίδρυμα που βρίσκεται πίσω από αυτή την εκπληκτική δράση επεκτείνει την καμπάνια που ακούει στο όνομα «Isang Litrong Liwanag» με σκοπό να φωτίσει με αυτά τα θαυματουργά πλαστικά μπουκαλάκια ένα εκατομμύριο παραπήγματα στη Μανίλα.

Το μπουκάλι-λάμπα του ενός λίτρου που ανέπτυξαν φοιτητές του ΜΙΤ σε συνεργασία με τον Mac Diaz, ιδρυτή του MyShelter Foundation λειτουργεί ως εξής: γεμίζεται με νερό και χλωρίνη και τοποθετείται στην τρύπα μιας μεταλλικής οροφής. Το ηλιακό φως διαθλάται μες το υγρό και δημιουργεί καθαρή ακτινοβολία ισοδύναμη με 55 ή 60 βατ καθαρού λευκού φωτός. Η χλωρίνη εμποδίζει τη δημιουργία άλγης. Τα μπουκάλια δεν θερμαίνονται και είναι σχεδιασμένα να παράγουν καθαρό φως για πέντε χρόνια.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτούν οι Pepsi, Bosch και άλλες εταιρείες και έχει σκοπό να φέρει το φως στο ⅓ των Φιλιππινέζων που ζουν στο σκοτάδι.

Πηγή: econews.gr

Χασμουριόμαστε από την μήτρα της μητέρας μας

Το χασμουρητό είναι μεταδοτικό; Όχι απαραίτητα καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός χασμουριέται ακόμα και μέσα στην μήτρα. Όπως αναφέρουν επιστήμονες ο άνθρωπος χασμουριέται ακόμα και όταν βρίσκεται σε κώμα ενώ έχει διαπιστωθεί ότι έχουν την τάση να χασμουριούνται όσοι πέφτουν με αλεξίπτωτο ,αθλητές καθώς και καλλιτέχνες λίγη ώρα πριν ανέβουν στην σκηνή.

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι όταν νοιώθουμε πιεσμένοι αλλά δεν έχουμε καμία εναλλακτική σε πολλές περιπτώσεις το σωματοποιούμε και το κάνουμε χασμουρητό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ακόμα και έμβρυα 12 εβδομάδων όταν χασμουριούνται μέσα στην μήτρα ταυτόχρονα τεντώνονται.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ένα βρετανός νευρολόγος παρακολούθησε ασθενείς με εγκεφαλικό και παρατήρησε ότι όταν χασμουριούνται τεντώνουν το χέρι που βρίσκεται στην πλευρά που είχε παραλύσει.

Πηγή: koutipandoras.gr

Βία και νοθεία

Τα τελευταία δυο χρόνια, η κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει απίστευτη βία για να καταστείλει οποιαδήποτε μορφή αντίδρασης των πολιτών. Τα βίντεο με την κρατική βία σε όλο της το μεγαλείο έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου.

Αλήθεια, υπάρχει κάποιος Έλληνας που πιστεύει πως μια κυβέρνηση που χρησιμοποιεί περισσότερους από 4 χιλιάδες αστυνομικούς για να «περιφρουρήσουν» μια μαθητική παρέλαση θα κάνει καθαρές εκλογές;

Υπάρχει κάποιος Έλληνας που πιστεύει πως αυτή η έκρηξη κρατικής βίας δεν θα έχει ως συνέχεια τη νοθεία των εκλογικών αποτελεσμάτων;

Αν υπάρχει τέτοιος Έλληνας, θα πιστεύει πως υπάρχει και Άι Βασίλης.


Πηγή: pitsirikos.net

'Η μνημόνια ή δημοκρατία. Του Στέλιου Κούλογλου

Καταγράφοντας την εντυπωσιακή πτώση της ΝΔ και την εξ ίσου εντυπωσιακή εκτόξευση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»,η  χθεσινή δημοσκόπηση της Vprc ήρθε να επιβεβαιώσει τον κανόνα που ίσχυσε διεθνώς, σε όλες τις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκε η νεοφιλελεύθερη συνταγή του ΔΝΤ: τα επαχθή μέτρα που την συνοδεύουν, δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά σε συνθήκες αντιδημοκρατικής εκτροπής.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση, η ΝΔ πληρώνει την υποστήριξη του Μνημόνιου ΙΙ υποχωρώντας, στην πρόθεση ψήφου, κατά 5 μονάδες μέσα σε ένα μήνα.  Ο Π.Καμμένος.. καίει όχι μόνο την ΝΔ αλλά και τον μέχρι πρότινος φιλοκυβερνητικό ΛΑΟΣ, για τον οποίο η πιθανότητα να μην περάσει το όριο του 3% για την είσοδο στην Βουλή, είναι πλέον περισσότερο από υπαρκτή.  Το μνημόνιο είναι η λυδία λίθος που καθορίζει τις επιδόσεις των κομμάτων: η μικρή πτώση της «Δημοκρατικής Αριστεράς» πρέπει να οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, και στην διευκρίνιση ότι αποδέχεται την διεθνή συμφωνία για το Μνημόνιο ΙΙ και θα επιδιώξει να την αναδιαπραγματευθεί.

Η πτώση της ΝΔ δημιουργεί ερωτηματικά για το αν το ΕΚΑ («Ενιαίο Κόμμα των Αγορών»), δηλαδή ο συνασπισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, θα διαθέτει  απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην ερχόμενη Βουλή.  Στη περίπτωση που το ΕΚΑ δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια ανοιχτή πολιτική κρίση. Ακόμη όμως και αν ο στόχος τελικώς επιτευχθεί, κάτω από το βάρος των γνωστών διλημμάτων που θα τεθούν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την προεκλογική περίοδο(ή μνημόνιο ή χρεοκοπία, το μνημόνιο είναι μονόδρομος γιατί παραμονεύει η δραχμή κλπ), θα πρόκειται για μια ασταθή και ευάλωτη κυβέρνηση.

Δεν είναι μόνο ότι το νέο υπουργικό Συμβούλιο θα κληθεί αμέσως να πάρει εξαιρετικά αντιδημοφιλή μέτρα, τα οποία θα έχουν αποκρύψει από τους ψηφοφόρους την προεκλογική περίοδο. Είναι κυρίως το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από την ίδια δημοσκόπηση, αντίθετη με το μνημόνιο είναι η απόλυτη πλειοψηφία των πολιτών. Μόνο το 8% πιστεύει ότι «το Μνημόνιο II αποτελεί σε γενικές γραμμές μια σωστή πολιτική προκειμένου η χώρα να βγει από την οικονομική κρίση», ενώ το 54% θεωρεί ότι πρόκειται για λάθος πολιτική και τάσσεται υπέρ της απεμπλοκής απ αυτό!.(δες πίνακα στο τέλος)

Πηγαίνοντας κόντρα στην πλειοψηφία, η νέα κυβέρνηση  δεν θα έχει περίοδο χάριτος και η χώρα θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με μια νέα πολιτική κρίση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Σόιμπλε υπέδειξε  εμμέσως και χθες  ότι οι εκλογές πρέπει να αναβληθούν, δηλώνοντας ότι είναι  μεν δικαίωμα των Ελλήνων αλλά…

Σε καμιά από τις χώρες όπου εφαρμόστηκαν οι συνταγές του ΔΝΤ δεν τηρήθηκαν οι δημοκρατικοί κανόνες.  Στην Λατινική Αμερική συνδυάστηκαν με βίαιες πολιτικές αναταραχές, ανατροπές κυβερνήσεων και ευρείας έκτασης καταστολή. Στην Ευρώπη, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 η κυρία Θάτσερ προσπάθησε να επιβάλλει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο στην Μεγάλη Βρετανία, είδε την δημοτικότητα της κυβέρνησης της να γκρεμίζεται. Χρειάστηκε να καταφύγει σε έκτακτα μέτρα, που πήραν την μορφή του πολέμου με την Αργεντινή για τα νησιά Φώκλαντς, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές του 1983.

Ελάχιστοι  ψηφοφόροι θα ψήφιζαν, υπό κανονικές συνθήκες, για την περιστολή των δικαιωμάτων και των αμοιβών τους, ώστε να ωφεληθεί μια οικονομική ολιγαρχία. Η εφαρμογή των  παρόμοιων, επαχθών μέτρων στην Ελλάδα, οδηγεί αναγκαστικά σε δημοκρατική εκτροπή, γιατί μόνο μια έκτακτη κατάσταση μπορεί να τα επιβάλλει. Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι Μνημόνιο η χρεοκοπία, αλλά Μνημόνιο ή Δημοκρατία.

Πηγή: tvxs.gr

ΚΑΦΡΙΛΕΣ

Ο Γιώργος Παπανδρέου στο καρναβάλι

Το πολιτικό έργο του Γιώργου Παπανδρέου παρουσίασαν οι Ισπανοί. Ο τρόπος παρουσίασης ήταν ιδιαίτερος καθώς τον έκαναν άγαλμα για το καρναβάλι της Βαλένθια.

Το άρμα που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα που παρέλασαν στο καρναβάλι παρουσίαζε τον Γιώργο Παπανδρέου ως γυμνό δισκοβόλο που είχε στα χέρια του ένα ευρώ έτοιμο να το πετάξεις.

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ Las Fallas έγδυσαν τον πρώην πρωθυπουργό Παπανδρέου και στο τέλος μάλιστα έκαψαν το ομοίωμά του μαζί με τα άλλα άρματα.

Πηγή: koutipandoras.gr

«Ξ-εκτυπωτής» σβήνει το μελάνι από το χαρτί – Άμεση ανακύκλωση

Μια νέα μέθοδο για την επαναχρησιμοποίηση χαρτιού ανακάλυψαν ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

Όπως ανακοινώθηκε, οι ερευνητές κατάφεραν, με τη χρήση λέιζερ, να αφαιρέσουν το μελάνι από το χαρτί, καθιστώντας δυνατή τηνεπαναχρησιμοποίησή του.

Η τεχνολογία δοκιμάστηκε με επιτυχία και οι επιστήμονες εκτιμούν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα κάθε νοικοκυριό ή γραφείο θα διαθέτει ένα «μηχάνημα εξαφάνισης μελανιού» καθώς το μόνο που απομένει είναι να ανατεθεί σε μια εταιρεία η κατασκευή της πρότυπης συσκευής.

Εκτιμάται ότι η ευρεία χρήση της «συσκευής εξαφάνισης μελανιού» θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην προστασία του περιβάλλοντος με τη μείωση των εκπομπών μέχρι και 80% από τις μονάδες επεξεργασίας και ανακύκλωσης του χαρτιού.

Εκτός αυτού, η συσκευή θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας, καθώς για την παραγωγή χάρτου απαιτούνται μεγάλες ποσότητες ενέργειας και υδάτων, ενώ γίνεται και χρήση χημικών.

Πηγή: econews.gr

Απαγορεύονται οι «κολλητοί»

Μία νέα τάση που απαγορεύει στους μικρούς μαθητές να αναπτύσσουν επιστήθιες φιλίες εφαρμόζουν σχολεία του Κίνγκστον, του νοτιοδυτικού Λονδίνου και του Σάρεϊ, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Sun.

Οι δάσκαλοι δεν επιτρέπουν στους μαθητές να κάνουν αυτό που λέμε «κολλητούς», και συνεπώς δεν συγχύζονται όταν τα παιδάκια... τσακώνονται. Αντιθέτως, προτρέπουν τους μικρούς μαθητές να παίζουν σε ομάδες.

«Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι οι δάσκαλοι λένε στα παιδιά να μην έχουν κολλητό φίλο και όλοι να παίζουν με όλους», ανέφερε η εκπαιδευτική ψυχολόγος Γκέινορ Σμπουτόνι

«Το κάνουν αυτό γιατί θέλουν να προστατέψουν το παιδί από τον πόνο του τσακωμού από τον καλύτερό του φίλο. Αλλά είναι φυσικό για κάποια παιδιά να θέλουν έναν κολλητό. Εάν χωρίσουν, θα πρέπει να βιώσουν αυτόν τον πόνο, διότι έτσι θα μαθαίνουν να τον διαχειρίζονται».

Ο Ράσελ Χόμπι του Εθνικού Συλλόγου Διευθυντών Σχολείων επιβεβαίωσε ότι σε κάποια σχολεία εφαρμόζεται αυτή η απαγόρευση.

«Δεν πιστεύω ότι γίνεται ευρέως, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι συμβαίνει», δήλωσε.

Πηγή: ethnos.gr

Η προφητεία

Στις 11 Νοεμβρίου του 2010, στο «Κουτί της Πανδώρας» κάναμε μια εκπομπή για τον κατάσταση στον Άγιο Παντελεήμονα. Ο τίτλος ήταν «Μπίζνες, κραυγές και ψίθυροι στον Άγιο Παντελεήμονα». Στην εκπομπή αυτή η έρευνα αποκάλυπτε πως η συγκέντρωση μεταναστών στο Κέντρο της Αθήνας και πολύ περισσότερο οι κραυγές για την επικινδυνότητα της περιοχής δεν ήταν τυχαία. Για έναν ανεξήγητο λόγο οι μετανάστες, οδηγούνταν με ευθύνη του ελληνικού κράτους από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας. Γκετοποιήθηκαν και δημιουργήθηκε το αναπόφευκτο. Εξαθλίωση και πολλές φορές εγκληματικότητα. Εγκληματικότητα που αρκετές φορές ήταν υποκινούμενη.

Στη συνέχεια «αγανακτισμένοι πολίτες» ενέτειναν το κλίμα της ανασφάλειας και οδηγούσαν πολλούς να πουλάνε τα σπίτια τους και να εγκαταλείπουν το κέντρο. Όπως αποκαλύψαμε τότε, πρωταγωνιστής ήταν ένας κτηματομεσίτης «αγανακτισμένος».Το σχέδιο ήταν απλό. Όσοι είχαν ιδιοκτησίες θα πουλούσαν όσο όσο, και στη συνέχεια το κράτος θα αναλάμβανε να σώσει το Κέντρο και να αναβαθμίσει την περιοχή. Όλα αυτά τότε ίσως έμοιαζαν σενάρια καχύποπτων δημοσιογράφων. Μόνο που την Τετάρτη έγιναν δύο πράγματα. Το υπουργείο του κ. Χρυσοχοίδη αποφάσισε να κάνει επιχειρήσεις σκούπας και να μεταφέρει τους μετανάστες σε στρατόπεδα στην Κοζάνη. Και ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος μετά άλλων τεχνοκρατών ανακοίνωσε την ανάπλαση αναβάθμιση του Κέντρου της Αθήνας.

Από το σενάριο λοιπόν μένει να δούμε ποιοί πλούτισαν.

Πηγή: koutipandoras.gr

Ο μύθος του αμερικανού φονιά που απλά τρελάθηκε. Του Ρόμπερτ Φισκ

Βαρέθηκα με την ιστορία του δήθεν «διαταραγμένου» στρατιώτη». Ο 38χρονος λοχίας που σφάγιασε 15 Αφγανούς πολίτες, μεταξύ των οποίων 9 παιδιά, κοντά στο Κανταχάρ, αυτήν την εβδομάδα κατά τους δυτικούς εμπειρογνώμονες ήταν μια «διαταραγμένη» προσωπικότητα. Αν ήταν Αφγανός, και ειδικά Ταλιμπάν θα ήταν ένας κακός και ανόητος τρομοκράτης . Είναι όμως Αμερικανός. Άρα, ένας στρατιώτης που απλά τρελάθηκε.

Πρόκειται για την ίδια ανοησία που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους δολοφονικούς στρατιώτες των ΗΠΑ που έπαθαν αμόκ στην ιρακινή πόλη Χαντίθα. Με αυτόν τον τρόπο χαρακτηρίστηκε και ο Ισραηλινός στρατιώτης Μπαρούχ Γκόλντστεϊν που έσφαξε 25 Παλαιστίνιους στη Χεβρώνα.

«Προφανώς διαταραγμένος», «πιθανόν διαταραγμένος», ήταν οι χαρακτηρισμοί των δημοσιογράφων του Guardian για έναν στρατιώτη ο οποίος «ενδέχεται να υποφέρει από κάποιο είδος βλάβης», ενώ οι Financial Times τον αναφέρουν ως «ένας ψευτο-στρατιώτης των ΗΠΑ», του οποίου η «μανία» (ΝΥ Times), «ήταν αδιαμφισβήτητη και διαπερασμένη από μία παρανοϊκή δράση» (Le Figaro). Πραγματικά υποτίθεται ότι πρέπει να τα πιστέψουμε αυτά;

Εάν ήταν πραγματικά διαταραγμένος ο λοχίας μας θα είχε σκοτώσει 16 από τους Αμερικάνους συντρόφους του. Τα δικά τους πτώματα θα είχαν σφαγιαστεί και θα είχαν πυρποληθεί αμέσως μετά. Αλλά, όχι, δεν σκότωσε Αμερικανούς. Επέλεξε να σκοτώσει Αφγανούς. Το ερώτημα είναι γιατί έκανε αυτή την επιλογή; Χτες έγινε γνωστό πως ο στρατιώτης είδε πρόσφατα έναν από τους συντρόφους του με κομμένα πόδια. Αλλά και τί μ’ αυτό;

Η αφήγηση των Αφγανών έχει λοβοτομηθεί και λογοκριθεί περίεργα από αυτούς που προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την ειδεχθή σφαγή στο Κάνταχαρ. Όλοι θυμούνται τα Κοράνια που καίγονταν από τα αμερικανικά στρατεύματα που εισέβαλλαν στο Μπαγκράμ και τους θανάτους 6 στρατιωτών του ΝΑΤΟ, εκ των οποίων οι δύο Αμερικανοί.

Αποκλείεται ωστόσο να ξεχάστηκε η πολύ σημαντική δήλωση του υπ’ αριθμόν ένα Αμερικανού στρατηγού στο Αφγανιστάν Τζόν Άλεν, 22 ημέρες μετά.

Ο Άλεν είπε στους άντρες του πως «δεν είναι τώρα η στιγμή για εκδίκηση για τους θανάτους των δύο Αμερικανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στις ταραχές της Πέμπτης». Όπως είπε «θα έπρεπε να αντισταθούν σε οποιαδήποτε ορμή τυχόν έχουν για να εκδικηθούν». «Θα υπάρχουν στιγμές σαν αυτές που τα συναισθήματά σας θα κυριεύουν ο θυμός και η επιθυμία για εκδίκηση. Τώρα δεν είναι η ώρα για εκδίκηση, τώρα είναι ώρα να κοιτάξετε βαθειά μέσα στις ψυχές σας, να θυμηθείτε την αποστολή σας, την πειθαρχία σας , το ποιοί πραγματικά είστε», είπε ο Άλεν.

Αυτός ήταν ένας εξαιρετικός λόγος από το στρατηγό των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. Ο επικεφαλής του στρατού έπρεπε να εξηγήσει στους , δήθεν, αυστηρά πειθαρχημένους , επαγγελματίες στρατιώτες του να μην «αναζητήσουν εκδίκηση» στους Αφγανούς που υποτίθεται έπρεπε να βοηθούν/προστατεύουν/ταΐζουν/ εκπαιδεύουν κλπ. Έπρεπε να πει στους στρατιώτες του να μην διαρπάξουν φόνο.

Προφανώς λοιπόν ο Άλεν είχε ήδη προειδοποιηθεί από τους κατώτερους αξιωματικούς του ότι οι στρατιώτες του ήταν εξοργισμένοι από τις δολοφονίες που ακολούθησαν το κάψιμο των Κορανίων και ίσως είχαν μπει σε ένα πνεύμα εκδίκησης. Ως εκ τούτου προσπάθησε απεγνωσμένα –με μία δήλωση τόσο σοκαριστική όσο και αποκαλυπτική- να προκαταλάβει τη σφαγή που έγινε την περασμένη Κυριακή.

Ωστόσο οι δηλώσεις αυτές του Άλεν εξαφανίστηκαν εντελώς από το πεδίο μνήμης των «ειδημόνων» όταν έπρεπε να μας πουν για την σφαγή. Ούτε μια αναφορά στα ρεπορτάζ, καθώς αυτό φυσικά θα έβγαζε από τη λογική του «διαταραγμένου» το λοχία μας και θα του έδινε πιθανό κίνητρο για τους σκοτωμούς. Ως είθισται οι εφημερίδες τα «ταίριαξαν» με τον στρατό για να δημιουργήσουν έναν παρανοϊκό αντί έναν δολοφόνο στρατιώτη. Ο κακόμοιρος ήταν εκτός εαυτού. Δεν γνώριζε τι έκανε.

Πειθαρχία, ηθική, θάρρος, οι αξίες που υποτίθεται ότι προσβεύει ο αμερικανικός στρατός. Το θάρρος να μην σκοτώνεις για εκδίκηση. Αλλά όταν χάνεις σε έναν πόλεμο που προσποιείσαι ότι κερδίζεις, υποθέτω πως είναι υπερβολικό να ελπίζουμε. Ο στρατηγός Αλεν φαίνεται πως έχανε το χρόνο του.

Πηγή: tvxs.gr

Ιαπωνία: υπεράκτιο αιολικό στη Φουκουσίμα και έξυπνα δίκτυα

Ένα χρόνο μετά το σεισμό και το τσουνάμι που ισοπέδωσαν την ανατολική ακτή της Ιαπωνίας και προκάλεσαν το πυρηνικό δυστύχημα στη Φουκουσίμα, όμιλος ιαπωνικών εταιρειών σχεδιάζει την κατασκευή ενός πειραματικού υπεράκτιου αιολικού πάρκου κοντά στη μονάδα Νταΐτσι.
Επικεφαλής του κονσόρτσιουμ είναι η ιαπωνική εταιρεία Marubeni, ενώ συμμετέχουν το Πανεπιστήμιο του Τόκυο και οι Mitsubishi, Mitsubishi Heavy Industries, IHI Marine United, Mitsui Engineering & Shipbuilding, Nippon Steel, Hitachi, Furukawa Electric, Shimizu και Mizuho Information & Research.
Το κονσόρτσιουμ υποστηρίζει το υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ιαπωνίας.
Το πλάνο προβλέπει την κατασκευή τριών πλωτών αεροτουρμπινών και έναν πλωτό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής πολύ κοντά στην πυρηνική μονάδα της Φουκουσίμα.
Μια πλωτή ανεμογεννήτρια ισχύος 2 μεγαβάτ θα εγκαταστήσει η Fuji Heavy Industries μες το έτος, ενώ τον πλωτό σταθμό ισχύος 66 κιλοβόλτ θα παράσχει η Hitachi.
Στη δεύτερη φάση του σχεδίου θα προστεθούν δύο ανεμογεννήτριες ισχύος 7 μεγαβάτ έκαστη από τη Mitsubishi Heavy Industries μεταξύ 2013 και 2015.
Κυβέρνηση και εταιρείες ευελπιστούν πως το σχέδιο θα αναζωογονήσει την οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή και θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας στη ρημαγμένη από το τσουνάμι περιοχή.


Έξυπνα δίκτυα


Παράλληλα, η Ιαπωνία ένα χρόνο μετά τη Φουκουσίμα στρέφει το βλέμμα της στα έξυπνα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με αναφορά της Zpryme Research & Consulting.
Στην έκθεση της με τίτλο “Ιαπωνία: το τσουνάμι ‘ξυπνάει’ τα Έξυπνα Δίκτυα” η εταιρεία εκτιμά πως η αγορά έξυπνων δικτύων θα αναπτυχθούν με ρυθμό 63,8% από το 2011 ως το 2016. Αυτό σε όρους κόστους σημαίνει αύξηση από 1 δισ. δολάρια σε 7,4 δισ. δολάρια, ενώ σε όρους ισχύος από 1,04 δισ. κιλοβατώρες σε 1,09 δισ. κιλοβατώρες.
“Η μείωση των δυνατοτήτων του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας μετά το κλείσιμο πολλών εργοστασίων έχει ανισχύσει τη ζήτηση για έξυπνα δίκτυα” αναφέρει η έκθεση.
Τα επόμενα 18 χρόνια αναμένεται να επενδυθούν 1,7 τρισ. δολάρια στον εκσυγχρονισμό των δικτύων ηλεκτρισμού συμπεριλαμβανομένων των έξυπνων δικτύων.
Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση της χώρας κάλεσε την Tokyo Electric Power Company να λάβει προσφορές για 17 εκατομμύρια έξυπνους μετρητές ως το 2019 ώστε να μειώσει τα λειτουργικά έξοδα κατά 1,3 δισ. δολάρια την επόμενη δεκαετία.




Πηγή: econews.gr

Μοχάμεντ Γιουνούς:Οι οικονομολόγοι έχουν παρεξηγήσει το ανθρώπινο είδος

Ο «τραπεζίτης των φτωχών» υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν είναι ρομπότ που βγάζουν χρήματα.

Λονδίνο

«Οι οικονομολόγοι έχουν παρεξηγήσει το ανθρώπινο είδος» είπε σε συνέντευξή του προς τη βρετανική εφημερίδα Guardian, ο ιδρυτής της τράπεζας Grameen, Μοχάμεντ Γιουνούς. Γνωστός και ως ο «τραπεζίτης των φτωχών», ο 71χρονος οικονομολόγος, υποστηρίζει ότι ο τρόπος που έχει οικοδομηθεί ο σύγχρονος καπιταλισμός οδηγεί σε ένα αέναο κυνήγι του χρήματος που δεν ωφελεί τους ανθρώπους.

«Το βασικό πρόβλημα με τον καπιταλισμό είναι ότι μας έκανε όλους να έχουμε επίκεντρο τα χρήματα, μας έκανε εγωκεντρικούς, κυνηγάμε τα χρήματα, τα χρήματα έχουν γίνει έμμονη ιδέα, δεν γνωρίζουμε γιατί βγάζουμε χρήματα αλλά δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτό»είπε ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης οικονομολόγος, ο οποίος εισήγαγε την έννοια της μικροπίστωσης.

Και προσέθεσε: «Τα χρήματα έχουν γίνει το μέσο και ο σκοπός, πρόκειται για μία ανούσια σύλληψη. Εγώ αυτό που λέω είναι γιατί δεν πάμε πίσω, να επαναπροσδιορίσουμε τους εαυτούς μας, τί είναι τελικά το ανθρώπινο είδος; Νομίζω ότι αυτό που οι οικονομολόγοι έχουν κάνει λάθος είναι ότι έχουν παρεξηγήσει το ανθρώπινο είδος. Οι άνθρωποι είναι πολυδιάστατοι, όχι μονοδιάστατα ρομπότ που βγάζουν χρήματα. Χρειαζόμαστε ένα νέο εννοιολογικό πλαίσιο, στο οποίο δεν θα κάνουμε πράγματα μόνο για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους, θα λύνουμε τα προβλήματα με επιχειρηματικό τρόπο - οι επιχειρήσεις είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για την επίλυση προβλημάτων. Έχουμε τεράστιες δυνατότητες, τεράστια δημιουργικότητα, τεράστια τεχνολογία, αλλά όλα αυτά χρησιμοποιούνται για να βγάλουμε χρήματα».

Η λύση, σύμφωνα με τον Γιουνούς, είναι ένα νέο είδος επιχειρηματικότητας που θα επικεντρώνει τις δραστηριότητές της στην επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας σε τοπικό ή παγκόσμιο επίπεδο. Για παράδειγμα, σημείωσε, «κάτι τέτοιο συνέβη στην περίπτωση της συνεργασίας της Grameen με τη Danone για την παραγωγή γιαουρτιού που θα λύσει το πρόβλημα του υποσιτισμού των παιδιών στο Μπανγκλαντές. Η εταιρεία βγάζει κέρδη, τα κέρδη μένουν μέσα στην εταιρεία, και παίρνουμε πίσω μόνο τα χρήματα που επενδύσαμε. Πρόκειται για μία νέα αντίληψη επιχειρηματικότητας, αν έχουμε επιχειρήσεις και των δύο ειδών, κερδοσκοπικές και κοινωνικού χαρακτήρα τότε ο κόσμος θα γίνει πολύ διαφορετικός».

Όπως δήλωσε στον Guardian ο Γιουνούς, ένα από τα πράγματα που θα ήθελε να δει σε τριάντα χρόνια από σήμερα είναι η εξάλειψη της ανεργίας. «Κανείς δεν θα είναι άνεργος. Γιατί κάποιος να είναι άνεργος; Γιατί ο νέος άνθρωπος που είναι απόλυτα ικανός και δημιουργικός να πηγαίνει χαμένος; Τί είδους σύστημα είναι αυτό;» είπε, καταλήγοντας:«Αν δουλέψεις αρκετά για κάτι θα συμβεί. Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που παρατηρούμε σήμερα είναι ότι η απόσταση μεταξύ του απίθανου και του πιθανού συρρικνώνεται».

Πηγή: tovima.gr

Τζίμης Πανούσης - προχωρημένη φάρσα

Η μνήμη κοκοβιού του Παπακωνσταντίνου

Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι ο σταρ των ημερών. Τηλεοπτικός σταρ βεβαίως, γιατί η λάμψη του κολλεγιόπαιδου της Οικονομίας, θέλει μια υποβοήθηση από τους προβολείς. Κυρίως των καναλιών που οι ιδιοκτήτες τους εργολάβοι, ξανατακτοποίησαν κάποιες άδειες λατομείων με τα νομοσχέδιά του, τώρα τελευταία. Περιφέρεται λοιπόν ο σκηνοθέτης του οικονομικού Τιτανικού και ρωτάει με αγωνία τα πάνελς «τι άλλο μπορούσα να κάνω; Η χώρα θα πήγαινε σε χρεοκοπία!».
Να του θυμίσω λοιπόν μερικά πράγματα. Πρώτο, κανένας από αυτούς που ρωτάει δεν ήταν υπουργός Οικονομικών για να απαντήσει. Την θέση αυτή την ανέλαβε ο ίδιος, εθελοντικά επιδεικνύοντας μάλιστα διάφορα πτυχία επί των οικονομικών από την Εσπερία. Δεύτερο, η χρεοκοπία δεν ήταν κάτι κακό για την Ελλάδα την εποχή που οι Γάλλοι και οι Γερμανοί είχαν 200 δις ελληνικά ομόλογα. Αυτό το λένε όλοι πλέον. Ήταν κακό για τους Γερμανούς. Μήπως λοιπόν έχει μπερδέψει το ποιόν εκπροσωπούσε;
Θα του πως επίσης τι δεν έπρεπε να κάνει για να μην φτάσουμε εδώ. Αναφέρομαι στις δηλώσεις που έκανε οι οποίες ανέβασαν τα spreads έκλεισαν τις αγορές και οδήγησαν στο ΔΝΤ:
-Δήλωση στο Eurogroup 20/10/09: «Το έλλειμμα είναι διπλάσιο από αυτό που παρουσίασε η προηγούμενη κυβέρνηση και εκτιμάται στο 12,5 %» Η δήλωση εκτίναξε τα spreads από 130 σε 172,3
-Δήλωση ΠΣΑ 15/1/2010: «Το πρόγραμμα σταθερότητας είναι απολύτως επαρκές να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις τις οικονομίας». Τα spreads πήγαν 228,8 γιατί έκανε το πρόγραμμα από δύσκολο 4ετες σε ανέφικτο 3ετές.
-Δήλωση για χρηματοδότηση από Κίνα 27/1/2010: «Η Ελλάδα δεν διαθέτει εναλλακτικό σχέδιο». Τα Spreads στα 355,6. Αποτελεσματικότατος, αλλά όχι για τη χώρα.
-Δήλωση για φημολογία διάσωσης από ΕΕ 9/2/2010: «Η χώρα βρίσκεται στη χειρότερη δημοσιονομική κατάσταση από τη μεταπολίτευση». Τα spreads στο 353,6
-Δήλωση στο Eurogroup 15/02/2010: «Προσπαθούμε να αλλάξουμε την πορεία του Τιτανικού»|. Τα spreads πάνε μετά τη δήλωση από 284 σε 302
Να του θυμίσω επίσης πως χωρίς κανένας να το απαιτεί ανακοίνωσε 3 φορές στοιχεία για το έλλειμμα, που το εμφάνιζαν μεγαλύτερο από όσο είχε ανακοινωθεί. Οι αγορές έκλεισαν και πήγαμε στο ΔΝΤ.
Αυτά για την ασθενή μνήμη του κοκοβιού και ουχί χρυσόψαρου. Θα επανέλθουμε.


ΕΚΔΟΡΟΣΦΑΓΕΥΣ


Πηγή: koutipandoras.gr