Immortal Technique - 3rd World

Μια ολοκληρωμένη τοποθέτηση

Του Αλέκου Χαλβατζή

Εδώ και 14 μήνες (από το Δεκέμβρη του 2010) έχω δημοσιεύσει στο blog μου,ότι πριν 21 μήνες, το Μάιο του 2010 έστειλα ένα γράμμα στην Κεντρική Επιτροπή (ΚΕ) και στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου (ΕΚΕ) του ΚΚΕ με τίτλο «Για την ανησυχητική κατάσταση και πορεία του Κόμματος, για την κυριολεκτικά τρομακτική προοπτική του, όπως προδιαγράφεται».
Περίπου 4 μήνες μετά την κατάθεση της επιστολής μου, το Σεπτέμβρη του 2010, ενημερώθηκα για τις σχετικές αποφάσεις-απαντήσεις της ΚΕ και της ΕΚΕ, τις οποίες θεώρησα και θεωρώ τουλάχιστον ατεκμηρίωτες και συκοφαντικές. Ζήτησα εξηγήσεις, όσες μου δόθηκαν ήταν τραγελαφικές. Η κατάληξη όπως έχω ξαναγράψει ήταν να αποχωρήσω από το ΚΚΕ στις 21 Σεπτέμβρη 2010.
Όλο το διάστημα παρακολουθώ αυτή την «τρομακτική προοπτική» να υλοποιείται. Πολλές φορές σκέφτηκα ότι πρέπει να καταθέσω δημόσια, ολοκληρωμένα και αναλυτικά την άποψη μου για αυτό που εννοώ σοβαρή εκτροπή και βαθιά κρίση του ΚΚΕ, για όποιον ενδιαφέρεται να την διαβάσει. Έως τώρα δεν το είχα κάνει.


Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ

Συλλήψεις των Anonymous και στην Ελλάδα

Συνελήφθησαν 3 άτομα φερόμενα ως μέλη των Ελλήνων Anonymous μετά από μεγάλη επιχείρηση της αστυνομίας. Μετά από τρεις μήνες ερευνών στην Αθήνα, την Τρίπολη, το Ναύπλιο, την Κατερίνη και τη Χαλκίδα, οι αστυνομικοί εντόπισαν τα ηλεκτρονικά ίχνη τεσσάρων μελών της ομάδας (ανηλίκων και ενηλίκων ημεδαπών), με τους τρεις να έχουν συλληφθεί. Οι διωκτικές αρχές αφού ζήτησαν την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, κατάφεραν να ταυτοποιήσουν ψηφιακά τρία άτομα ενώ υπό διερεύνηση είναι η δράση του τέταρτου.
Τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν είναι 18 σκληροί δίσκοι, 5 φορητοί υπολογιστές, 4 routers, 2 servers, 7 usb sticks, καθώς και αρκετά cd και χειρόγραφες σημειώσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Έλληνες χ-ακτιβιστές είχαν πραγματοποιήσει ηλεκτρονικές επιθέσεις στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, της PROTON Bank, της Τράπεζας Πειραιώς, της Ελληνικής Τράπεζας και του Ο.Α.Σ.Α.
Ένα μέλος της ομάδας έχει αναλάβει την ευθύνη για την «επίθεση» στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Οι έρευνες της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για τον εντοπισμό και άλλων μελών της ομάδας συνεχίζονται.




Πηγή: koutipandoras.gr

Τόσο ... όσο!

Στη ζωή μου δεν υπήρξα ποτέ Χριστιανός. Θυμάμαι ότι κοινωνούσα επειδή το ήθελε η γιαγιά μου και αυτό που ήθελε η Περαμιώτισσα κυρά Μαρίκα, αποτελούσε απαραβίαστο κανόνα.

Ποτέ δεν συμπάθησα τα θρησκευτικά. Από πολύ μικρός θυμάμαι ότι η χριστιανική μυθολογία μου φαινόταν βαρετή, αδιάφορη και πολύ πιο στεγνή από την ελληνική.

Παρόλα αυτά θεωρώ πως η κουβέντα που μας είχε πει κάποιο πρωινό μέσα στην τάξη, ο θεολόγος που δυστυχώς δεν θυμάμαι ούτε το όνομά του, νομίζω ότι προσεγγίζει τόσο έντονα την κοινωνική μας αλήθεια που στο μυαλό μου έχει αποκτήσει μυθικές διαστάσεις.

Σχεδίασε στον πίνακα τρεις παράλληλες γραμμές. Στη μεσαία είπε, βρισκόμαστε εμείς, στην από πάνω ο θεός και στην από κάτω ο σατανάς. Πήρε στα χέρια του την κιμωλία και άρχισε να σχεδιάζει μία καμπύλη πορεία από και προς τα άκρα του πλαισίου του. "Όσο πιο κοντά πλησιάζουμε στο Θεό, τόσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από το σατανά" είπε όσο σχεδίαζε τις καμπύλες του και ...δεν θυμάμαι τίποτε άλλο, αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται να θυμηθώ κάτι περισσότερο.

Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι αναγωγές.

Όσο πιο κοντά πλησιάζεις στη γνώση τόσο απομακρύνεσαι από τη βλακεία, όσο πιο κοντά πλησιάζεις στην γαλήνη τόσο απομακρύνεσαι από το φασισμό, όσο πλησιάζεις στην διαλεκτική τόσο απομακρύνεσαι από τις παγίδες, όσο πλησιάζεις στη συνειδητοποίηση τόσο απομακρύνεσαι από την οργή, όσο περισσότερο ακούς, τόσο περισσότερο αποφεύγεις το λαϊκισμό. 

Όσο διευρύνεις τα όρια τόσο αυξάνεις τις πιθανότητες.

Αυξάνεις τις πιθανότητες να υπερβείς ακόμη και το δοσμένο πλαίσιο, να ξεφύγεις από τον ατέρμονο δυισμό, από την αιώνια διαμάχη του καλού και του κακού, τις τύψεις που το συνοδεύουν, να ξεπεράσεις τις αναστολές, τις φοβίες και να απελευθερωθείς.

Να συνειδητοποιήσεις δηλαδή ότι δεν ανέχεσαι να σου βάζουν όρια, δεν ανέχεσαι να σε κοροϊδεύουν, να σε αντιμετωπίζουν ως αριθμό, να σε κλείνουν σε τετράγωνα, δεν ανέχεσαι να σε εξευτελίζουν, να σε ποδοπατούν, να σε βάζουν να υπογράφεις δηλώσεις μετανοίας, να «δίνεις» τους συναδέλφους σου, να θεωρείς ότι εσύ μπορείς να επιζήσεις τρώγοντας τα κομμάτια τους, να γίνεσαι καθημερινά κάτι λιγότερο από αυτό που είσαι ικανός.

Όσο διευρύνεις τα όρια τόσο αυξάνεις τις πιθανότητες. Όσο περισσότερο υπάρχεις τόσο περισσότερο αναπτύσσεσαι. Όσο περισσότερο τους κοιτάς στα μάτια, τόσο πιο πολύ τους εξοργίζεις. Όσο περισσότερο στέκεσαι όρθιος, τόσο περισσότερο τους πανικοβάλεις. Όσο πιο ψύχραιμα τους συμπεριφέρεσαι τόσο περισσότερα χημικά θα σου ρίξουν. Όσο πιο έτοιμος γίνεσαι, τόσο πιο μικροί θα φαίνονται, όσο πιο πολύ πανικοβάλλονται τόσο περισσότερα λάθη κάνουν, όσο πιο πολύ εκνευρίζονται τόσο πιο έντονες θα είναι οι κραυγές τους. Θα συνεχίσουν να απειλούν, θα συνεχίσουν να τρομοκρατούν θα συνεχίζουν να κρύβονται. 

Οι δρόμοι είναι δικοί μας γιατί φοβούνται να κυκλοφορήσουν, όχι γιατί θα τους χτυπήσουμε, αλλά γιατί ξέρουν ότι πλέον δεν ασκούν καμία επιρροή πάνω μας, γιατί διευρύναμε τα όρια και αυξήσαμε τις πιθανότητες.

Γιατί όσο διευρύνεις τα όρια τόσο αυξάνεις τις πιθανότητες.

Κυριάκος Α.

Πηγή: ellinofreneia.net

Motörhead - Motorhead

Ελληνοφρένεια-Φάρσες

"Ρε αλήτη τολμάς να λές τη λέξη προφυλακτικό στο ραδιόφωνο;"

Active Member - Blah Blasphemy

Κι όμως, έχουμε μέλλον!

Του Γιώργου Στάμκου

«Η πραγματική γενναιοδωρία απέναντι στο μέλλον συνίσταται στο να δώσεις τα πάντα στο παρόν». Μαχάτμα Γκάντι



Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την πολυπόθητη ανάπτυξη, την ανάκαμψη και την επανεκκίνηση (Reset) της ελληνικής οικονομίας. Μόνο που έτσι όπως πάμε και μας αναγκάζουν να πάμε –με νέα μέτρα πιο αυστηρής λιτότητας, αμείλικτης αύξησης φόρων και άτεγκτο περιορισμό των κοινωνικών δαπανών– σε λίγο δεν θα υπάρχει καθόλου οικονομία για να επανεκκινηθεί! Θα έχει μετατραπεί σε σωρούς από ερείπια και η ελληνική κοινωνία θα έχει μεταμορφωθεί σε μια στρατιά ζωντανών-νεκρών χρεοκοπημένων Ελλήνων, όπου θα κανιβαλίζει ο ένας τον άλλο στις ουρές των ταμείων ανεργίας και των συσσιτίων, ανάμεσα σε σπασμένες βιτρίνες επιχειρήσεων που θα έχουν κλείσει προ πολλού και λεηλατημένα σούπερ μάρκετ. Μην έχετε καθόλου ψευδαισθήσεις. Χρεοκοπία είναι να μην έχεις οικονομία, δηλαδή δουλειές και ανθρώπους που με την εργασία τους θα μπορούν έστω να απολαμβάνουν μια «αξιοπρεπή φτώχεια».



Γι’ αυτό λοιπόν είναι επιτακτική η ανάγκη να αντιστραφεί αυτή η καταστροφική πορεία, που οδηγεί στη διάλυση της πραγματικής οικονομίας, στην κοινωνική αποσάθρωση και, εν τέλει, σε ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή. Ναι, χρειαζόμαστε επειγόντως ανάπτυξη. Αλλά μια ανάπτυξη που θα στηρίζεται στην αύξηση της παραγωγικότητας της πραγματικής οικονομίας και όχι σε φούσκες και «ενέσεις ρευστότητας» που οδηγούν σε αύξηση της κατανάλωσης και του δανεισμού. Μια ανάπτυξη που θα βασίζεται στην εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδας, στην πολιτιστική μας ιδιαιτερότητα αλλά και στην ιδιοσυγκρασία του ελληνικού λαού. Δεν χρειάζεται –και ούτε θέλουμε– να γίνουμε «Γερμανοί».


Προχθές καθώς καθόμουνα σε μια καρέκλα περιμένοντας τη σειρά μου σε μια κοσμοδαιμονική ελληνική δημόσια υπηρεσία, έκανα κάποιες σχετικές σκέψεις (για το πώς θα μπορούσε να επανεκκινηθεί η ελληνική οικονομία) τις οποίες και σημείωσα στο σημειωματάριο μου. Δεν είμαι κανένας οικονομολόγος ή τεχνοκράτης, γι’ αυτό και συγχωρέστε με εκ των προτέρων για την ενδεχόμενη αφέλεια ορισμένων σκέψεων μου. Παρόλα αυτά πήρα το θάρρος να σας τις εκθέσω εν συντομία, γιατί είναι καλό να παράγουμε διαρκώς ιδέες –άσχετα αν δεν μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα– στην «αχαρτογράφητη ζώνη» που διανύουμε. Έχουμε λοιπόν και λέμε…

● Άμεση διαγραφή ή «κούρεμα» και των ιδιωτικών χρεών στην Ελλάδα σε ποσοστό τουλάχιστον κατά 53,2% (ή 75% σε «πραγματικές θέσεις»). Μιλάμε για τα χρέη που έχουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις προς τις τράπεζες, που με τα περιορισμένα τους πλέον εισοδήματα δεν μπορούν ούτως ή άλλως να εξυπηρετήσουν. Δεν κατάλαβα, αφού το κράτος το έκανε ήδη για τον εαυτό του, εμείς ο λαός, οι φορολογούμενοι, τα «υποζύγια», που αιμοδοτούμε συνεχώς το κράτος γιατί να μην μπορέσουμε να το διεκδικήσουμε; Δεν είναι η λύση του προβλήματος, αλλά τουλάχιστον μια «ανάσα».


● Άτοκα μικροδάνεια προς κάθε Έλληνα πολίτη με χαμηλά ή χωρίς εισοδήματα. Να εγγυηθεί το Κράτος και να χορηγήσει σε κάθε Έλληνα πολίτη που έχει κάτω των 15.000 ευρώ εισόδημα το χρόνο, ένα άτοκο μικροδάνειο της τάξης των 1.000 ευρώ, απ’ το οποίο μπορεί να παίρνει μόνον 100 ευρώ τη βδομάδα. Μην το γελάτε. Υπάρχουν Έλληνες αυτή τη στιγμή που δεν έχουν να φάνε. Δεν έχουν λεφτά ούτε για ένα εισητήριο για να επιστρέψουν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους ή για να πάνε κάπου να βρουν δουλειά ή για να αγοράσουν μικροεμπορεύματα από τα οποία μπορούν να βγάλουν μεροκάματο. Δώσε ένα εκατόευρω σ’ ένα φτωχό Έλληνα και του δίνεις μια ευκαιρία. Το δάνειο θα είναι άτοκο και θα επιστραφεί στο κράτος σε βάθος χρόνου μέσω της εφορίας. Η επιβάρρυνση στο κρατικό προϋπολογισμό θα είναι λιγότερη από τα πιθανά έξοδα που θα προκύψουν αν δεν αποφευχθεί μια ευρύτερη ανθρωπιστική καταστροφή.


● Άμεση στροφή στην Ανταλλακτική Οικονομία. Ναι, το «κίνημα της πατάτας» να βρει μιμητές παντού. Αλλά να μην πληρώνει ο κόσμος τις όποιες «πατάτες» χρειάζεται, αλλά να τις ανταλλάσει με δικά του προϊόντα ή υπηρεσίες. Στην Αγγλία των αρχών της δεκαετίας του 1980 οι μακροχρόνια απεργούντες ανθρακωρύχοι για να επιβιώσουν είχαν εφεύρει τα LETS (Local Exchange Trading Systems). Αντάλλασαν προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς χρήματα. Μου δίνεις πατάτες, σου δίνω ξύλα. Μου επισκευάζεις το καζανάκι του μπάνιου, κάνω ιδιαίτερο μάθημα στο παιδί σου. Πρόκειται αλληλοδωρεές. Χωρίς χρήματα και ασφαλώς χωρίς φόρους για το κράτος. Το κράτος μπορεί να χάνει κάποια έσοδα, αλλά κερδίζουν οι πολίτες.


● Αλλαγή του ενεργειακού μοντέλου. Τα ορυκτά καύσιμα  (πετρέλαιο, αέριο κ.α.) είναι βρώμικα, αντιπεριβαλλοντικά, αναποτελεσματικά, περιορισμένα και πανάκριβα. Επειδή χρειαζόμαστε ενέργεια για να λειτουργήσουμε, πρέπει να ριχτούμε στην αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Φωτοβολταϊκά σε κάθε στέγη και ανεμογεννήτριες παντού! Ο ήλιος και ο αέρας είναι εξαιρετικά γενναιόδωροι στην Ελλάδα. Κάθε σπίτι κι ένα μικρό «εργοστάσιο» παραγωγής ενέργειας. Μπορούμε να μην έχουμε καμία εξάρτηση από τη ΔΕΗ; Να μην μπορεί να μας «κόβει το ρεύμα» όποτε θέλει; Ναι μπορούμε. Και θα γλιτώσουμε χρήματα και θα προστατεύσουμε το περιβάλλον μας.


●Αξιοποίηση όλων των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της ελληνικής οικονομίας (επιγραμματικά).


– Ο Τουρισμός είναι πράγματι η «βαριά βιομηχανία» μας. Να βάλουμε στόχο την προσέλκυση 30 εκατομμυρίων τουριστών ως το 2030. Σε κάθε Έλληνα να αντιστοιχούν τρεις τουρίστες. Γι’ αυτό ο τουρισμός στην Ελλάδα να είναι μαζικός και ταυτόχρονα ποιοτικός και εναλλακτικός, Τουρισμός όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και όλη τη διάρκεια του έτους. Υπάρχουν όσοι εν δυνάμει τουριστικοί προορισμοί θέλετε. Για παράδειγμα αστικός τουρισμός: Η Θεσσαλονίκη π.χ. είναι ιδανικός προορισμός για «διακοπές του Σαββατοκύριακου» κ.α.


– Διαμετακομιστικό εμπόριο και άξονες μεταφορών. Η Ελλάδα έχει την ιδανική γεωπολιτική θέση για κάτι τέτοιο. Διαθέτει ναυτιλία, αλλά και λιμάνια: ο Πειραιάς και η Θεσσαλονίκη μπορούν να αναδειχθούν σε πύλες εισόδου-εξόδου εμπορεύμάτων προς όλη την κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Το μόνο που χρειάζεται είναι εκσυγχρονισμός, επεκτάσεις και logistics.


– Αγροτική βιομηχανία με brand names, επανίδρυση συνεταιρισμών και πιστοποίηση των ελληνικών βιολογικών προϊόντων.


–  Ιχθυοκαλλιέργειες και θαλασσοκαλλιέργειες (π.χ. μύδια κ.α.), όπου είναι εφικτό. Ο κόσμος πεινάει για τέτοιου είδους πρωτεϊνες. Η ζήτηση θα αυξηθεί εκθετικά τα επόμενα χρόνια. Μπορούμε να εξάγουμε ψάρια και θαλασσινά. Διαθέτουμε  άλλωστε 14.000 χλμ. ακτών. Δεν θα μας βλάψει να αξιοποιήσουμε ένα μικρό μέρος τους για ιχθυοκαλλιέργειες.


– Παραγωγή ενέργειας από τον Ήλιο. Ναι, είμαι υπέρ του «Σχεδίου Ήλιος». Γιατί το Δημόσιο να μην εξασφαλίσει για τα επόμενα 25 χρόνια έσοδα ύψους 80-100 δισεκατομμυρίων ευρώ, από μια πηγή ενέργειας που μας έρχεται δωρεάν; Αν μη τι άλλο θα ελαφρυνθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος χωρίς να μπουν νέοι φόροι σ’ εμάς και στα παιδιά μας. Να «φορολογήσουμε» τον Ήλιο! Θα καλύψουμε έτσι και τις δικές μας ενεργειακές ανάγκες και θα πουλάμε «πράσινη ενέργεια». Αυτή είναι μια πραγματική επένδυση στο μέλλον.


– Εξειδικευμένες βιομηχανίες φαρμακευτικών, ηλεκτρικών (π.χ. φωτοβολταϊκά) και έξυπνων καταναλωτικών ειδών. Κακά τα ψέματα δεν μπορούμε να στήσουμε στην Ελλάδα γιγαντιαίες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως στη Γερμανία, ούτε και θέλουμε «μισθούς Σλοβακίας» για να δουλεύουμε σ’ αυτές. Αντίθετα μπορούμε να αποκτήσουμε κάποιες εξειδικευμένες μικρομεσαίες βιομηχανίες, που θα βασίζονται στην εξειδίκευση και στην ποιότητα τους. Το εργατικό δυναμικό της Ελλάδα είναι μορφωμένο, ειδικευμένο και μπορεί να στηρίξει κάτι τέτοιο.


– Υπηρεσίες Υγείας. Η Ελλάδα είναι, μετά την Κούβα, η χώρα με τους περισσότερους γιατρούς ανά χίλιους κατοίκους. Ας τους εκμεταλλευτούμε. Στη χώρα  μας υπάρχουν πολλές ιδιωτικές κλινικές που μπορούν να «εισάγουν» ασθενείς απ’ όλο τον κόσμο. Όχι μόνο εξωσωματική γονιμοποίηση, πλαστική χειρουργική και τέτοια, αλλά οργανωμένες υπηρεσίες υγείας σε όλο το φάσμα. Από φυσιοθεραπεία μέχρι ομοιοπαθητική και θεραπευτικά βότανα. Είμαστε η πατρίδα του Ιπποκράτη. Θα μας εμπιστευτούν, ειδικά αν προσφέρουμε υπηρεσίες ποιότητας σε ανταγωνιστικές τιμές. Εξαλλου το κλίμα και η φύση της Ελλάδας είναι ιδανική για την ανάρρωση ενός ασθενούς.


– Υπηρεσίες Εκπαίδευσης. Ως τώρα η Ελλάδα ήταν η κατεξοχήν χώρα εξαγωγής φοιτητών σε όλη την Ευρώπη. Δεν νομίζετε πως είναι καιρός να αντιστραφεί αυτό και να αρχίσουμε να «εισάγουμε» φοιτητές (και μαζί τους συνάλλαγμα), όχι μόνον από την Ευρώπη, αλλά από παντού γύρω μας; Φοιτητές που θα σπουδάζουν σε κρατικά πανεπιστήμια, αλλά και σε κολλέγια και –γιατί όχι– και σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Έχουμε πήξει στην Ελλάδα από πτυχιούχους εκπαιδευτικούς χωρίς που δουλεύουν ως ταξιτζήδες. Άλλοι τόσοι είναι άνεργοι. Υπάρχουν τόσοι και τόσοι Έλληνες καθηγητές σε ξένα πανεπιστήμια. Θα είχαν μια ευκαιρία να επιστρέψουν και να διδάξουν (στα αγγλικά) στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.


– Υπηρεσίες υποστήριξης ηλικιωμένων Ευρωπαίων στην Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι όντως η «Φλόριντα της Ευρώπης». Στο μέλλον όλο και περισσότεροι ηλικιωμένοι Ευρωπαίοι συνταξιούχοι θα την επιλέξουν ως τον τόπο για να περάσουν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους. Θα αγοράσουν εξοχικά και θα μείνουν μόνιμα στη χώρα μας, ζώντας με συντάξεις που για μας φαντάζουν ήδη παχυλές. Όλοι αυτοί χρειάζονται υπηρεσίες υποστήριξης, αποκατάστασης και υγείας. Δεκάδες χιλιάδες Έλληνες ειδικοί και εταιρείς θα μπορούσαν να τις προσφέρουν.


– Κέντρο Ανθρωπιστικού Πολιτισμού. Η Ελλάδα δεν είναι η κοιτίδα της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας και των ανθρωπιστικών επιστημών; Ας εκμεταλλευτούμε αυτό το ισχυρό ιστορικό brand name κτίζοντας μια νέα ταυτότητα, που θα εκμεταλλεύεται αυτόν τον «πολιτιστικό πλούτο». Όχι απλά «πολιτιστικός τουρισμός» με επισκέψεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Μιλάμε για δημιουργία ινστιτούτων κλασικής παιδείας (που θα παρέχουν μετεκπαίδευση), συνέρδρια, φεστιβαλ και εκθέσεις όλο το χρόνο και παντού στην Ελλάδα.

● Οικονομικό μοντέλο αποτελεσματικό κι ευέλικτο, χωρίς γραφειοκρατία, διαφθορά και αγκυλώσεις συντεχνιακού τύπου. Ένα μοντέλο που θα εξασφαλίζει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο, το οποίο θα ανταποκρίνεται στο επίπεδο της παραγωγής και όχι στη δυνατότητα κατανάλωσης.

Αυτά σημείωσα πάνω κάτω, έτσι ως αρχική «τροφή για σκέψη». Δεν είμαι τεχνοκράτης, ούτε πολιτικός για να αποσκοπώ σε κάποιο συμφέρον. Είναι απλά οι σκέψεις ενός Έλληνα πολίτη που ανησυχεί βαθιά για το μέλλον της πατρίδας του. Γιατί γνωρίζω πως όσο βαθαίνει η ύφεση, άλλο τόσο ρηχαίνει η αισιοδοξία και η πίστη του ελληνικού λαού στην ανάκαμψη, στο μέλλον. Όμως έχουμε μέλλον. Δεν έχουμε ακόμη ηττηθεί και ούτε πρόκειται. Στο χέρι μας είναι να διεκδικήσουμε το μέλλον που θέλουμε για τον εαυτό μας και να μην αφήσουμε στους άλλους να μας επιβάλλουν ένα μέλλον που θα ήθελαν εκείνοι για μας. 

Πηγή: tvxs.gr

Άκου ανθρωπάκο της Ελλάδας του ‘12

Το 1948 ο Βίλχελμ Ραιχ έγραψε το περίφημο βιβλίο <<Άκου ανθρωπάκο>>.

Στο βιβλίο του αυτό μιλούσε για τον μέσο ανθρωπάκο που τα περιμένει όλα έτοιμα, που αναθέτει σε άλλους να αποφασίζουν για αυτόν, που βολεύεται με κάθε ευκαιρία εις βάρος των συνανθρώπων του, που είναι ένας μικρός άνθρωπος, ένας ανθρωπάκος.
Σήμερα στην Ελλάδα του 2012 βρίσκουμε τον ίδιο ανθρωπάκο μόνο που τώρα έχει υποστηρικτές και καθοδηγητές. Ο έλληνας ανθρωπάκος του 2012 δεν είναι αυτός που έχει βολευτεί, που έχει ψηφίσει ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, αυτός που είναι στο δημόσιο με μέσο ή αυτός που παρόλο την κρίση ο μισθός του έμεινε ανέπαφος.
Ο ανθρωπάκος δεν είναι το κομματόσκυλο και ο διεφθαρμένος εφοριακός. Ο ανθρωπάκος είναι ο μέσος άνθρωπος που πλήγεται και βλέπει τη ζωή του να γυρίζει στο μηδέν και δεν κάνει τίποτα για αυτό. Ο ανθρωπάκος που μετά από 8 ώρες στην δουλεία με μισθό 500 ευρώ γυρνάει σπίτι και βλέπει τηλεόραση
και ειδήσεις.
Ο ανθρωπάκος αυτός λοιπόν κάθεται σπίτι του, βγαίνει που και που με τους φίλους του και μιλάει και λέει μεγάλα πράγματα. Λέει ότι δεν αντέχει άλλο. Λέει ότι τα πράγματα έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Λέει ότι ο λαός πρέπει να βγει στους δρόμους και να ρίξει αυτή την κωλοκυβέρνηση. Λέει, λέει και όλο λέει.
Η αλήθεια είναι όμως ότι ο ανθρωπάκος φοβάται. Φοβάται να βγει στον δρόμο γιατί δε θέλει να φάει ξύλο. Περιμένει λοιπόν την ώρα που ο λαός θα είναι έτοιμος να ξεσηκωθεί, θα βγει στους δρόμους και τότε θα επιλέξει με κάθε μέσο να διεκδικήσει το δίκιο του. Φοβάται όμως ακόμα να βγει στο δρόμο γιατί είναι πολύ μικρός για να σηκώσει το βάρος του να βγει πρώτος.
Αλλά δεν είναι ο πρώτος. Η κατάσταση στη χώρα μας μπορεί τώρα να φτάνει στο απροχώρητο ,αλλά η κατάσταση έχει φτάσει εκεί σε πολλές οικογένειες. Η χώρα μπορεί τώρα να πτωχεύει αλλά υπάρχουν πολλές οικογένειες που εδώ και καιρό  έχουν πτωχεύσει, πολλοί άνθρωποι που έχουν μείνει άνεργοι, πολλά σπίτια που δεν έχουν να πληρώσουν λογαριασμούς, πολλοί γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να πεινάνε. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι έχουν ήδη βγει στον δρόμο. Στην αρχή ειρηνικά και όταν είδαν ότι δεν πάει άλλο, όταν έφτασαν να έχουν να ανησυχούν και για τη γιαγιά, που της πετσοκόβουν τη σύνταξη, πέρα από τον εαυτό τους και τα παιδιά τους, τότε περάσανε στο επόμενο στάδιο.
Θα περίμενε κανείς ο ανθρωπάκος να έβρισκε έναυσμα από αυτό και να έβγαινε επιτέλους μαζί τους στους δρόμους να ρίξει αυτή την κυβέρνηση να καταδικάσει έμπρακτα αυτή την πολιτική πριν φτάσει και αυτός σε εκείνο το σημείο. Αλλά πουθενά ο ανθρωπάκος. Ο ανθρωπάκος είναι σπίτι του και βλέπει τηλεόραση. Και θα μου πεις μα αυτός εντάξει φοβόταν να κατέβει πρώτος αλλά τώρα είναι και άλλοι όπως ήλπιζε, γιατί δεν είναι στο δρόμο να παλεύει.
Γιατί ο ανθρωπάκος εθελοτυφλεί. Δε βλέπει ανθρώπους, βλέπει κάφρους και μπάχαλους. Δε βλέπει ανέργους οικογενειάρχες που δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους, δε βλέπει φοιτητές απελπισμένους χωρίς μέλλον, βλέπει παρακρατικούς μηχανισμούς.
Και μέσα σε όλα αυτά τα κανάλια είναι εκεί για  τον ανθρωπάκο. Θα παρουσιάσουν τον μπάχαλο που έκαψε το αττικόν ως τον πλιατσικολόγο παρακρατικό κάφρο, όχι ως τον απελπισμένο πολίτη. Το αττικόν θα γίνει θέμα στις ειδήσεις, πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες επισκιάζοντας τον βασικό μισθό στα 450 ευρώ, την κατάργηση των εργατικών κατακτήσεων, και το νέο απάνθρωπο χαράτσι που επέβαλε η κυβέρνηση. Μα κάηκε το αττικόν... Και ο ανθρωπάκος έχει να λέει τώρα για τους απολίτιστους που κάψανε το ιστορικό αυτό κτήριο.
Και άντε τα κανάλια ελέγχονται από τις κυβερνήσεις και τους προύχοντες και έχουν λόγο να τα λένε αυτά. Ο ανθρωπάκος γιατί τα πιστεύει; Αφού προχτές είδε τον διπλανό του να μετακομίζει την οικογένεια σε δυάρι γιατί δεν υπάρχουν λεφτά. Εχτές του είπε το παιδί του για τον Κωστάκι στο σχολείο που είναι νηστικός 3 μέρες. Σήμερα του ήρθε το νέο χαράτσι το οποίο όλως παραδόξως αυξήθηκε ενώ ο μισθός του μειώθηκε. Γιατί; Γιατί έτσι ο ανθρωπάκος μπορεί να μείνει λίγο ακόμα σπίτι. Γιατί αν δει την αλήθεια και έχει λίγο τσίπα πάνω του πρέπει να βγει με τη πέτρα στο χέρι και να παλέψει για τους συνανθρώπους του, να παλέψει γιατί σε λίγο και αυτός εκεί θα είναι. Δε θα βγει βέβαια μαζί με τους παρακρατικούς και τους προβοκάτορες.
Ποιός θα έβγαινε;
ΑΛΛΑ ΟΧΙ. Ο Ανθρωπάκος εθελοτυφλεί γιατί αυτό ξέρει να κάνει. Γιατί μια ζωή έχει μάθει να βάζει άλλους να παίρνουν αποφάσεις για αυτόν άλλους να δρουν για αυτόν. Από το σπίτι του που οι γονείς του που του έλεγαν πάντα τι να κάνει, από το πανεπιστήμιο που επαναστάτησε σύμφωνα με την καθοδήγηση της κνε και σε όλη του τη ζωή που εξέλεγε ανθρώπους σε κάθε βαθμίδα για να παίρνουν αποφάσεις και να του λένε τι να κάνει, ή ακόμα καλύτερα να δρουν για αυτόν. Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι ο ανθρωπάκος δε φοβάται τον αστυνόμο που θα βρει απέναντί του αν πάρει την κατάσταση στα χέρια του, δε φοβάται τα δικαστήρια αν συλληφθεί. Φοβάται την ίδια την ιδέα του να δράσει.
Φοβάται, γιατί δε ξέρει να το κάνει. Περιμένει λοιπόν να αναθέσει την επανάσταση σε κάποιον, ή ακόμα καλύτερα να βγουν οι υπόλοιποι να κάνουν ότι είναι να κάνουν και αυτός απλά να απολαύσει το αποτέλεσμα πάντα φοβισμένος και μικρός στο σπίτι του.
ΦΟΒΑΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΑΥΤΟΣ.
Όχι ανθρωπάκο δε θα σε στηρίξω όσο και αν το θες
Όχι ανθρωπάκο δε θα σε δικαιολογήσω όσο και αν το χρειάζεσαι
Γιατί όταν σε χρειάστηκα εγώ, εσύ ήσουν φοβισμένος στο σπίτι σου με τη τηλεόραση σου αγκαλιά και με έβριζες που έκαιγα την Αθήνα.


του Μενέλαου Βούλγαρη


Πηγή: alterthess.gr

Εφραίμ: Ενοίκιο 1.200.000 ευρώ το χρόνο από το Ελληνικό Δημόσιο

Tελικά όλα ήταν θέμα διορατικότητας. Όπως είχε επισημάνει σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Sigma της Κύπρου, ο ηγούμενος Εφραίμ, ο λόγος για τον οποίο προχώρησε σε ιερές μπίζνες ήταν επειδή έβλεπε την κρίση που θα ερχόταν στην Ελλάδα.

Έτσι εξηγείται και το 1.200.000 ευρώ που εισπράττει από το Ελληνικό Δημόσιο για τη στέγαση των υπηρεσιών του Συνηγόρου του Πολίτη. Πρόκειται για το πολυτελές ακίνητο που βρίσκεται πίσω από το Χίλτον στη οδό Χατζηγιάννη Μέξη 5 του οποίου η διαχείριση ανήκει στη Μονή Βατοπεδίου.

Προκαταρκτική έρευνα

Ήδη για το θέμα ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης διέταξε προκαταρκτική έρευνα, όπως επίσης και για άλλα ακίνητα του δημοσίου για τα οποία η Ελληνική πολιτεία καταβάλλει χρυσοφόρα ενοίκια.

Το θέμα ήρθε στην επιφάνεια κατόπιν δημοσιεύματος του «Έθνους της Κυριακής», σύμφωνα με το οποίο αυτή τη στιγμή καταβάλλονται πέντε εκατομμύρια ευρώ για ενοίκια γραφείων για τις οκτώ από τις συνολικά δεκαέξι ανεξάρτητες διοικητικές Αρχές, την ίδια ώρα που πολλά ακίνητα μένουν αναξιοποίητα.

Μάλιστα τα περισσότερα από αυτά τα κτίρια βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας, όπου τα ενοίκια παραμένουν στα ύψη.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το ΑΣΕΠ πληρώνει πάνω από 150 χιλιάδες ευρώ τον μήνα ή κοντά στα 2 εκατ. ευρώ τον χρόνο για το κτίριο στην οδό Πουλίου. Αντίστοιχα περίπου 41.000 ευρώ το μήνα καταβάλλονται για την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, 20.543 ευρώ για το ΕΣΡ, 14.000 ευρώ για τα γραφεία του Συνηγόρου του Καταναλωτή και 11.800 ευρώ για τη στέγαση της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση στη λεωφόρου Συγγρού.

Για το λόγο αυτό, ο κ. Πεπονής διέταξε την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για το θέμα, την οποία ανέθεσε στον αναπληρωτή του Οικονομικό Εισαγγελέα Σπύρο Μουζακίτη, με την εντολή να εξακριβώσει αν προκύπτει το αδίκημα της απιστίας στην υπηρεσία, το οποίο διώκεται σε βαθμό κακουργήματος, στην υπόθεση της διαχείρισης των ακινήτων.

Πηγή: koutipandoras.gr

Rage Against The Machine-Wake Up

Ελληνοφρένεια-Φάρσες

Κυρ-Βασίλης "Το σταυρολόϊ"

Γιώργος Σεφέρης

Ο Γιώργος Σεφέρης (Βουρλά Σμύρνης 29 Φεβρουαρίου 1900 – Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 1971) είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και εκ των δύο μοναδικών βραβευμένων με το Νόμπελ Λογοτεχνίας Ελλήνων, μαζί με τον Οδυσσέα Ελύτη.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Σεφεριάδης. Γεννήθηκε στα Βουρλά της Σμύρνης στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στέλιου και της Δέσπως (το γένος Γ. Τενεκίδη) Σεφεριάδη. Το 1906 αρχίζει η μαθητική του εκπαίδευση στο Λύκειο Χ. Αρώνη. Το 1914, εποχή κατά την οποία άρχισε να γράφει τους πρώτους στίχους, με το ξέσπασμα του Παγκοσμίου Πολέμου κατά τη θερινή περίοδο του έτους, η οικογένεια μεταναστεύει στην Ελλάδα. Ο Γιώργος Σεφέρης ενεγράφη στο Πρότυπο Κλασσικό Γυμνάσιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε το 1917. Στις 14 Ιουλίου του ίδιου έτους, η μητέρα του μαζί με τους δύο γιους και την κόρη της Ιωάννα (μετέπειτα σύζυγο Κ. Τσάτσου) μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου ο πατέρας τους Στέλιος εργάζεται ως δικηγόρος. Ο Γιώργος Σεφέρης θα μείνει εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 1924, ακολουθώντας σπουδές λογοτεχνίας και αποκτώντας το πτυχίο της Νομικής, οπότε μεταβαίνει στο Λονδίνο για την τελειοποίηση των αγγλικών του εν όψει των εξετάσεων στο Υπoυργείο Εξωτερικών

Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα και το 1927 διορίζεται στη διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών ως ακόλουθος πρεσβείας. Κατά το ίδιο έτος πεθαίνει η μητέρα του Δέσπω. Τον Ιούλιο του 1928 δημοσιεύει στη Νέα Εστία, επώνυμα ως Γ. Σεφεριάδης, το "Μια βραδιά με τον Κύριο Τεστ", μετάφραση έργου του Βαλερί. Το 1929 συνοδεύει τον Εδουάρδο Εριό σε ταξίδι του στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 1931 εκδίδεται με το ψευδώνυμο Γ. Σεφέρης η "Στροφή" και τον ίδιο χρόνο διορίζεται υποπρόξενος και έπειτα διευθύνων του ελληνικού Γενικού Προξενείου του Λονδίνου, όπου θα παραμείνει μέχρι και το 1934. Τον Μάιο του 1932 δημοσιεύεται το έργο του Μια νύχτα στην ακρογιαλιά και τον Οκτώβριο η Στέρνα, αφιερωμένη στον Γιώργο Αποστολίδη. Το 1933 ο πατέρας του, Στέλιος, εκλέγεται Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και εγγράφεται ως μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1934 ο Γ. Σεφέρης επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ιανουάριο του 1935 αρχίζει η συνεργασία του με τις εκδόσεις Νέα Γράμματα, αναδημοσιεύοντας τη Στέρνα. Το 1936 διορίζεται πρόξενος στη Κορυτσά, όπου θα παραμείνει μέχρι το 1938. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1937 δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα επιστολή του περί της δημοτικής γλώσσας. Το 1938 μετατίθεται στην Αθήνα ως προϊστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών.

Το 1941 ο Γιώργος Σεφέρης νυμφεύεται τη Μαρία Ζάννου και στις 22 Απριλίου το ζεύγος ακολουθεί την ελληνική κυβέρνηση, που μέσω Κρήτης στις 16 Μαΐου καταφθάνει στην Αίγυπτο και παραμένει στην Αλεξάνδρεια. Τον Αύγουστο ο Γιώργος Σεφέρης συνοδεύει την Πριγκίπισσα Διαδόχου Φρειδερίκη και τα δύο της παιδιά, Σοφία και Κωνσταντίνο, στο Γιοχάνεσμπουργκ και από εκεί στην Πραιτόρια υπηρετώντας στην εκεί Ελληνική Πρεσβεία μέχρι το 1942. Λόγω της διπλωματικής ιδιότητάς του, η ζωή του Γιώργου Σεφέρη χαρακτηριζόταν από συνεχείς μετακινήσεις. Έτσι, ως ακόλουθος κι αργότερα ως πρέσβης, υπηρέτησε σε πολλές ελληνικές πρεσβείες του εξωτερικού, γεγονός το οποίο καθόρισε σημαντικά το έργο του.

Αν και η παιδεία και εκπαίδευσή του του ήταν περισσότερο ευρωπαϊκή παρά ελληνική, εκείνος όχι μόνο δεν απαρνήθηκε την ελληνική λογοτεχνία, αλλά την καλλιέργησε σε βάθος με σκοπό να την ανανεώσει. Η ποίησή του επηρεάστηκε από τον Έλιοτ (T.S Elliot), τον Κλωντέλ, το Βαλερί και τον Πάουντ (Ezra Pound). Το γεγονός όμως που χάραξε ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στη συνείδηση του ποιητή ήταν η εθνική καταστροφή του 1922 κι ο ξεριζωμός του μικρασιατικού ελληνισμού.

Το 1963 η φήμη του Σεφέρη ξεφεύγει από τα εθνικά όρια και εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Καρπός της η βράβευσή του με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών. Είναι ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με το παγκοσμίως ανώτερο βραβείο πνευματικής προσφοράς. Έως σήμερα ακολούθησε μόνο ο Οδυσσέας Ελύτης, το 1979. Το 1967 η δικτατορία των Συνταγματαρχών κατέλυσε το Σύνταγμα στην Ελλάδα αναστέλλοντας τις ατομικές ελευθερίες. Ο Σεφέρης εκδηλώθηκε έντονα εναντίον της, τόσο γραπτά όσο και με δημόσιες ρητές δηλώσεις του. Στις 28 Μαρτίου 1969 ο Σεφέρης μίλησε για πρώτη φορά δημόσια εναντίον της Χούντας και γι' αυτό το λόγο του αφαιρέθηκε ο τίτλος του πρέσβη επί τιμή, καθώς και το δικαίωμα χρήσης διπλωματικού διαβατηρίου.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971, ο Γιώργος Σεφέρης πέθανε και η κηδεία του εξελίχθηκε σε σιωπηρή πορεία κατά της δικτατορίας.Μετά τον θάνατό του εκδόθηκε το προσωπικό του ημερολόγιο με τίτλο «Μέρες…» καθώς και το «Πολιτικό» του ημερολόγιο.

Οι εφιάλτες ενός δημοσκόπου

Η εκπομπή των Χασαπόπουλου και Αναγνωστάκη «Mega Σαββατοκύριακο», στις 18/2/2012, είχε συζήτηση με τον γνωστό αναλυτή Θωμά Γεράκη τnς εταιρείας MARC για τα αποτελέσματα δημοσκόπησης αναφορικά με τις γνώμες των Ελλήνων απέναντι στο μνημόνιο.

Ο κ. Γεράκnς, για να διευκολύνει την πλάστιγγα να γείρει προς το μέρος των απόψεών του, αναφέρθηκε σε προσωπικές του «μελοδραματικές εμπειρίες: «Έχω ζήσει μια πτώχευση και δεν θέλω να ξαναζήσω δεύτερη. Ήμουν φοιτnτής στην Πολωνία επί Γιαρουζέλσκι και είχα μια κόρη ενός χρόνου. 

Τα ράφια στο σουπερμάρκετ ήταν άδεια. Τα τρόφιμα ήταν με δελτίο. Οι ουρές ήταν ατελείωτες. Βλέπω ακόμη εφιάλτες! Δεν είχα να ταίσω το παιδί μου και πήγαινα  στην εκκλησία με την αγωνία πως, σαν ξένος και ορθόδοξος, θα μου έλεγαν να πάω να φάω στη χώρα μου. Αν δεν το έχετε ζήσει δεν θα με πιστέψετε!»

Εγώ θα σε «πιστέψω», Θωμά Γεράκη. Γιατί ήμουν κι’ εγώ εκεί, όπως ξέρεις, φοιτητής με κόρη. Eiπες όμως τις μισές αλήθειες και πολλά ψέματα. Δημιούργησες έτσι μια συγκινητική, αλλά τελείως πλαστή, εικόνα στους συνομιλnτές σου δnμοσιογράφους και στους τηλεθεατές, Εικόνα κλάψας και τρόμου! Για να τoυς πείσεις για «κάτι» που σε συμφέρει. Με πονηρό σκοπό. Τρέμεις στην ιδέα πως, αν πτωχεύσουμε, τι θα απογίνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων; Aς κοιμnθεiς όπως έστρωσες. Όμως να ξέρεις, οι εφιάλτες σου δεν μας αφορούν.
Έχουμε στους δικούς μας: την τρόικα, τα μνημόνια, τις τράπεζες, τις αγορές, τους κερδοσκόπους, το ΔΝΤ, τους Γερμανούς, τους δικούς μας δωσίλογους, την αριθμολαγνεία και τρομοκρατία των ΜΜΕ, όπου προσθέτεις κι εσύ το λιθαράκι σου λέγοντας πως αν δεν κάτσουμε φρόνιμα, n ουρά των ανέργων θα φτάνει τα 500 χιλιόμετρα!

Δεν έχεις κανένα δικαίωμα, πέρα από τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης, που παρουσιάζει το λαό διχασμένο για το μνημόνιο, να επιχειρηματολογήσεις υπέρ ή κατά κάποιας πλευράς. Εκτός του ότι είναι επαγγελματικά αντιδεοντολογική n στάση σου, έξυσες πολλές πληγές…
Έτσι, μου έδωσες το δικαίωμα να μιλήσω και για τις  υπόλοιπες μισές αλήθειες, ώστε να αποκτήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της αξιοπιστίας σου ή μη και κατ’ επέκταση των εταιρειών δημοσκοπήσεων και των συμφερόντων που εξυπηρετούνε.

Στη δακρύβρεχτη αφήγηση για τις  μνήμες σου από την κατάρρευση του σοσιαλισμού -πράγμα το οποίο βεβαίως, καμία σχέση και σύγκριση δεν έχει με τη σημερινή κρίση και τις αιτίες  τnς- σου διέφυγαν κάποιες μικρές λεπτομέρειες. Θα προσπαθήσω λοιπόν, να σου τις ξαναθυμίσω μήπως και πάψεις να βλέπεις πια εφιάλτες.

Στην Πολωνία βρεθήκαμε τότε, κάποιοι Έλληvες να σπουδάσουμε με υποτροφία από το ΚΚΕ - σ.σ. και ο Γεράκης! -και σίγουρα δεν ήμασταν κάποιοι «ξένοι ορθόδοξοι χριστιανοί» που γυρνάγαμε από εκκλησία σε εκκλησία για να φάμε. Ήμασταν, αν δεν κάνω λάθος αγαπητέ Γεράκη, άθεοι και κομμουνιστές, σνυπότακτοι από το στρατό και με ληγμένα διαβατήρια. - σ.σ. και ο Γεράκης - Ως εκ τούτου, δεν μπορούσαμε να γυρνάμε τα καλοκαίρια στην Ελλάδα για διακοπές. Κανείς μας όμως δεν πείνασε, ούτε βέβαια και οι Πολωνοί ή οι αλλοδαποί συμφοιτητές μας. Εμείς, μέναμε στις φοιτητικές εστίες δωρεάν, τρώγαμε δωρεάν, είχαμε φοιτητικό επίδομα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα παιδιά μας γεννήθηκαν και πήγαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς δωρεάν . - σ.σ. και ο Γεράκης -

Τότε, στην Πολωνία κι ενώ ο σοσιαλισμός κατέρρεε μπροστά στα μάτια μας, δεν υπήρχαν άνεργοι, ζητιάνοι, άστεγοι, ενώ σήμερα υπάρχουν και κανείς δεν πέθαινε από το κρύο, ενώ σήμερα πεθαίνουν. Οι συνθήκες γύρω μας ήταν περίπου όπως τις  περιέγραψες, με ελλείψεις, δελτία, ουρές, αλλά και μεγάλη κοινωνικό αναταραχή, την οποία το ΚΚΕ παρακολουθούσε αμήχανα, εξεγέρσεις ανθρακωρύχων πνιγμένες στο αίμα, διαδηλώσεις, καταλήψεις σχολών … Στις  τάξεις μας επικρατούσαν δύο τάσεις: Από τη μια, οι ελάχιστοι που θαρραλέα έλεγαν ανοιχτά τη γνώμη τους, ότι το να σκοτώνεις εργάτες δεν έχει καμία σχέοη με τις αρχές  του σοσιαλισμού και από την άλλη, οι σταλινικοί σκληροπυρηνικοί. Στους πρώτους πρωτοστατούσα εγώ και γρήγορα έγινα το «μαύρο πρόβατο», ενώ στους δεύτερους, οι οποίοι και με «έδωσαν … , εσύ «σύντροφε» Θωμά Γεράκη!

Το καλοκαίρι του 1982, με «άνωθεν» εντολές, διεκόπη η υποτροφία  μου, διαγράφηκα από τη σχολή μου και απελάθηκα από την Πολωνία. Με αντιμετώπισαν σαν πράκτορα των Αμερικανών.

Δεν αλλαξοπίστησα ποτέ, δεν άλλαξα στρατόπεδο και πάντα πιστεύω σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Οπως και τότε όμως, δεν θα κάτσω φρόνιμος όπως ξεδιάντροπα μας ζnτάνε κάποιοι τύποι σαν και του λόγου σου και αυτό συμβουλεύω και τους άλλους. «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ …»

ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ζωγράφος

ΥΓ.:Οι καιροί και οι άνθρωποι αλλάζουν. Δεν κράτησα ποτέ σε κανέναν κακία. Αμα ξαναπεινάσεις, μην τρέχεις στις εκκλnσίες. Ελα σπίτι μου. Κάλεσε και τον Βενιζέλο. Ενα πιάτο φαί θα υπάρχει.

Αναδημοσίευση από το 2ο απεργιακό φύλλο των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας

Συλλήψεις των Anonymous ανά τον κόσμο

Με ανακοίνωσή της η Interpol γνωστοποίησε τη διεθνή επιχείρηση που πραγματοποιεί για τη σύλληψη μελών της χ-ακτιβιστικής ομάδας Anonymous σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική. Μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί 25 άτομα που φέρονται να είναι μέλη της ομάδας που επιτίθεται διαδικτυακά σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες. Οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν σε Αργεντινή, Χιλή, Κολομβία και Ισπανία από τις τοπικές αρχές, με τις τελευταίες να προβαίνουν και σε κατάσχεση 250 κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών. Οι συλληφθέντες, η ηλικία των οποίων είναι από 17 έως 40 ετών, θεωρούνται ύποπτοι για κυβερνοεπιθέσεις πολλών κολομβιανών και χιλιανών ιστοσελίδων. Τέσσερις από αυτούς συνελήφθησαν στην Ισπανία, σε Μαδρίτη και Μάλαγα, ανάμεσα στους οποίους είναι και ένα ηγετικό μέλος της ομάδας hackers σε Ισπανία και Λατινική Αμερική. Δύο από τους συλληφθέντες παραμένουν υπό κράτηση ενώ οι άλλοι δύο αποφυλακίστηκαν μετά από καταβολή εγγύησης.

Πηγή: koutipandoras.gr

Τουλάχιστον 2,4 εκ. «Όχι» στην ACTA προβληματίζουν το Ευρωκοινοβούλιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έλαβε αναφορά, που υπογράφουν περισσότεροι από 2,4 εκατομμύρια άνθρωποι, με το αίτημα να μπλοκάρει τη διεθνή Εμπορική Συμφωνία Καταπολέμησης της Παραποίησης (ACTA).

Ο διευθυντής της εκστρατείας κατά της ACTA Άλεξ Ουίλκς δήλωσε ότι η συμφωνία αυτή «καταρτίστηκε αδέξια» και συνιστά «ένα βήμα προς τα πίσω για τις ελευθερίες και τις αξίες που αποτελούν τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Η πρόεδρος της επιτροπής αιτήσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ιταλίδα Ευρωβουλευτής Ερμίνια Ματσόνι, δήλωσε ότι «δεν είναι τόσο σύνηθες» η επιτροπή της να δέχεται ένα έγγραφο που έχει υπογραφεί από «τόσο μεγάλο αριθμό πολιτών».

Ωστόσο, πιέσεις στην επιτροπή αιτήσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ασκούν διάφορες πλευρές και υπέρ της ACTA. Μεταξύ αυτών, που ασκούν πίεση υπέρ της συμφωνίας αυτής, είναι η Διεθνής Συνομοσπονδία Συλλόγων Συγγραφέων και Συνθετών.

Η ΕΕ ανέστειλε την περασμένη εβδομάδα την επικύρωση της ACTA, για να ζητήσει από το ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ να αποφανθεί περί της νομιμότητάς της.

Είκοσι δύο από τις 27 χώρες μέλη της ΕΕ (και η Ελλάδα) έχουν υπογράψει τη συνθήκη, αλλά δεν την έχουν ακόμη επικυρώσει. Μεταξύ των άλλων που την συνυπογράφουν είναι οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νότια Κορέα και η Σιγκαπούρη.

Οι υποστηρικτές της δηλώνουν ότι θα βοηθήσει στην προστασία θέσεων εργασίας και ότι δεν εισάγει κάποια αλλαγή στους υπάρχοντες κανονισμούς της ΕΕ για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων.

Ωστόσο, οι επικριτές της δηλώνουν ότι η συνθήκη αυτή πλήττει την ελευθερία της πληροφόρησης, επειδή θα καταστήσει ευκολότερο για τις χώρες που θα την επικυρώσουν να επιβάλουν τιμωρίες, ακόμη και όταν παραβιάζεται το κοπιράιτ για μη εμπορικούς σκοπούς, όπως και να προβαίνουν στο κλείσιμο ιστοτόπων.

Η επιτροπή Αναφορών του ΕΚ, που παρέλαβε το κείμενο, θα το εξετάσει πριν εισηγηθεί τη λήψη κάποιας απόφασης, όπως η σύνταξη έκθεσης προς την ολομέλεια, ή παραπομπή του θέματος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διαδικασία που διαρκεί το πολύ δύο μήνες, αλλά σε επείγουσες περιπτώσεις πολύ λιγότερο.

Αν τα μέλη της επιτροπής κρίνουν ότι το ζητούμενο δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της ΕΕ, τότε η προσφυγή απορρίπτεται, αν όμως την κάνει αποδεκτή, υπάρχουν διάφορες μορφές δράσης. Έτσι, μεταξύ άλλων, τα μέλη της επιτροπής μπορούν να αποφασίσουν να προχωρήσουν σε διερεύνηση του ζητήματος, ενδεχομένως σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να την παραπέμψουν σε άλλη κοινοβουλευτική επιτροπή, ή, σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις, να συντάξουν έκθεση προς την ολομέλεια, που, εφόσον υιοθετηθεί, καθίσταται επίσημη θέση του ΕΚ.

Πηγή: ΑΠΕ

Λάινους Πόλινγκ ο ακτιβιστής

Ο μεγαλύτερος χημικός του 20 ού αιώνα πολέμησε με το ίδιο σθένος εναντίον των πυρηνικών δοκιμών και υπέρ της «πανάκειας» της βιταμίνης C.

Το 1962, το Νομπέλ Ειρήνης απονεμόταν σε έναν αμερικανό επιστήμονα ο οποίος, μερικά χρόνια πριν, είχε τιμηθεί και πάλι με ένα Βραβείο Νομπέλ για την επιστημονική συμβολή του. Το γεγονός ήταν μοναδικό, όμως οι συμπατριώτες του δεν ένιωθαν υπερήφανοι. «Παράξενη προσβολή από τη Νορβηγία»έγραψε στο πρωτοσέλιδό του το περιοδικό «Life». Για τη βεβαρημένη ακόμη από τη νοοτροπία του μακαρθισμού Αμερική, η αντιπυρηνική δράση του Λάινους Πόλινγκ ήταν ύποπτη και οπωσδήποτε ακραία. Ο λόγος όμως για τον οποίο ο κορυφαίος χημικός του 20ού αιώνα φιλοξενείται σε αυτή τη σελίδα δεν είναι αυτός. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Πόλινγκ, εξαιτίας του αγώνα του εναντίον των πυρηνικών όπλων, αντιμετωπιζόταν στην πατρίδα του με καχυποψία, σαν ένα λαμπρό αλλά ανατρεπτικό πνεύμα που είχε πάρει λάθος δρόμο θέτοντας τη φήμη και τις γνώσεις του στην υπηρεσία των συμφερόντων της Σοβιετικής Ενωσης. Η Υποεπιτροπή Εσωτερικής Ασφαλείας της Γερουσίας τον είχε χαρακτηρίσει «το υπ΄ αριθμόν ένα επιστημονικό όνομα σε κάθε μεγάλη δραστηριότητα της κομμουνιστικής ειρηνιστικής επίθεσης σε αυτή τη χώρα». Αυτό παρά το γεγονός ότι δεν υπήρξε ποτέ κομμουνιστής, ενώ οΣτάλιν τον απεχθανόταν όσο οΜακΚάρθικαι δεν επέτρεπε τη διδασκαλία των επιστημονικών συγγραμμάτων του. 

Ο ίδιος έχει αφηγηθεί ότι, όταν έκανε τις μελέτες για τις επιβλαβείς συνέπειες των επίγειων πυρηνικών δοκιμών- που τελικά οδήγησαν και στην κατάργησή τους- ένας πράκτορας του FΒΙ τον επισκέφθηκε στο γραφείο του.«Ποιος σας είπε πόσο πλουτώνιο έχει μέσα η ατομική βόμβα;» τον ρώτησε. Αυτός απάντησε: «Κανείς,απλώς το υπολόγισα». Παρά το γεγονός ότι οΟπενχάιμερτου είχε ζητήσει να συμμετάσχει στο Σχέδιο Μανχάταν, ο Πόλινγκ είχε αρνηθεί γιατί ήταν αντίθετος στον πόλεμο. Η ειρηνιστική δράση του άρχισε αμέσως μετά τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και, αν και βρήκε συμμάχους ανάμεσα στους επιστήμονες συναδέλφους του, του δημιούργησε πολλούς εχθρούς και προβλήματα. Το 1952, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ του αφαίρεσε το διαβατήριο αλλά αναγκάστηκε να το εκδώσει ξανά μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε όταν πήρε το Νομπέλ Χημείας, το 1954. Και αν ορισμένοι στους επιστημονικούς κύκλους τον θεωρούσαν αφελή ή επικίνδυνο ενώ το CalΤech έκανε τα πάντα για να τον διώξει από την καθηγητική έδρα του, κανείς δεν τολμούσε να αμφισβητήσει την επιστημονική του αξία. Παρά τη ρετσινιά του «ακτιβιστή» και τον εξοστρακισμό του από το Πανεπιστήμιο, εξακολουθούσε να είναι ο πρωτεργάτης της κβαντικής χημείας, ο άνθρωπος που διατύπωσε τη Θεωρία του Χημικού Δεσμού, εισήγαγε τους πέντε κανόνες της δομής των κρυστάλλων που φέρουν το όνομά του, ανακάλυψε την ηλεκτροαρνητικότητα των στοιχείων και τον υβριδισμό των ατόμων, έκανε σημαντικές μελέτες για τη δομή του DΝΑ και των πρωτεϊνών και έθεσε τα θεμέλια της βιοχημείας, της μοριακής βιολογίας και πολλών ανακαλύψεων της ιατρικής, Το πλήγμα για το επιστημονικό κύρος του Πόλινγκ θα ερχόταν λίγα χρόνια αργότερα. Το 1968 δημοσίευσε στο περιοδικό «Science» μια μελέτη με την οποία εισήγαγε τον όρο της «ορθομοριακής ιατρικής», υποστηρίζοντας ότι«οι ουσίες που βρίσκονται φυσιολογικά μέσα στο σώμα μας»είναι υποχρεωτικά καλές για τον οργανισμό και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μεγάλες δόσεις για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Η αγαπημένη «ουσία» του νομπελίστα ήταν η βιταμίνη C και αυτή η μελέτη, σε συνδυασμό με άλλες που ακολούθησαν, έθεσε τα θεμέλια για τη «βιτανομανία» που θα ξεκινούσε τη δεκαετία του 1970, προκαλώντας έντονες διαμάχες του Πόλινγκ με τον ιατρικό κόσμο και αμφισβητήσεις που διαρκούν ως σήμερα. 

Κάποιοι λένε ότι η «αρρώστια του Νομπέλ» πλήττει τα μεγάλα πνεύματα που τιμώνται με το περίοπτο βραβείο κάνοντάς τους- ίσως από αλαζονεία ή απροθυμία να παραδεχθούν ότι όλες οι ιδέες τους δεν μπορεί να είναι εξίσου λαμπρές- να προωθούν παράλογες θεωρίες. Στην περίπτωση του Πόλινγκ, ο οποίος εξακολουθεί να είναι σήμερα ο μοναδικός άνθρωπος που έχει τιμηθεί ατομικά με δύο Βραβεία Νομπέλ, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η «πηγή» για την τόση εμμονή του στο δίκαιο της θεωρίας τους ήταν διπλή- αν και κάποιοι δεν την αποδίδουν στη «νόσο» του βραβείου αλλά απλώς στον παθιασμένο χαρακτήρα του. 

Θεωρώντας τη βιταμίνη C πανάκεια, και κυρίως θαυματουργό φάρμακο εναντίον του καρκίνου, άρχισε να καταναλώνει 3 γραμμάρια ημερησίως (η συνιστώμενη από τους επίσημους φορείς δόση κυμαίνεται από 45 ως 95 μιλιγκράμ) διαδίδοντας την πρακτική των «μεγαδόσεων» των βιταμινών ως θεραπεία για όλες τις ασθένειες. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η σύζυγός του Εϊβα διαγνώστηκε με καρκίνο του στομάχου. Ο Πόλινγκ αρνήθηκε κάθε ιατρική βοήθεια και διακήρυξε ότι θα τη θεράπευε ο ίδιος με μεγάλες δόσεις βιατμίνης C. Η Εϊβα τελικώς πέθανε τον Δεκέμβριο του 1981. Ορισμένοι γιατροί υποστήριξαν ότι η συγκέντρωση τεράστιων ποσοτήτων βιταμίνης C στο στομάχι της ίσως πυροδότησε την έντονη παραγωγή αντιδραστικών ελεύθερων ριζών επιταχύνοντας τον θάνατό της. Οπως και άλλα θέματα που αφορούν την «ορθομοριακή» ιατρική του Πόλινγκ, το ζήτημα παραμένει ανεπιβεβαίωτο. 

Παρά τη διαμάχη του με τους ιατρικούς κύκλους οι θεωρίες του Πόλινγκ βρήκαν πολλούς οπαδούς και προωθούνται ακόμη σήμερα με το ίδιο σθένος από τους εκπροσώπους της εναλλακτικής ιατρικής. Ορισμένες μελέτες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να δικαιώνουν τις θεωρίες του δείχνοντας αποτελέσματα της ενδοφλέβιας χορήγησης βιταμίνης C κατά του καρκίνου, ενώ άλλες υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο, διαπιστώνοντας ότι η υποτιθέμενη πανάκεια όχι μόνο δεν επιβραδύνει αλλά τουναντίον επιταχύνει την εξέλιξή της νόσου. Ο ίδιος ο Πόλινγκ πάντως, παρά τις μεγαδόσεις που κατανάλωσε επί αρκετές δεκαετίες, πέθανε από καρκίνο του προστάτη τον Αύγουστο του 1994, σε ηλικία 93 ετών. 

Ωσότου η σχέση της βιταμίνης C με τον καρκίνο διευκρινιστεί πλήρως, ίσως είναι καλύτερο να κρατήσουμε το υπόλοιπο επιστημονικό του έργο και να τον θυμόμαστε σαν τον άνθρωπο που, επισημαίνοντας τους κινδύνους και κινητοποιώντας ονόματα όπως αυτά του Αλμπερτ Αϊνστάιν, του Μπέρτραντ Ράσελ και του Αλμπερτ Σβάιτσερ, έβαλε τα θεμέλια για την υπογραφή της Συνθήκης Απαγόρευσης των Πυρηνικών Δοκιμών που υπέγραψαν οΤζ. Φ.Κένεντι και οΝικίτα Χρουστσόφτην ίδια ημέρα που αυτός έπαιρνε το Νομπέλ Ειρήνης στο Οσλο.

Πηγή: tovima.gr

Έλληνας με το μέτρο

Το ελληνόμετρο οδηγεί στη βαθιά βαρβαρότητα, στην απομόνωση και, κυρίως, στην έλλειψη μιας διαφορετικής πολιτικής που να βασίζεται στην αλληλεγγύη, την υπεράσπιση των κοινωνικά περιθωριοποιημένων και τη δημοκρατική εκπροσώπηση των πολιτών.

Της Άντας Ψαρρά


 «Είμαστε πολλοί, είμαστε ανεξάρτητοι, είμαστε Έλληνες» (Πάνος Καμμένος)


«Υπάρχει Έλληνας (ακροατής) που να θύμωσε επειδή έβρισε (σ.σ. ο Τράγκας) τη Μέρκελ (σ.σ. ο χαρακτηρισμός ήταν ξεκωλιάρα), την περίοδο που μας ξεφτιλίζει η Γερμανία...;» (Νίκος Χατζηνικολάου) [1]


«Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009[…] Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους  που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν» (Μίκης Θεοδωράκης)




Μετά το βαρόμετρο, το θερμόμετρο, το πιεσόμετρο, το βυθόμετρο και το ποτενσιόμετρο, η ελληνική κοινωνία ανακάλυψε και καθιέρωσε το ελληνόμετρο. Το ελληνόμετρο είναι εύχρηστο, φτηνό, αποτελεσματικό και διατίθεται σε διάφορες συσκευασίες. Το Χημείο του Κράτους δεν έχει δώσει ακόμα επίσημα στοιχεία, αλλά είναι βέβαιο, εκ του αποτελέσματος, ότι το ελληνόμετρο περιέχει συντηρητικά και τοξικές ουσίες. 
Η πλούσια παράδοση του χαρακτηρισμού των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους σαν προδότες και ανθέλληνες, αλλά και το ιστορικό υποσυνείδητο του έλληνα ότι για όλα φταίνε οι άλλοι, οι ξένοι, βοήθησαν καθοριστικά στην κατασκευή αυτής της σύγχρονης μοντέρνας συσκευής, η οποία δεν χρειάζεται καν οδηγίες χρήσης. Την βάζεις στην πρίζα και μετράς τον διπλανό σου χωρίς καν να χρειάζεται η γνώμη του για τη μέτρηση. Το ελληνόμετρο καθιερώθηκε αρχικά για να μετράει την ελληνικότητα παιδιών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από αλλοδαπούς γονείς. Με ελληνόμετρο είχε μετρηθεί, για παράδειγμα, ο αριστούχος αλβανός μαθητής Τσενάι, αλλά και πολλοί άλλοι. 
Το ελληνόμετρο χρησιμοποιήθηκε επίσης πρόσφατα εναντίον όλων εκείνων των ιστορικών, διανοουμένων, δημοσιογράφων, πολιτικών, οργανώσεων και πολιτών που τόλμησαν τις τελευταίες δεκαετίες να εκφράσουν διαφορετικές απόψεις από την τρέχουσα κοινή γνώμη των δελτίων των οκτώ - και όχι μόνο. 


Χρήση του ελληνόμετρου έκαναν με απόλυτο τρόπο στο πρόσφατο παρελθόν οι φορείς των πιο ακραίων ρατσιστικών και μισαλλόδοξων αντιλήψεων - οργανώσεις σαν την Χρυσή Αυγή, διάφορες ενώσεις αποστράτων αλλά και πολλοί αθλητικοί συνδέσμουι. Μια πιο λελογισμένη χρήση του ελληνόμετρου υιοθετήθηκε, εξάλλου, σαν αντίδωρο στην ταύτιση εγκληματικότητας και μετανάστευσης. Παράγοντες της εκκλησίας, τηλεπαρουσιαστές, δήμαρχοι και πολιτικοί έκαναν συχνά χρήση του ελληνόμετρου σε διάφορες φάσεις (Ίμια, παράδοση Οτσαλάν, «Μακεδονικό», ελληνοσερβική φιλία κ.α.), ενώ το ελληνόμετρο ένωσε αριστερούς, δεξιούς και κεντρώους χρήστες. Ενδεικτικά αναφέρουμε κινήσεις όπως το Δίκτυο 21, κόμματα όπως η Πολιτική Άνοιξη και το κόμμα Παπαθεμελή, έντυπα όπως το Νέμεσις και η Ρήξη, αλλά και πλήθος επιχειρηματιών και απλών πολιτών που αποφάσισαν να συστηματοποιήσουν τη χρήση, αν και ακόμα βρισκόταν σε πειραματικό στάδιο. Ακόμα και ιδιοκτήτες αυθαιρέτων χτισμένων μέσα σε δάση άρχισαν να στολίζουν τα σπίτια τους με τεράστιες ελληνικές σημαίες, διότι κατάλαβαν ότι το ελληνόμετρο ίσως τους γλύτωνε από τα πρόστιμα.      
Η οικονομική κρίση, το μνημόνιο, η ανάλγητη πολιτική των μειώσεων μισθών και συντάξεων, χωρίς καν ένα άγγιγμα όσων πλούτισαν παράνομα ή όχι, όσων κερδοσκόπησαν και καταχράστηκαν το ελληνικό δημόσιο και όσων σώπαιναν μπροστά στη σκανδαλώδη διαχείριση των δημόσιων αγαθών και του πλούτου της χώρας, μετέτρεψαν το ελληνόμετρο, από τη μια στιγμή στην άλλη, σε απόλυτο κριτή αλλά και συνεκτικό κρίκο απολύτως διαφορετικών πολιτικών διαδρομών.
Το μνημόνιο, πέρα από τα καταστροφικά οικονομικά του αποτελέσματα, έδωσε στο ελληνόμετρο μεγαλύτερη βαρύτητα ακόμα και από εκείνη του άγριου καπιταλισμού που σαρώνει τα πάντα. Όλοι πλέον μετράνε την ελληνικότητά τους και την ελληνικότητα του διπλανού τους σε ένα επικίνδυνο μπρα-ντε-φερ. 


Η τοξική επίδραση αυτής της συσκευής αποδεικνύεται με πολλά παραδείγματα στην πρόσφατη επικαιρότητα. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί για παράδειγμα ότι: 


- Οι αγανακτισμένες εικόνες που προβλήθηκαν κατά κόρον από τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, ήταν κυρίως οι μούτζες με τις ελληνικές σημαίες;    
- Ο Λουκάς Παπαδήμος κρίνεται μη επαρκώς έλληνας από τον εκδότη της Αυριανής, τον εκδότη της Βραδυνής, τους εκπροσώπους της ακροδεξιάς, αλλά ακόμα και από τον Αλέξη Τσίπρα;
-  Τα μέλη φασιστικών και ναζιστικών ομάδων κατηγορούν τη Μέρκελ επειδή είναι γερμανίδα, ενώ δημοκρατικές ενώσεις προπαγανδίζουν μποϊκοτάζ σε γερμανικά προϊόντα, την ώρα που γερμανοί πολιτικοί και πολίτες στέκονται στο πλευρό των εργαζόμενων ελλήνων;
- Το «είμαστε όλοι έλληνες» των δημοκρατικών πολιτών άλλων χωρών, που αλληλέγγυοι διαμαρτύρονται, γίνεται αμέσως και σύνθημα των πιο μισαλλόδοξων εκφραστών του πολιτικού φάσματος ακόμα κι εκείνων που μαχαιρώνουν μετανάστες στους δρόμους;
-  Οι παράνομες καταθέσεις στο εξωτερικό, οι παράνομες βίλες, ο παράνομος πλουτισμός, το λαθρεμπόριο καυσίμων και τα αφορολόγητα υπερκέρδη εφοπλιστών υποβαθμίζονται, με μια και μόνο δήλωση ελληνοσύνης; 


Η συσκευή αυτή πρέπει τώρα αμέσως να καταργηθεί, να αποσυρθεί από την κυκλοφορία, να σταματήσει τους αλλόκοτους διαχωρισμούς και τις ακόμα πιο αλλόκοτες συμμαχίες. Το ελληνόμετρο οδηγεί στη βαθιά βαρβαρότητα, στην απομόνωση και, κυρίως, στην έλλειψη μιας διαφορετικής πολιτικής που να βασίζεται στην αλληλεγγύη, την υπεράσπιση των κοινωνικά περιθωριοποιημένων και τη δημοκρατική εκπροσώπηση των πολιτών. 
Ο Λάτσης, ο Λαυρεντιάδης, ο Κουρής, ο Μίκης, ο Βενιζέλος, η Κανέλλη, ο Τζιμάκος, ο Λαζόπουλος, ο Πρετεντέρης, ο Μιχαλολιάκος, ο νεαρός κουκουλοφόρος, η Δαμανάκη, ο ΜΑΤατζής, ο Σκυφτούλης, ο Κρανιδιώτης, ο μανάβης, ο Κουφοντίνας, ο Βαρδινογιάννης κι εγώ είμαστε όλοι έλληνες.


Ε, και; 


Πηγή: rednotebook.gr/