Το νησί του Πάσχα δεν είναι η Μύκονος

Είναι νησί της Πολυνησίας και βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το νησί του Πάσχα πήρε την ονομασία τον Ολλανδός θαλασσοπόρος Γιάκομπ Ρόγκεβεν το 1722 διότι έφθασε στο νησί ανήμερα το Πάσχα. Η ιστορία του τόπου ξεκινάει το 500 οπότε φθάνουν στο νησί επισκέπτες από τα νησιά Μαρκάσας ή Μανγκαρέβα. Μέχρι να αποβιβαστεί στο νησί ο θαλασσοπόρος δεν υπάρχουν ιστορικές γνώσεις.

Εδάφη του νησιού από τότε και μετά διεκδίκησαν πολλοί θαλασσοπόροι. Το νησί έζησε πολλές εντάσεις.Το 1860 περουβιανοί δουλέμποροι απήγαγαν 1.407 νησιώτες, για να εργαστούν στα ορυχεία του Περού. Η επίσημη κυβέρνηση του Περού έστειλε πίσω περί τους 100 αιχμαλώτους, από τους οποίους επέζησαν μόνον 10. Το 1866 γάλλοι ιεραπόστολοι κατασκευάζουν στο νησί νοσοκομεία και ιεραποστολές. Οι γάλλοι ιεραπόστολοι αποχωρούν το 1871. Μαζί τους αποχωρούν 200 γηγενείς για την Ταϊτή και 150 για το Γκαμπιέ.

Στον 20ο αιώνα χαρακτηρίζονται ως σημαντικές δύο εξεγέρσεις, αυτή του 1914 και η εξέγερση του 1964 μισό αιώνα μετά. Στην πρώτη οι λιμοκτονούντες γηγενείς εξεγείρονται και ζητούν να φύγουν για την Ταϊτή. Η εξέγερση δεν επιτυγχάνει. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1934 καταφθάνει στο νησί ο ελβετός εθνολόγος Αλφρέ Μετρόγια να μελετήσει τους τοπικούς μύθους και τον κοινωνικό ιστό, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα το έργο του για την Εθνολογία της Νήσου του Πάσχα σε έκδοση του BishopMuseum Press.

Το 1952 το Χιλιανό Ναυτικό κάνει την εμφάνισή του στο νησί προκειμένου να κρατήσει σε ύφεση οποιεσδήποτε τάσεις εξέγερσης. Το 1955 με την αποστολή του νορβηγού καθηγητή Τορ Χάιερνταλ γίνεται μια δεύτερη προσπάθεια μελέτης του νησιού. Μία δεκαετία αργότερα ακολουθεί δεύτερη εξέγερση που έχει ως αποτέλεσμα τη διενέργεια εκλογών. Τις εκλογές κέρδισε ο γηγενής Ράπου 1964, δίνοντας τέλος στην καταπίεση. Το νησί συνδέθηκε αεροπορικά και εμπορικά με τον υπόλοιπο κόσμο χάρη σε αμερικανικό αεροδρόμιο και διαμετακομιστικό εμπορικό σταθμό.

Πηγή: koutipandoras.gr

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ

5 Μέρος: Ύστατη αδελφοκτονία

Καλή ανάρρωση!

Η χώρα στην οποία οι αστυνομικοί προστατεύουν ένα ψεύτικο χριστουγεννιάτικο δέντρο και πρώτη είδηση είναι η υποδοχή μιας φλόγας με τιμές αρχηγού κράτους δεν χρειάζεται εκλογές. Χρειάζεται βομβαρδισμό.


Πηγή: pitsirikos.net

Γράμμα από έναν μετανάστη στη Γερμανία

O «Dr.Vladimiros», όπως είναι το διαδικτυακό του ψευδώνυμο, είναι Έλληνας που ζει τους τελευταίους μήνες στη Γερμανία. Από εκεί παραθέτει την προσωπική του εμπειρία με βάσει τις συνθήκες διαμονής του στη χώρα. Προς γνώση και προβληματισμό...

«Η Γερμανία με απόφασή της που δεν την ξέρει κανείς και πέρασε κάτω από το τραπέζι, από το Γενάρη έκοψε όλα τα επιδόματα ανεργίας και το κοινωνικό σύστημα, όχι μόνο από τους εκτός Ευρώπης μετανάστες αλλά και από τους πολίτες της ΟΝΕ που δεν είναι Γερμανοί.

Σας παραθέτω λοιπόν την προσωπική μου εμπειρία.

Βρίσκομαι στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη Λειψία από τον Οκτώβρη. Ήρθα εδώ για πολλούς και διάφορους λόγους και για τον πιο σημαντικό, έχω εδώ δυο κόρες, η μαμά τους είναι φίλη μου και Γερμανίδα και θέλω να μεγαλώνουν κοντά μου.

Το καθεστώς εδώ για κάποιον που ήταν πολίτης της ΟΝΕ ήταν το εξής:

Έπρεπε να δηλώσω ότι είμαι εδώ, ότι ζω εδώ, πράγμα που το έκανα και μετά από τρεις μήνες διαμονής θα είχα το δικαίωμα να μπω σε πρόγραμμα εργασίας, κοινωνική ασφάλιση, πρόνοια, επίδομα ανεργίας και τα λοιπά. 

Μετά τους τρεις μήνες λοιπόν άρχισε για μένα μια απίστευτη γραφειοκρατική περιπέτεια, να μαζεύω, να συμπληρώνω χαρτιά και να με τρέχουν από γραφείο σε γραφείο, δίχως να μου λένε ότι στην τελική δεν δικαιούμαι τίποτα. Όλο αυτό τον καιρό πέρασα πολύ δύσκολα, για να σας δώσω να καταλάβετε, μόνο το εισιτήριο για το τραμ, μόνο να πας είναι 2.10 ευρώ, πέρα δώθε στις υπηρεσίες.

Με βάλανε να κάνω ασφάλεια, να κάνω τραπεζικό λογαριασμό, να τους πάω πιστοποιητικά, εφορίες, νοσοκομεία και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Και όλα αυτά μετά το τρίμηνο. 

Δηλαδή με τρέχουν τώρα σχεδόν 2 μήνες για να πάρω χθες την απάντηση, η οποία δεν είχε καμία σχέση με αυτή που είχα πάρει πριν από μια βδομάδα.

Η κυρία λοιπόν αυτή στο termin C του job center και στην ομάδα 293 μου είπαν τα εξής:

"Δε μπορούμε εμείς εδώ πέρα να ταϊζουμε όλους τους τεμπέληδες που θα μαζευτούν στη χώρα μας, από Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία. Μα εσείς είστε μουσικός... Μπορείτε άνετα να βγάλετε αρκετά χρήματα στο δρόμο" μου είπε ειρωνικά και απαξιωτικά και με έστειλε να βγάλω μια ενημέρωση του τραπεζικού μου λογαριασμού, δηλαδή πόσα χρήματα έχω μέσα και να τους την στείλω ταχυδρομικός, να βγάλω ιδιωτική ασφάλεια με δικά μου χρήματα και μετά μου είπε πως θα εξετάσουν το αίτημα μου και ότι θα μου απαντήσουν μετά από τρεις βδομάδες.

Να σημειώσω ότι είμαι άνεργος εδώ στη Γερμανία και ότι δεν έχω σπίτι για να μείνω και ότι δουλειές δεν υπάρχουν και ότι δεν ξέρω και τη γλώσσα και μου έλεγαν ότι θα με στείλουν σε δωρεάν σχολείο για μετανάστες μα τώρα πια δεν υπάρχει.

Όλοι οι προηγούμενοι υπάλληλοι, εκτός από μια φασίστρια στο υπουργείο εργασίας που μου έβγαλε την παναγία, με εξυπηρετούσαν με το πριν τον Γενάρη καθεστώς κι ας είχαν περάσει οι προθεσμίες... Να υποψιαστώ ότι με δουλεύανε;

Να σκεφτώ ότι τόσο καιρό οργάνωνα τη ζωή μου τσάμπα;

Το πρώτο μάλλον... σε συνδυασμό με την αμηχανία του συστήματος λίγο πριν την επίγνωση.

Η Γερμανία λοιπόν θωρακίζεται και τα ακροδεξιά ανακλαστικά ξυπνούν μπροστά στον κίνδυνο, το φόβο της οικονομικής κρίσης. 

Οι πολίτες πυροβολούνται καθημερινά από τους γκαιμπελίσκους του spiegel και των υπόλοιπον καθεστωτικών ΜΜΕ. Μη νομίσει κανείς ότι στην Ελλάδα συμβαίνει κάτι μοναδικό... κι εδώ τα ίδια σκατά ταϊζουν τον κόσμο.

Με τη μόνη διαφορά ότι εδώ το κράτος κρατάει το λαό. Εδώ το κράτος δεν αφήνει κανένας να πεινάσει, κανένας να μην έχει σπίτι. Ξέρει τι κάνει η εξουσία πολύ καλά. Έτσι και οι πολίτες είναι νομοταγείς, αγαπάνε το κράτος τους και μιλάω για τους πιο πολλούς και σε μια δύσκολη κατάσταση σίγουρα θα το υπερασπιστούν.

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Μα είναι η Ευρώπη του 2012.

Ας μην βγούμε για μια ακόμη φορά προφήτες λοιπόν...

Τα συμπεράσματα δικά σας.»

Πηγή: tvxs.gr

Το πρώτο κβαντικό δίκτυο είναι γεγονός

Μπορεί οι οπτικές ίνες να θεωρούνται ό,τι πιο προχωρημένο σε ό,τι αφορά τις τηλεπικοινωνίες, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι οι τεχνολογίες που θα χρησιμοποιούμε στο μέλλον θα τις ξεπεράσουν κατά πολύ. Αναφερόμαστε φυσικά στα κβαντικά δίκτυα τα οποία αν ποτέ αποκτήσουν εμπορικές εφαρμογές, θα αλλάξουν πλήρως τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρουμε δεδομένα.

Προς το παρόν βέβαια αυτό θα αργήσει καθώς μέχρι τώρα υπάρχουν μόνο πειραματικές εφαρμογές. Πάντως στο ινστιτούτο κβαντικής οπτικής Max Planck, στη Γερμανία, κατάφεραν να στήσουν το πρώτο κβαντικό τοπικό δίκτυο. Για να στείλουν τα δεδομένα από το ένα σημείο στο άλλο χρησιμοποίησαν άτομα ρουβιδίου σε ανακλαστικές κοιλότητες καθώς και φωτόνια μέσω οπτικών ινών. Μάλιστα η απόσταση μεταξύ των δύο εργαστηρίων που συνδέθηκαν ήταν 21 μέτρα ενώ το ποσοστό επιτυχίας σε ό,τι αφορά την μεταφορά δεδομένων ήταν 0,2%.

Παρόλο όμως που πρόκειται για εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό, σημασία έχει ότι η αρχή έχει γίνει. Είναι βέβαιο λοιπόν ότι αν υπάρξουν οι απαραίτητες επενδύσεις για έρευνα, η εποχή των κβαντικών δικτύων δεν θα αργήσει καθόλου.


Πηγή: proho.gr

Επιτάφιοι

Η φωτογραφία λήφθηκε στις 9 Μάη 1936 στη Θεσσαλονίκη και δημοσιεύτηκε την άλλη μέρα στην εφημερίδα «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ». Ο νεκρός είναι ο κομμουνιστής εργάτης Τάσος Τούσης, ο πρώτος νεκρός από τη δολοφονική επίθεση της έφιππης αστυνομίας εκείνη την μέρα. Η μαυροφορεμένη μάνα, με τα χέρια σηκωμένα, μοιρολογά τον σκοτωμένο γιο της, που βρίσκεται ξαπλωμένος πρόχειρα σε μια ξύλινη πόρτα, που είχε ξηλωθεί από κοντινό γιαπί ...

Από το Μάρτη του 1936 αρχίζουν να κηρύσσονται απεργίες σε διάφορους κλάδους εξαιτίας των άθλιων συνθηκών και όρων εργασίας. Το επίκεντρο των κινητοποιήσεων είναι η Θεσσαλονίκη. Στις 29 του Απρίλη οι καπνεργάτες αποφασίζουν να κατέβουν σε απεργία διαρκείας. Γρήγορα η απεργία επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις και αποκτά σε λίγες μέρες πανελλαδικό χαρακτήρα. Πρωθυπουργός ήταν τότε στην Ελλάδα, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο μετέπειτα δικτάτορας.

Η εντολή του Μεταξά είναι σαφής: Να διαλυθούν οι απεργοί με κάθε μέσο και τρόπο. Έτσι αρχίζουν να σημειώνονται επιθέσεις και σοβαροί τραυματισμοί απεργών. Στις 8 Μάη οι απεργοί πραγματοποιούν συγκέντρωση. Η προσπάθεια της Χωροφυλακής να εμποδίσει την πορεία τους πέφτει στο κενό. Τότε έφιπποι χωροφύλακες επιτίθενται και κάποιοι αρχίζουν να πυροβολούν. Οι απεργοί όμως δεν πτοούνται.
Η δημοσιευμένη στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ φωτογραφία της μάνας που θρηνεί, πάνω από το άψυχο σώμα του γιου της, θα συγκλονίσει τον Γιάννη Ρίτσο και θα του εμπνεύσει την ποιητική συλλογή «Επιτάφιος».

Ο Γιάννης Ρίτσος μετά την επιστροφή του από την εξορία άρχισε να επανεκδίδει τα βιβλία του. Το 1958 έστειλε και την ποιητική του συλλογή «Επιτάφιος» στον συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, που βρίσκονταν τότε στο Παρίσι, με την αφιέρωση: «Το βιβλίο τούτο κάηκε από τον Μεταξά στα 1938 κάτω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός». Ο Μίκης  μελοποίησε τους στίχους του Ρίτσου, μέσα σε μια μέρα όπως αναφέρεται, και έκανε έτσι τον «Επιτάφιο» χιλιοτραγουδισμένο: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες», «Πού πέταξε τ’ αγόρι μου», «Βασίλεψες αστέρι μου», «Στο παραθύρι στέκοσουν», κ.ά.

Απο όλα αυτά τα χιλιοτραγουδισμένα αγαπημένα τραγούδια, ξεχωρίσαμε δυο τετράστιχα.

Γιε μου ποια μοίρα στο ’γραφε,
και ποια μου το’ χε γράψει.
Τέτοιον καημό τέτοια φωτιά,
στα στήθια μου ν’ ανάψει.

Γλυκέ μου εσύ δεν χάθηκες,
μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες ολουνών
έμπα βαθιά και ζήσε.

Θύμιος Κ.

Πηγή: ellinofreneia.net

Ένα χωριό βυθισμένο στο σκοτάδι

Ένα ολόκληρο χωριό στην Ιταλία ήταν καταδικασμένο να μείνει στο σκοτάδι, μέχρι πρόσφατα. Ο δήμαρχος όμως του Ιταλικού χωριού Βιγκανέλα βρήκε την λύση.

Το μεγάλο πρόβλημα ήταν η γεωγραφική του θέση καθώς βρισκόταν πίσω από μια απότομη πλαγιά η οποία του έκρυβε τον ήλιο. Οι 185 κάτοικοι του λοιπόν έπρεπε να ζουν χωρίς το φυσικό φως του ήλιου από τις αρχές του Φθινοπώρου. Η λύση λοιπόν δόθηκε από τον δήμαρχο, ο οποίος τοποθέτησε σε στρατηγική θέση έναν καθρέφτη διαστάσεων 5Χ8 μέτρων ο οποίος κόστισε 100.000 ευρώ. Ο καθρέφτης, ο οποίος αλλάζει και θέση μέσω ενός υπολογιστή, έχει τοποθετηθεί σε τέτοιο σημείο ώστε να αντανακλά τον ήλιο.

Το project χρηματοδοτήθηκε από το δήμο και μία τράπεζα.

Πηγή: koutipandoras.gr

Έρχεται το Άγιο Φως!

Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου αναμένεται στην Αθήνα το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα. Φέτος, το Άγιο Φως θα ταξιδέψει στην οικονομική θέση -λόγω χρεοκοπίας και λιτότητας-, ενώ δεν θα γίνει δεκτό με τιμές αρχηγού κράτους αλλά με τιμές αρχηγού αποικίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το πολιτικό ρεπορτάζ, στις επόμενες εκλογές το Άγιο Φως θα είναι υποψήφιο με το ΠΑΣΟΚ στη Β΄Αθήνας.

Πηγή: pitsirikos.net

Επίθεση με γιαούρτια,πάστες κτλ στον μπουμπούκο και την μπουμπούκα(Βίντεο)

Τι θα θέλατε?Μια πάστα για το σπίτι?Δεν πειράζει θα την φάς εδώ μαζί μας....
Επιτέλους βρέθηκε κάποιος να μας θυμίζει λίγο τον απίθανο Θανάση Βέγγο
Και εις ανώτερα....που ήθελες και βολτούλα σε ζαχαροπλαστείο της Ν.Φιλαδέλφειας

Επίθεση με γιαούρτια στον Άδωνι Γεωργιάδη by Matsomenos

Με Αμερικανική παρέμβαση ο αποκλεισμός των Ρώσων από τη ΔΕΠΑ

Ένα ιδιαίτερα έντονο παρασκήνιο, με την εμπλοκή Αμερικανών αξιωματούχων και στελεχών της Ελληνικής κυβέρνησης, φαίνεται ότι κρύβεται πίσω από τον αποκλεισμό της Ρωσικής εταιρείας «Fund Energy» από το διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, με «τυπικές» δικαιολογίες.

Το www.koutipandoras.gr αποκάλυψε τις προηγούμενες μέρες την έντονη αντίδραση του Ρωσικού παράγοντα, σε ανώτατο διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο. Το κλίμα μεταξύ Μόσχας και Αθήνας αυτή τη στιγμή θυμίζει κάτι από θερμοκρασίες Σιβηρίας. Η Ρωσική «αρκούδα» θα εξαντλήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, αναφορικά με τον αποκλεισμό της. Η ενεργειακή επέκταση στον Ευρωπαϊκό νότο αποτελεί στρατηγική επιλογή του Κρεμλίνου, υπό τις ευλογίες του ισχυρού άνδρα της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν και πολύ δύσκολα θα κάνει πίσω.

Αυτό που εξόργισε τους Ρώσους ήταν η αντιμετώπιση από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης και των αξιωματούχων του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία μόνο τυχαία δεν ήταν.

Παρέμβαση Αμερικάνων

Σύμφωνα με πληροφορίες του www.koutipandoras.gr όλες τις προηγούμενες μέρες έλαβε χώρα ένα έντονο παρασκήνιο, με την εμπλοκή της Αμερικανικής πρεσβείας.

Τη Δευτέρα το πρωί ελήφθη η απόφαση για τις 17 ενδιαφερόμενες εταιρείες, δίχως να μπουν κάποιοι συγκεκριμένοι όροι. Ούτως ή άλλως επρόκειτο απλά για απλή εκδήλωση ενδιαφέροντος. Λίγο αργότερα ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Μητρόπουλος πραγματοποιεί συνάντηση με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Ντάνιελ Σμιθ. Ο Αμερικανός πρέσβης επιμένει με έμφαση να μη δοθεί τίποτα στη Ρωσική πλευρά.

Αμέσως τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο αποκλεισμού των Ρώσων. Ο εταιρείες σύμβουλοι του Ταμείου σκαλίζουν εξονυχιστικά το φάκελο της «Fund Energy» προκειμένου να βρουν το παραμικρό. Η εντολή έχει δοθεί. Την επόμενη μέρα ο ισχυρός άνδρας της «Fund Energy», Ιγκορ Γιουσούποφ, δέχεται προτροπή από τους εκπροσώπους του Ταμείου να μην ασχοληθεί με τη ΔΕΠΑ αλλά με κάποια άλλη εταιρεία.

Την Τετάρτη το μεσημέρι πραγματοποιείται σύσκεψη στο Ενέργειας και Περιβάλλοντος, με τον υπουργό, κ. Παπακωνσταντίνου. Στη σύσκεψη συμμετέχουν ο υφυπουργός Ενέργειας , κ. Μανιάτης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου κ. Μαθιουδάκης, ο Αμερικάνος πρέσβης και ο υπεύθυνος για θέματα Ευρώπης-Ευρασίας του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.

Μετά από αυτό ο κ. Παπακωνσταντίνου φέρεται να είχε επαφή με τον κ. Μητρόπουλο, ο οποίος στο μεταξύ βρισκόταν ήδη στη Μόσχα. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο ρωσικός κολοσσός «κόβεται» με τυπικές δικαιολογίες και αρχίζουν τα όργανα στη Μόσχα.

Επικίνδυνοι χειρισμοί

Οι όλοι χειρισμοί από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης κρίνονται ως ιδιαίτερα επικίνδυνοι για τα Ελληνικά συμφέροντα. Το ενδιαφέρον των Ρώσων για είσοδο στην αγορά ενέργειας είναι μεγάλο και δύσκολα θα εγκαταλείψουν αυτή τη σκέψη αυτή. Η προσφυγή τους τόσο στη Δικαιοσύνη όσο και σε διεθνείς οργανισμούς είναι πολύ πιθανό να τινάξει στον αέρα όλο το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, από το οποίο η Ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να βάλει στον κρατικό κορβανά δισεκατομμύρια ευρώ. Μια διασπορά φημών στη διεθνή αγορά, για «τρικλοποδιές» από την Ελληνική κυβέρνηση, θα αποθαρρύνει κάθε σοβαρό επενδυτή που θα θελήσει να επενδύσει στην Ελλάδα.

Στην προκειμένη περίπτωση ως σοβαροί επενδυτές μπορεί να θεωρηθούν οι ΕΝΙ (Ιταλία), Edison (Ιταλία), Mitsui and Co (Ιαπωνία), Enagas (Ισπανία) και η Gazprom Ρωσίας. Ενδιαφέρον όμως δείχνουν και αρκετοί παίκτες της εγχώριας αγοράς, όπως για παράδειγμα η Motor Oil, και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Οι εξελίξεις αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς η συγκεκριμένη υπόθεση έχει λάβει και γεωπολιτικές διαστάσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.

Πηγή: koutipandoras.gr

Τρίτο κόμμα οι Πειρατές στη Γερμανία

Το Κόμμα των Πειρατών της Γερμανίας μπορεί να βρίσκεται στα σπάργανα, ωστόσο αυτό δεν είναι κάτι που φαίνεται να ενοχλεί τους ψηφοφόρους. Με το νέο κύμα δημοτικότητας που ακολούθησε μετά την επιτυχία του κόμματος στις πρόσφατες εκλογές οι υποστηρικτές της ελευθερίας του διαδικτύου κερδίζουν έδαφος σε μία νέα πανεθνική δημοσκόπηση.

Μέχρι τώρα μάλλον το Κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας ήταν το πρότυπο των νεόκοπων κομμάτων στη χώρα. Το γεγονός αυτό έρχεται να ανατρέψει το Πειρατικό Κόμμα, το οποίο βρίσκεται σε ακόμα πιο γρήγορη τροχιά για μια επιτυχία πανεθνικής εμβέλειας ξεπερνώντας ακόμα και τους Πράσινους, σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις.

Πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας και Στατιστικής Ανάλυσης (FORSA) της Γερμανίας, η οποία μεταδόθηκε την Τρίτη από το τηλεοπτικό δίκτυο RTL, έδειξε πως οι νεοεισερχόμενοι έχουν το 13% της προτίμησης των ψηφοφόρων και βρίσκονται έτσι στην 3η θέση σε εθνικό επίπεδο μπροστά από τους οικολόγους Πράσινους που έλαβαν το 11%.

Η διαρκώς ανοδική τάση των Πειρατών είναι εμφανής αν αναλογιστεί κανείς πως τον περασμένο Σεπτέμβριο έλαβαν 8,9% στις δημοτικές εκλογές του Βερολίνου ενώ τον Μάρτιο έλαβαν 7,4% στο μικρό κρατίδιο του Σάαρ, ξεπερνώντας τους Πράσινους κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες.

Με τη νέα αυτή δημοσκόπηση η πολιτική αντιπαλότητα των δύο κομμάτων αναμένεται να οξυνθεί σημαντικά στις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις στο Schleswig-Holstein και στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, καθώς όπως όλα δείχνουν το Πειρατικό Κόμμα θα καταφέρει να κερδίσει το πολυπόθητο 5% για την είσοδό του στο κοινοβούλιο.

Ο υπαρχηγός του Πειρατικού Κόμματος Bernd Schlömer εμφανίζεται με τη σειρά του ψύχραιμος και όπως δήλωσε την Τρίτη «Ελπίζω για ένα 6,5%, αλλά δεν θα είναι και τραγικό αν δεν πιάσουμε το όριο του 5%».

Κάποιοι βουλευτές του Πράσινου Κόμματος επέλεξαν να αμφισβητήσουν τη συγκεκριμένη δημοσκόπηση βασιζόμενοι και σε άλλες έρευνες όπως αυτή του Ινστιτούτου Πολιτικών Ερευνών Infratest Dimap και της εταιρείας Emnid που ‘’δίνουν’’ στο Πειρατικό Κόμμα 10% και 9% αντίστοιχα.

Το βέβαιο είναι πως η επιτυχία του Πειρατικού Κόμματος έχει τραβήξει την προσοχή και των άλλων πολιτικών κομμάτων της Γερμανίας που παρακολουθούν τις εξελίξεις με αγωνία.

Der Spiegel

Επιμέλεια: Γρηγόρης Καυκιάς

Πηγή: tvxs.gr  

Προϊστορικά βακτήρια εναντίον αντιβιοτικών 1-0

Μπορεί όλοι να πιστεύουν ότι τα παθογόνα μικρόβια έχουν εξελιχθεί για να αντιμετωπίζουν τα αντιβιοτικά αλλά πρόσφατη μελέτη θέτει αυτή την άποψη σε αμφιβολία. Ερευνητές απομόνωσαν μικρόβια το οποία εντοπίστηκαν στο σπήλαιο Lechuguilla στο Νέο Μεξικό και στη συνέχεια εξέτασαν την αντοχή τους σε αντιβιοτικές ουσίες. Δεδομένου ότι τα μικρόβια αυτά ήταν απομονωμένα για πάνω από τέσσερα εκατομμύρια χρόνια, όλοι ήταν βέβαιοι ότι δεν θα είχαν καμία ελπίδα απέναντι στα αντιβιοτικά.

Παρόλα αυτά οι προσδοκίες τους δεν επαληθεύτηκαν. Αντιθέτως πολλά από τα 93 τα προϊστορικά βακτήρια που μελετήθηκαν, έδειξαν αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα. Κάποια από αυτά μάλιστα κατάφεραν να μείνουν απρόσβλητα ακόμη και από την δαπτομυκίνη. Ένα από τα πλέον σύγχρονα αντιβιοτικά το οποίο μάλιστα χρησιμοποιείται κατά κόρον στη σύγχρονη ιατρική.


Πηγή: proho.gr

Το κομπ (cob)

Σε μία από τις πιο αρχαίες τεχνικές χτισίματος με γήινα υλικά, το κομπ, χρησιμοποιούνται τα χέρια και τα πόδια για να σχηματιστούν μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο οι οποίες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη διαμορφώνοντας έτσι μονολιθικές κατασκευές με μεγάλη σταθερότητα. Η λέξη κομπ προέρχεται από μια παλιά αγγλική λέξη cob που σημαίνει σβώλος.

Η διαφορά του κομπ από το κτίσιμο με πλίνθους συνίσταται στην ευκολία της κατασκευής και την ελευθερία του σχεδιασμού. Εφόσον δεν απαιτούνται ίσιες φόρμες ή καλούπια το ίδιο το υλικό οδηγεί σε οργανικά σχήματα: καμπύλοι τοίχοι, θόλοι και αψίδες. Χτίζοντας με το κομπ είναι εμπειρία παρόμοια με γλυπτική με πηλό.

Τα γήινα σπίτια είναι δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα. Η αντοχή τους σε μια μεγάλη γκάμα καιρικών συνθηκών τα κάνει άνετα και βιώσιμα στα πιο κρύα κλίματα αλλά και συνθήκες ερήμου. Οι τοίχοι με πάχος που κυμαίνεται από 40 έως και 60 εκατοστά έχουν τεράστια θερμική μάζα και επαρκή μόνωση ειδική για χρήση παθητικών ηλιακών συστημάτων θέρμανσης. Απαιτείται ελάχιστη πρόσθετη θέρμανση τον χειμώνα και καθόλου ψύξη ακόμη και τις πιο ζεστές μέρες. Το κομπ χρησιμοποιήθηκε επί χιλιετίες ακόμη και στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες των βρετανικών ακτών στο ύψος των Αλεούτιων νήσων. Χιλιάδες άνετα και γραφικά σπίτια από κομπ στην Αγγλία κατοικούνται συνέχεια εδώ και αιώνες έχοντας μάλιστα και πολύ μεγάλη τρέχουσα εμπορική αξία.

Η αναγέννηση του κομπ ξεκίνησε στην Αμερική όπου απολαμβάνει μια συνεχώς αυξανόμενη δημοσιότητα όχι μόνο λόγω των παραπάνω αναφερομένων πλεονεκτημάτων αλλά και από την δυνατότητα που προσφέρει στον ιδιοκτήτη – κατασκευαστή να αποφύγει τα τεράστια οικονομικά φορτία και τις δεσμεύσεις που συνεπάγεται η αγορά κατοικίας.

Αυτή η αρχαία τεχνική δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά και βαριά μηχανήματα. Η γη είναι μη τοξική και τελείως ανακυκλώσιμη. Σ’ αυτή την εποχή της περιβαλλοντολογικής υποβάθμισης και της έλλειψης φυσικών πόρων με τις χιλιάδες κρυμμένες τοξίνες στα σπίτια μας δεν είναι λογικό να επιστρέψουμε στο πιο αθώο φθηνό και υγιεινό οικοδομικό υλικό;

Πηγή: cob.gr

Ο Άκης δεν μας έκλεψε μόνο, μας κυβέρνησε

Η εικόνα ήταν σκληρή ακόμη κι αν δεν είχε καμία υποψία βίας. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, καταβεβλημένος, με εμφανή την προσπάθεια να κρατήσει κάτι από το ύφος και την περπατησιά των παλαιών χρόνων, προσάγεται στην εισαγγελία. Για ειρωνεία της ιστορίας, η σύλληψη του προσωπικού φίλου του Αντρέα Παπανδρέου, γίνεται από την εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου.

Η σύλληψη ήταν αναμενόμενη. Εισαγγελικές Αρχές στη Γερμανία, τη Ρωσία και την Ελλάδα είχαν «ακουμπήσει» το όνομα Τσοζατζόπουλος σε δύο υποθέσεις. Στους TOR 1 και στα υποβρύχια. Στην μεν υπόθεση των υποβρυχίων, η ομάδα που είχε αναλάβει την διαδικασία είσπραξης και νομιμοποίησης των μιζών ήταν άμεσα εμπλεκόμενη με τον πρώην υπουργό Άμυνας, στη δε υπόθεση των συστημάτων TOR 1, η Offshore που εισέπραξε τις μίζες ανήκει σε συγγενή του Τσοχατζόπουλου και φαίνεται να του πουλά ακίνητα με ενδιάμεσο άλλη Offshore πάλι του συγγενή. Η ίδια offshore,πουλά και στο Βατοπέδι, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για την οποία θα γράψουμε σύντομα.

Τις ώρες που μεσολάβησαν από την σύλληψη του Άκη Τσοχατζόπουλου ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά. Πως η στιγμή σύλληψης δεν είναι τυχαία, πως είναι ένα εξιλαστήριο θύμα, πως η κίνηση ήταν προεκλογική. Ακόμη και πως έπρεπε να τον αφήσουν να κάνει Πάσχα.

Η χώρα αυτή μερικές φορές φτάνει στην παράνοια. Μπορεί να παραπονιέται γιατί κανένας από όσους φταίνε δεν μπαίνει φυλακή, αλλά όταν επιτέλους ελάχιστοι από τους πολλούς φτάσουν στην πόρτα της εισαγγελίας (Εφραίμ, Άκης) τότε αναζητά σκοπιμότητες, εφευρίσκει συγκυρίες, δίνει ακόμη και χάρη λόγω εορτών.

Στα δημοσιογραφικά γραφεία υπήρξαν πολλοί συνάδελφοι που βλέποντας τις εικόνες της σύλληψης του Άκη Τσοχατζόπουλου δήλωσαν «τον λυπάμαι». Στα πολιτικά γραφεία, ο Άκης χαρακτηρίστηκε «ένας πολιτικός που παρασύρθηκε κυρίως μετά την σχέση του με τη νεαρή σύζυγο, περνώντας από την πολιτική στο Four Seasons».

Δεν αμφισβητώ το πως οι άνθρωποι μπορεί να επηρεάζονται από τους ανθρώπους σε σημείο να γίνονται για λύπηση. Ο Άκης συγκεντρώνει όλα εκείνα τα στοιχεία της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας που είναι αρκετά πιο διδακτικά από οποιαδήποτε συναισθηματική ή ψυχολογική προσέγγιση.

Ο Τσοχατζόπουλος των πρώτων χρόνων της μεταπολίτευσης και των οραμάτων (του ζιβάγκο), μετατράπηκε σε ένα πολιτικό μηχανισμό εξουσίας που κάλυψε και δικαιολόγησε την αυθαιρεσία του με λαϊκισμό (τα ζεϊμπέκικα των φωτογραφιών), κυριάρχησε μετατρέποντας τους θεσμούς σε κανόνες διαπλοκής (οι εντιμότατοι συγκατηγορούμενοι φίλοι) και κατέληξε στην διαφθορά ως δικαιολογημένο στάδιο πολιτικής (μίζες και Four Seasons).

Προφανώς αυτό δεν αφορά μόνο τον Άκη αλλά ολοκληρο το σύστημα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως όταν η επιτροπή της Βουλής εξέταζε την υπόθεση των TOR 1, όταν έφτασαν οι λογαριασμοί των Offshore εταιρειών, ο Ευάγγελος βενιζέλος, είπε πως δεν είναι λογαριασμοί, αλλά αριθμοί τηλεφώνων. Η διαφθορά τύπου Άκη, ήταν η ίδια πολιτική.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ο Άκης θα ριχτεί στην αρένα από αυτούς που τον προσκυνούσαν και παρα λίγο να τον βγάλουν και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να υπάρχει ένας ένοχος για να μην είναι οι ίδιοι.

Ο ίδιος ο Άκης συνεχίζει να έχει την συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος. Δείχνει να μην καταλαβαίνει. Έβγαλε μια ανακοίνωση στην οποία μιλά για πολιτικές σκοπιμότητες. Συνεχίζει να συμπεριφέρεται με την νοοτροπία του 80, τότε που κάθε αποκάλυψη σκανδάλου για τα κόμματα ήταν πολιτική δίωξη και κάθε πιθανός ένοχος, ήρωας.

Επιμένω πως ανάμεσα στο να μας έχει κλέψει ο Άκης ( αν μας έκλεψε) ή να μας κυβέρνησε, το χειρότερο είναι το δεύτερο. Όπως και όλοι αυτοί που τον χειροκροτούσαν, στη συνέχεια τον κάλυψαν ως όμοιο και τώρα τον πετάνε στα λιοντάρια.

Κώστας Βαξεβάνης

Πηγή: koutipandoras.gr

Οι Ολυμπιακοί της ελίτ, της πολιτικής προπαγάνδας και των πολυεθνικών

Ο αθλητισμός είναι πάνω απ' όλα πολιτική και τα σπορ γίνονται ο καθρέφτης της κοινωνίας. Ο τοπικός, ερασιτεχνικός αθλητισμός, η ενασχόληση των απλών ανθρώπων, είναι μια συλλογική δραστηριότητα, η οποία ελέγχεται από εκείνους που συμμετέχουν. Παρόλο που πολλές πρακτικές μιμούνται τον επαγγελματικό αθλητισμό, η «πολιτική» παραμένει καθαρά δημοκρατική. Του Neil Faulkner από το CounterFire

Ο επαγγελματικός αθλητισμός, από την άλλη, είναι αρκετά σημαντικός για το κεντρικό σύστημα, ώστε να τον αφήσουν να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Ο αθλητισμός χρησιμοποιείται για διαφήμιση, κύρος και κέρδος. Πάνω απ' όλα, ο επαγγελματικός αθλητισμός ελέγχεται από τις μεγάλες εταιρείες.

Όσο πιο σημαντική η διοργάνωση, τόσο πιο αυστηρός ο έλεγχος. Δεν υπάρχει αγώνας πιο υψηλού προφίλ από τους Ολυμπιακούς, οι οποίοι παρέχουν μια εξαιρετική ευκαιρία για την άρχουσα τάξη να «διαλαλήσει» την προπαγάνδα της. Έτσι έχουμε την εταιρεία Dow Chemicals να χρηματοδοτεί τους Αγώνες του Λονδίνου, το καλοκαίρι  του 2012, με σκοπό να αλλάξει την δημόσια εικόνα της. Η εταιρεία είναι υπεύθυνη για την χειρότερη βιομηχανική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας, με περισσότερους από 25.000 θανάτους μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 100.000 πάσχουν από σοβαρές ασθένειες, ενώ ακόμα δεν έχει ξεκινήσει τον καθαρισμό του μολυσμένου νερού και εδάφους στο Μποπάλ της Ινδίας.

Ακολουθεί η BP, γνωστή για το πρασινοκίτρινο logo της και την καταστροφή του Κόλπου του Μεξικού. Η BP είναι ο «επίσημος χορηγός πετρελαίου και φυσικού αερίου» και θα παρέχει τα καύσιμα για πάνω από 4.000 επίσημα οχήματα, ώστε το Λονδίνο 2012 να πραγματοποιήσει «τους πιο πράσινους αγώνες που έγιναν ποτέ».

Η ATOS, μία διεθνής εταιρεία τεχνολογίας, με έσοδα ύψους 8.5 δισ. το 2010, περηφανεύεται για την χορηγία της στους Παραολυμπιακούς. Ωστόσο, η ATOS στη Βρετανία επωφελείται από τη καταδίωξη των ατόμων με αναπηρία και τους οδηγεί στη φτώχεια, καθώς στο συμβόλαιο συνεργασίας με την εταιρεία, μπορούν να επιβάλλουν «εκτιμήσεις ικανότητας εργασίας», οι οποίες σχεδιάστηκαν ειδικά για να δικαιολογήσουν την κατάργηση των δικαιωμάτων.

Επειδή ο αθλητισμός προωθεί την καλή υγεία, επίσημοι χορηγοί των Ολυμπιακών του Λονδίνου είναι ακόμα η Cadbury, η Coca Cola και τα McDonalds. Μέρος της συμφωνίας τους φαίνεται πως είναι οι εξονυχιστικοί έλεγχοι στις εισόδους των σταδίων, προκειμένου να κατάσχουν συσκευασμένα γεύματα και να αναγκάσουν τους γονείς να αγοράσουν  στα παιδιά τους υπερτιμημένες σοκολάτες, αναψυκτικά και junk food, όταν μπουν μέσα.

Επειδή ο αθλητισμός γίνεται σε μεγάλους εξωτερικούς χώρους και προωθεί ένα πιο καθαρό περιβάλλον, η British Airways και η BMW έχουν επίσης κληθεί να βοηθήσουν. Η συνεισφορά της BMW περιλαμβάνει την παροχή υπηρεσιακών οχημάτων, αυτά για τα οποία η BP θα παρέχει τα καύσιμα. Η λίστα πάει ως εξής: μια λίστα με πολυεθνικές που κερδίζουν δισεκατομμύρια, χρησιμοποιούν το Λονδίνο 2012 για να μεταδίδουν ψέματα και να προωθούν τα προϊόντα τους.

Η άρχουσα τάξη συνήθιζε να χρησιμοποιεί τις αθλητικές εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου με σκοπό την ανάδειξη της αυτοκρατορικής ή εθνικής αίγλης για πάνω από 2.500 χρόνια.

Αφού κατέκτησε την Ελλάδα, ο Μέγας Αλέξανδρος ανέγειρε έναν ναό μέσα στο Ιερό της Ολυμπίας για να στεγάσει αγάλματα της δυναστείας του, μια χυδαία επιβεβαίωση της πρώιμης αυτοκρατορικής εξουσίας, σχεδιασμένη για να επιβεβαιώσει ο Αλέξανδρος τον ρόλο του ως υπερασπιστή του ελληνικού πολιτισμού.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας, ο οποίος αντιπροσωπεύει μια άλλη δυναστεία κατακτητών, πήγε ένα βήμα παραπέρα. Ειδικοί αγώνες διεξήχθησαν προς τιμή του στην Ολυμπία και δύο νέα αθλήματα μπήκαν στο πρόγραμμα. Ο αυτοκράτορας ανακηρύχθηκε ο νικητής σε όλους τους διαγωνισμούς που επέλεξε να συμμετάσχει.

Στους σύγχρονους Ολυμπιακούς συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Ο ιδρυτής τους, βαρόνος Pierre de Coubertin, ήταν πλούσιος, αριστοκράτης και αντιδραστικός. Οι Γερμανοί είχαν δημιουργήσει φήμη γύρω από το όνομά τους με τις ανασκαφές της αρχαίας Ολυμπίας και ο Coubertin πίστευε πως οι Γάλλοι δεν έπρεπε να μείνουν πίσω. «Η Γερμανία έφερε στο φως τα ερείπια της Αρχαίας Ολυμπίας. Γιατί να μην μπορέσει η Γαλλία να καταφέρει να αναβιώσει την αρχαία δόξα της;».

Ο Coubertin ήταν πεπεισμένος για την ανάμειξη του ανταγωνιστικού χαρακτήρα του αθλητισμού στη διαμόρφωση της κοινωνικής ελίτ των αυτοκρατορικών εθνών. «Μέσα από τη φυσική κατάσταση, τον υγιή ανταγωνισμό, τον πραγματικό ερασιτεχνισμό και το πνεύμα του ευ αγωνίζεσθαι, η φυσική ελίτ της Γαλλίας, που προέρχεται από την αριστοκρατία και την ευημερούσα μεσαία τάξη, θα παρέχει στην πατρίδα της μια νέα και εμπνευσμένη ηγεσία τόσο στο εσωτερικό, όσο και στις αποικίες στο εξωτερικό», γράφει ο ιστορικός Moses Finley, σχολιάζοντας τον σκοπό του Coubertin.

Ο βαρόνος, ένας αριστοκράτης πατερναλιστής, ήλπιζε ότι οι «κατώτερες τάξεις» θα αγκάλιαζαν το όραμά του για την αναβίωση των αγώνων. Ωστόσο, ήταν φανερό πως μόνο οι καλύτεροι θα ήταν σε θέση να αγωνιστούν, δεδομένου ότι «η ανισότητα είναι κάτι περισσότερο από νόμος: είναι γεγονός». Οι γυναίκες κάθε τάξης συμμετείχαν ελάχιστα στο όραμα του Coubertin. Καμία γυναίκα δεν συμμετείχε στους πρώτους σύγχρονους Αγώνες της Αθήνας, το 1896. Το ποσοστό ήταν ελάχιστο μέχρι το 1920 και ήταν ακόμα μικρό μέχρι το 1970.

Μέχρι το 1936, οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το κορυφαίο αθλητικό γεγονός του ετήσιου ημερολόγιου. Τα αντίπαλα κράτη πλέον ανταγωνίζονταν για τη φιλοξενία τους. Εκείνο το χρόνο, οι Αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Βερολίνο και η προπαγάνδα των Ναζί τους μετέτρεψε σε γιορτή της «άριας φυλής».

«Οι εγκαταστάσεις ήταν μνημειώδεις», γράφει ο Allen Guttman, ιστορικός των σύγχρονων αγώνων. «Αυτά που αποτυπώνονται στα ντοκιμαντέρ της Λένι Ρίφενσταλ στην Ολυμπία είναι πραγματικά φαντασμαγορικά». Μεταξύ των καινοτομιών ήταν και μια τεράστια σιδερένια καμπάνα, η οποία δημιουργήθηκε με στόχο να «καλέσει την νεολαία του κόσμου» , μια λαμπαδηδρομία χιλιάδων δρομέων που μετέφεραν την Ολυμπιακή φλόγα, μια παράσταση από χιλιάδες άνδρες και γυναίκες χορευτές και έναν «καθεδρικό ναό του φωτός».

Οι Ναζί ήταν λάτρες των λαμπαδηδρομιών. Όσοι επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν σ' αυτήν του 1936 είχαν να επιδείξουν «την ομορφιά και τη δύναμη της γερμανικής νεολαίας». Η οργανωτική επιτροπή του Λονδίνου για τους επόμενους Ολυμπιακούς, το 1948, αποφάσισε να διατηρήσει την λαμπαδηδρομία, γιατί ήταν «παραδοσιακή». Αυτή η... παράδοση μας ακολουθεί ακόμα.

Οι εντάσεις ανάμεσα στις υπερδυνάμεις την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου βρήκαν έκφραση και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο ανταγωνισμός για τα μετάλλια και το εθνικό γόητρο οδήγησε σύντομα σε τεράστιες επενδύσεις για κέντρα προπόνησης. Ως εκ τούτου, περισσότερα από τα μισά χρυσά μετάλλια στο Μόντρεαλ, το 1976, πήγαν σε τρία μόνο κράτη: Στη Σοβιετική Ένωση, στην Ανατολική Γερμανία και τις ΗΠΑ.

Μέχρι τώρα, τα ολυμπιακά αθλήματα τροφοδοτούνταν με μαζικές κρατικές επιδοτήσεις, με εταιρικές εταιρείες και τηλεοπτικές συμβάσεις. Εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια «παίζονται» σε κάθε Ολυμπιάδα, ενώ η ΔΟΕ και πολλές από τις Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές ήταν βυθισμένες στη διαφθορά.

Η κύρια αιτία της διαφθοράς ήταν και είναι μέχρι σήμερα ο έντονος και διεθνής ανταγωνισμός για να φιλοξενήσει τους αγώνες. Τόσο η κρυφή, όσο και η νόμιμη δωροδοκία έγινε φυσιολογικό κομμάτι της διαδικασίας. Τα μέλη της ΔΟΕ ανήκουν στη διεθνή ελίτ. Συνήθως περιμένουν (και τελικά παίρνουν) ντάντεμα, χάρες και βασιλική μεταχείριση. Μερικοί μάλιστα έχουν εκτεθεί, λαμβάνοντας μίζες. Τη δεκαετία του '90, ο πρόεδρος της ΔΟΕ και οι κορυφαίοι συνεργάτες του βαφτίστηκαν «Λέσχη» από  τους επικριτές τους.

Πλέον το διακύβευμα είναι πολύ υψηλό. Δύο δεκαετίες μετά τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, όπου 5.000 άτομα, που διαμαρτύρονταν υπέρ της δημοκρατίας, δολοφονήθηκαν από το στρατό, οι γραφειοκράτες δικτάτορες της Κίνας ήταν σε θέση να «ξεπλύνουν» το καθεστώς τους, χρησιμοποιώντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, το 2008.

Οι Αρχαίοι Έλληνες ήθελαν να δώσουν την εντύπωση ότι οι Ολυμπιονίκες ήταν αληθινοί ήρωες. Έλεγαν παραμύθια, όπως αυτό για τον Γλαύκο της Καρύστου, Ολυμπιονίκη πρωταθλητή πυγμαχίας, ο οποίος διόρθωσε ένα άροτρο μόνο με τη γροθιά του. Πλέον, ακούγονται ιστορίες για την ταπεινή καταγωγή των αθλητών, ωστόσο ανεξάρτητα από την καταγωγή , οι πρωταθλητές αθλητές δεν μένουν ποτέ μέρος της εργατικής τάξης. Οι Ολυμπιακοί εγγυώνται αμοιβές υψηλού επιπέδου, βραβεία, χορηγίες και κερδοφόρες θέσεις εργασίας, Οι αθλητές που κερδίζουν μετάλλια, όπως και άλλες κορυφαίες προσωπικότητες και επαγγελματίες, γίνονται εκατομμυριούχοι και εξελίσσονται στην σύγχρονη άρχουσα τάξη.

Εντάσσονται σε μια αθλητική ελίτ, η οποία συγχωνεύεται ομαλά με την πολιτική και επιχειρηματική κάστα. Ο Λόρδος Sebastian Coe, Πρόεδρος της LOCOG (σ.σ: οργανωτική επιτροπή του «Λονδίνο 2012») είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Είναι πρώην αθλητής, πλούσιος επιχειρηματίας και εξέχον στέλεχος του Συντηρητικού κόμματος.

Ο Λόρδος Colin Moynihan, πρόεδρος της Βρετανικής Ολυμπιακής Επιτροπής, είναι της ίδιας λογικής: εκατομμυριούχος επιχειρηματίας και πολιτικός των Συντηρητικών. Το νούμερο δύο του, ο Andrew Hunt, ο Βρετανός Γενικός Γραμματέας της NOC είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Reliance Security Services, μια εταιρεία με 10.000 υπαλλήλους και αξία 240 εκατ. λίρες.

Τα διοικητικά συμβούλια της LOCOG και της ΕΟΕ είναι γεμάτα από τέτοιους ανθρώπους. Από τα 19 μέλη του συμβουλίου της πρώτης, οι 17 είναι λευκοί άνδρες (η μοναδική γυναίκα είναι η Πριγκίπισσα Άννα). Τα μισά μέλη είναι επιχειρηματίες και τα υπόλοιπα έχουν τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα. Ο διευθύνων σύμβουλος είναι ένας τραπεζίτης της Goldman Sachs. Ο οικονομικός διευθυντής είναι μέλος του βρετανικού Σίτι και έχει την εταιρεία Deloitte.

Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει εκλεγεί και κανένας δεν είναι υπόλογος στο ευρύ κοινό. Το διοικητικό συμβούλιο της LOCOG εκπροσωπεί την πλουτοκρατία και τις επιχειρήσεις και ο χαρακτήρας του συμβολίζει το δημοκρατικό έλλειμμα στη σύγχρονη Βρετανία. Κάτι τέτοιο έγινε φανερό όταν ο Coe, με την αλαζονεία της τάξης του, αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις από τους εκλεγμένους πολιτικούς εκπροσώπους του Λονδίνου σχετικά με το ποσοστό των εισιτηρίων των κορυφαίων αθλημάτων, τα οποία είναι διαθέσιμα για το ευρύ κοινό.

Συνολικά, τα τρία τέταρτα των εισιτηρίων διατέθηκαν σε γενική πώληση, αλλά το ποσοστό φαίνεται να πέφτει κατακόρυφα για γεγονότα όπως η Τελετή Έναρξης και ο τελικός των 100 μέτρων. Αλλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει, καθώς η LOCOG λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρεία επιχειρηματιών και κρύβει τις δραστηριότητές της πίσω από την λογική της «εμπιστευτικότητας».

Οι Αγώνες του Λονδίνου δεν ανήκουν στον βρετανικό λαό. Εμείς πληρώνουμε γι' αυτούς (12 δισ. λίρες από το συνολικό κόστος προέρχονται από τον φορολογούμενο και μόνο το 1,4 από χορηγούς), αλλά δεν έχουμε κανέναν απολύτως έλεγχο στον τρόπο που λειτουργούν. Οι επιχειρηματίες που διοικούν την LOCOG δεν θα μας πουν τίποτα, ούτε καν πόσα εισιτήρια έχουν διατεθεί.

Για να επιβληθεί ο έλεγχος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, θα χρησιμοποιηθούν 50.000 στρατιώτες, αστυνομικοί και ιδιωτικοί φρουροί ασφαλείας, πέντε φορές ο αριθμός των βρετανικών στρατευμάτων που ταξίδεψαν μέχρι το Αφγανιστάν, στη διάρκεια του πολέμου.

Το μέγεθος της ασφάλειας παρουσιάζεται ως άμυνα ενάντια στις τρομοκρατικές επιθέσεις, ωστόσο έχει περισσότερο να κάνει με αυτό που η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε αποκαλέσει  «εσωτερικό εχθρό». Η ασφάλεια στρέφεται ενάντια του βρετανικού λαού και ιδιαίτερα εναντίον των κοινωνικά αποκλεισμένων του Ανατολικού Λονδίνου. Βρίσκεται εκεί για να υπερασπιστεί την προνομιούχα τάξη και την εξουσία των εταιρειών κατά των δημοκρατικών διαδηλώσεων διαμαρτυρίας. Ανέκαθεν. η επιχειρηματικοποίηση της κοινωνίας πήγαινε χέρι-χέρι με την ασφάλεια.

Περίπου 2,2 εκατομμύρια εισιτήρια , το 25% του συνόλου (και ίσως τα δύο τρίτα ή και περισσότερο για τα κορυφαία γεγονότα) έχουν κρατηθεί για τους εκατομμυριούχους, τους VIP, τους Ολυμπιακούς αξιωματούχους, τους καλεσμένους «επισκέπτες»  και τις εταιρείες-χορηγούς. Το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που έκανε αίτηση για ορισμένα από τα 6,6 εκατομμύρια εισιτήρια προς πώληση δεν πήρε τίποτα. Οι πιο φτωχοί άνθρωποι δεν είχαν καν την ευκαιρία. Η μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων που ζουν γύρω από το γήπεδο του Στράτφορντ δεν θα πάει στους αγώνες.

Εν τω μεταξύ, οι εταιρείες-χορηγοί μοιράζουν εισιτήρια ως μπόνους στο προσωπικό και ως «φιλόξενη διάθεση» στους πελάτες. Η Deloitte χρησιμοποιεί ένα μεγάλο ποσοστό των δωρεάν εισιτηρίων της «ως ανταμοιβή για τα επιτεύγματα του προσωπικού», ενώ τα «αρχηγεία» του Σίτι θα μετατραπούν σε «Ολυμπιακά κέντρα υποδοχής».

Οι αποκαλούμενοι «δρόμοι των Αγώνων» θα υπάρχουν σε όλη την πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών. Στην Αρχαία Ελλάδα, οι αθλητές και αξιωματούχοι περπατούσαν μέχρι την Ολυμπία. Στο Λονδίνο του 1948, χρησιμοποίησαν τα λεωφορεία και τον υπόγειο σιδηρόδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, πήγαν στους αγώνες με τον ίδιο τρόπο που πήγαν οι θεατές. Πλέον όχι: στο Λονδίνο του 21ου αιώνα, για την νεοφιλελεύθερη ελίτ είναι ενστικτώδης ο διαχωρισμός των τάξεων.

Οι λωρίδες των δρόμων αυτών θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τις 4.000 BMW, οι οποίες θα εξέρχονται από τα πεντάστερα ξενοδοχεία του West End και θα πηγαίνουν προς τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Αυτές οι λωρίδες πρόκειται να μετατραπούν σε αυτοκινητόδρομους χωρίς κανέναν περιορισμό: 48 φανάρια θα σταματήσουν να λειτουργούν, 50 τοπικοί δρόμοι θα μπλοκάρουν, όλες οι διαβάσεις πεζών θα κλείσουν και τα ολοήμερα πάρκινγκ θα αναστείλουν την λειτουργία τους. Η καθημερινή ρουτίνα εκατοντάδων χιλιάδων απλών Λονδρέζων που πάνε στη δουλειά τους και αφήνουν τα παιδιά τους στο σχολείο θα διαταραχτεί. Εκατομμύρια θα επηρεαστούν από την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τις καθυστερήσεις από τις λωρίδες.

Στις 17 Ιουλίου 1936, τρεις Εβραίοι ράφτες από το Stepney, ο Nat Cohen, ο Sam Marsters, και ο Alec Sheller, έφυγαν με προορισμό την Ισπανία. Πήγαιναν στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης. Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου στην Ισπανία μποϊκόταρε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις πολιτικές του ναζιστικού κράτους. Περίπου 6.000 αθλητές από 22 χώρες βρίσκονταν καθ' οδόν προς τη Βαρκελώνη.

Οι Αγώνες της Βαρκελώνης δεν έγιναν ποτέ. Τρεις ημέρες μετά την αναχώρηση του Nat, του Sam και του Alec, ο στρατηγός Φράνκο ξεκίνησε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα κατά της ισπανικής δημοκρατίας και η χώρα βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο. Αντί να παρακολουθήσουν διεθνές στίβο, ο Nat, o Sam και ο Alec έγιναν εθελοντές στρατιώτες σε έναν αντιφασιστικό στρατό.

Οι Αγώνες της Μελβούρνης του 1956 πραγματοποιήθηκαν αμέσως μετά την συντριβή της επανάστασης των εργατών από τα σοβιετικά τανκς στη Βουδαπέστη. Οι Ούγγροι ήρθαν αντιμέτωποι με τους Ρώσους στον ημιτελικό του πόλο. Το αίμα χρωμάτισε το νερό. Οι Ρώσοι, που έχασαν, εγκατέλειψαν τον αγώνα.

Στην τελετή λήξης εκείνο το χρόνο, οι αθλητές, αηδιασμένοι από τη πολιτική και τον σοβινισμό των ηγετών του κόσμου, έσπασαν τις εθνικές ομάδες, ένωσαν τα χέρια, αγκάλιασαν ο ένας τον άλλο, και χορεύοντας και τραγουδώντας έκαναν τον γύρω του γηπέδου.

Οι αγώνες του 1968, στο Μεξικό, σημαδεύτηκαν από την εικόνα των Αμερικανών αθλητών John Carlos και Tommy Smith στο βάθρο των νικητών να σηκώνουν τη γροθιά-χαιρετισμό του μαύρου κινήματος, την στιγμή που παιζόταν ο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ. Η χειρονομία τους συμβόλιζε την οργή εκατοντάδων εκατομμυρίων, από τις ζούγκλες του Βιετνάμ μέχρι τις πανεπιστημιουπόλεις της Καλιφόρνια, για τον ρατσισμό και τη δολοφονική διάθεση του κράτους.

 
Τώρα είναι η σειρά μας. Ο Cameron, η κυβέρνηση και η εταιρική ελίτ της Βρετανίας χρησιμοποιούν τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να μεταδώσουν δύο μηνύματα. Το πρώτο απευθύνεται στο διεθνές κεφάλαιο: η Βρετανία είναι ευημερούσα, οργανωμένη και ανοιχτή για τις επιχειρήσεις. Το δεύτερο, που απευθύνεται στους απλούς ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο: αν και μερικές φορές είναι δύσκολο, θα πρέπει να επιτρέψετε στην σημαία να κυματίζει και να απολαύσετε άρτο και θεάματα- χωρίς τον άρτο.
 
Η ελίτ σκοπεύει να μετατρέψει τους Αγώνες σε μια γιορτή της προνομιούχας τάξης και της εξουσίας των εταιρειών στον κόσμο, όπου εκείνοι γίνονται πλουσιότεροι και εμείς οι υπόλοιποι φτωχότεροι. Πρέπει να μην αφήσουμε την προπαγάνδα και την θριαμβολογία αναπάντητη. Στόχος είναι να χρησιμοποιήσουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να μεταδώσουμε μια έκκληση για μαζική αντίσταση. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία, ώστε να αρχίσουμε να μετατρέπουμε την εποχή της λιτότητας σε εποχή της διαμαρτυρίας.
 
Αν μη τι άλλο, οι συμφωνίες για τις χορηγίες της Dow Chemicals, της BP και της ATOS πρέπει να σταματήσουν, όπως και τραγελαφικοί «δρόμοι των Αγώνων». Οι διαμαρτυρίες έχουν ήδη αρχίσει. Για παράδειγμα, η καμπάνια «The Drop Dow Now: Justice for Bhopal» έχει συγκεντρώσει ευρύτατη δημοσιότητα (www.bhopal.org και www.dropdownow.org).
 
Τώρα πρέπει να αναζωπυρωθεί η αντιπολίτευση, μέσα από ένα ευρύ φάσμα διαμαρτυρόμενων ομάδων εναντίον των Ολυμπιακών Αγώνων.

*Ο Neil Faulkner είναι Βρετανός αρχαιολόγος, ιστορικός και συγγραφέας.

Πηγή: tvxs.gr

Έλυσαν το μυστήριο «ανακύκλωσης» της αστερόσκονης

Ένα μυστήριο που απασχολεί πολλά χρόνια την επιστημονική κοινότητα, σχετικά με το πώς τα αστέρια που πεθαίνουν διασκορπίζουν τα υλικά από τα οποία δημιουργούνται οι μελλοντικοί πλανήτες, βρήκε τη λύση του.

Αν και ήταν γνωστό ότι τα άστρα, όπως ο Ήλιος, εκτοξεύουν το μεγαλύτερο μέρος της μάζας τους στην τελευταία φάση της ζωής τους, δεν είχε εξακριβωθεί ακόμα πώς διασκορπίζεται αυτή η αστερόσκονη.

Στο πλαίσιο της έρευνάς τους, Αυστραλοί και Ευρωπαίοι  αστρονόμοι εντόπισαν κόκκους σκόνης με διάμετρο σχεδόν ενός εκατομμυριοστού του μέτρου, αρκετά μεγάλους ώστε να εκτοξευθούν με τη βοήθεια του φωτός του άστρου που πεθαίνει.

Για να λύσουν το μυστήριο, οι αστρονόμοι μελέτησαν τρεις κόκκινους γίγαντες, δηλαδή άστρα που ήταν κάποτε όπως είναι σήμερα ο ήλιος μας, όμως έχουν εξαντλήσει τα αποθέματα τους σε υδρογόνο και έχουν γιγαντωθεί.

Κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας που αποτελεί μια ακραία περίπτωση του είδους των ηλιακών ανέμων που βιώνει και ο ήλιος μας, αυτά τα άστρα εκτοξεύουν το μεγαλύτερο μέρος της μάζας τους σε μορφή αερίων και κόκκων μεταλλικών στοιχείων, καθώς μετατρέπονται σε λευκούς νάνους.

Σε δηλώσεις του ο επικεφαλής της μελέτης Barnaby Norris, από το πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ τόνισε ότι «τα άστρα είναι οι μεγάλοι ανακυκλωτές των γαλαξιών καθώς το υλικό που εκτοξεύουν χρησιμοποιείται για τη δημιουργία της επόμενης γενιάς άστρων και πλανητών».

Όπως ανέφερε, όταν οι κόκκοι σκόνης είναι μεγάλοι, κάτι που επιβεβαιώθηκε από την έρευνα, αιχμαλωτίζουν το φώς και το αντανακλούν, γεγονός που τους δίνει ώθηση να κινηθούν, σαν μικροσκοπικά ιστιοφόρα.

Επιπλέον, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ότι οι κόκκοι σκόνης είναι διαφανείς, καθώς, όπως επισημαίνουν, αν είχαν χρώμα, θα εξατμίζονταν από τη θερμότητα των αστεριών.

Πηγή: econews.gr

Η ευεργετική τσουκνίδα

Η τσουκνίδα ανήκει στο γένος των αγγειόσπερμων φυτών Κνίδη και στην οικογένεια των Κνιδοειδών.Ουσιαστικά, οι τσουκνίδες είναι ζιζάνια, όμως, σε μερικές περιοχές κάποια είδη έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Για παράδειγμα, από ένα είδος τσουκνίδας στην Ασία λαμβάνονται κλωστικές ίνες από τον βλαστό για την παραγωγή υφασμάτων ενώ αποξηραμένες τσουκνίδες δίνονται σαν τροφή σε ζώα.Η τσουκνίδα θεωρείται ιδιαίτερα ευεργετική για τον οργανισμό, καθώς είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα. Περιέχει ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, πυρίτιο, νάτριο και σίδερο.

Συγκεκριμένα, το αφέψημα του είδους Urtica urens Κνίδη η καυστηρά, που βρίσκεται και στην Ελλάδα είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων του σταματά την αιμορραγία.

Επιπλέον, σύμφωνα με ορισμένους βοτανολόγους, βοηθά στην αντιμετώπιση δερματικών εκζεμάτων, συμβάλλει στην μείωση του ουρικού οξέος και γενικώς συμβάλλει στην καλή κυκλοφορία του αίματος.

Πηγή: ygeianews.gr