ΟΙ αστοί τρομάξανε και κάστρα φτιάξανε...Του Στέλιου Κούλογλου

Σπάνια η παγκόσμια ιστορία έχει να προσφέρει σκηνές, όπως αυτές της  χθεσινής Αθήνας, όπου αντί να παρελάσουν μαθητές, πρωταγωνίστησαν τα ΜΑΤ και εκατοντάδες ασφαλίτες, με διαταγή να παριστάνουν και τους θεατές που χειροκροτούν. Ισως να  υπάρχει κάποιο προηγούμενο σε καμιά λατινοαμερικάνικη μπανανία, λίγο πριν η λαομίσητη τοπική χούντα αντικατασταθεί από κάποια άλλη.  Γιατί στην πραγματικότητα σε δικτατορίες και αντιδημοκρατικές εκτροπές παραπέμπουν τα χωρίς προηγούμενο. δρακόντια μέτρα ασφαλείας και το όλο σκηνικό. 

Η προεκλογική περίοδος, αν τελικώς ο κ. Σόιμπλε πεισθεί να γίνουν οι εκλογές, αρχίζει με τις,.. καλύτερες προϋποθέσεις. Οι υποστηρικτές του κυβερνητικού συνασπισμού και των μνημονίων δεν τολμούν να εμφανιστούν όχι σε καφενείο, σ αλλά ούτε καν σε παρελάσεις.  Αν όλα αυτά συμβαίνουν πριν τα νέα επαχθή μέτρα του Ιουνίου, άραγε πως σκέπτονται οι επίδοξοι νικητές των εκλογών να αντιμετωπίσουν την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου; Κλεισμένοι στα κάστρα;

Ο αγώνας για την εξουσία μεταξύ αυτών που κυβερνούν και αυτών που κυβερνώνται,  είναι πάντοτε ένας διαγωνισμός φόβου, ένα διαρκές ερώτημα για το ποιος φοβάται ποιόν. Οι κυβερνώντες μπορούν να κυβερνούν όσο οι αντίπαλοι τους, τούς φοβούνται.  Οταν η εικόνα αντιστρέφεται, τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο..

Πηγή: tvxs.gr

Βρέθηκε ιαπωνικό αλιευτικό ένα χρόνο μετά το τσουνάμι

Ένα χρόνο μετά διέσχισε όλο τον Ειρηνικό ωκεανό και βρέθηκε στα ανοιχτά των ακτών του Καναδά. Πρόκειται για ένα μεγάλο ιαπωνικό αλιευτικό που είχε παρασυρθεί από το τσουνάμι που είχε πλήξει την Ιαπωνία.
Το αλιευτικό μήκους 65 μέτρων που είναι σκουριασμένο αλλά δεν φαίνεται να έχει μεγάλες φθορές βρέθηκε 1500 χιλιόμετρα βόρεια του Βανκούβερ.
Ερευνητές υποστηρίζουν ότι πολλά από τα συντρίμμια της Ιαπωνίας, σπρωγμένα από τα υποθαλάσσια ρεύματα, μπορεί να φτάσουν στις δυτικές ακτές των ΗΠΑ στις αρχές του 2014

Πηγή: koutipandoras.gr

Το ρομπότ-μαξιλάρι ενάντια στο ροχαλητό και στην άπνοια

Τη δική τους λύση στο ροχαλητό, που είναι επικίνδυνο όχι μόνος για τις σχέσεις, αλλά και για την υγεία, έδωσαν Ιάπωνες επιστήμονες δημιουργώντας ρομποτικό αρκουδάκι που γυρίζει το κεφάλι εκείνου που ροχαλίζει ώστε όχι μόνο να σταματήσει, αλλά και να ανοίξουν οι αεραγωγοί του.
Ο Τζουκουσούι Καν (Βαθύς Υπνος) λειτουργεί ως μαξιλάρι κι έχει ενσωματωμένο μικρόφωνο, ώστε μόλις ανιχνευτεί δυνατό ροχαλητό, αμέσως ένα πόδι του φτάνει μέχρι το κεφάλι του κοιμισμένου για να το γυρίσει απαλά στο πλάι. Η κίνηση αυτή βοηθάει τους πάσχοντες από άπνοια να μισοξυπνήσουν ώστε να αλλάξουν θέση και να πάρουν αναπνοή. Το νέο ρομπότ, που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Ρομποτικής στην Ιαπωνία, στοχεύει κυρίως σε άτομα στα οποία μειώνονται τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα εξαιτίας της δυσκολίας στην αναπνοή.

Γι’ αυτό η συσκευή συνοδεύεται από θήκη όπου μπαίνει το χέρι εκείνου που ροχαλίζει. Διαθέτει αισθητήρα ο οποίος ενεργοποιείται όταν τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα πέφτουν.

Στέλνει σήμα στο αρκουδάκι-μαξιλάρι, ώστε να κινήσει το κεφάλι του χρήστη. Το αρκουδάκι δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει στην αγορά. Υπομονή λίγο καιρό.


Πηγή: ygeianews.gr

Τα φυτά «θυμούνται» την ξηρασία – Έρευνα γεννά ελπίδες για ανθεκτικές καλλιέργειες

Τα φυτά που στο παρελθόν βίωσαν εκτεταμένες περιόδους ξηρασίας μαθαίνουν, χάρη στις αναμνήσεις και τις εμπειρίες τους, πώς να ανταπεξέλθουν σε αντίστοιχες πιέσεις στο μέλλον.

Αυτό προκύπτει από νέα επιστημονική μελέτη του πανεπιστημίου της Νεμπράσκα, που θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη καλλιεργειών, ιδιαιτέρως ανθεκτικών σε φαινόμενα ξηρασίας.

Η έρευνα επιβεβαιώνει επίσης τις συμβουλές κηπουρών, που υποστηρίζουν ότι είναι προτιμότερο να μην ποτίσουμε ένα φυτό λίγες ημέρες πριν τη μεταφύτευση έτσι ώστε να αυξηθεί η ανθεκτικότητά  πριν την ένταξή του στο νέο περιβάλλον.

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι επιστήμονες χώρισαν φυτά του είδους «Arabidopsis» σε δυο κατηγορίες.

Τα φυτά της μιας κατηγορίας ποτίζονταν κανονικά, ενώ τα φυτά της άλλης κατηγορίας δεν ποτίζονταν με αποτέλεσμα να υποστούν πιέσεις.

Έπειτα οι επιστήμονες μελέτησαν τις αντιδράσεις των φυτών και, όπως διαπίστωσαν, τα φυτά που στο πλαίσιο της έρευνας δεν ποτίστηκαν, την επόμενη φορά που έμειναν χωρίς νερό κατάφεραν να ανταπεξέλθουν στις πιέσεις και να ανακάμψουν πολύ γρήγορα.

Αντίθετα, τα φυτά που δεν «εκπαιδεύτηκαν» σε συνθήκες ξηρασίας όταν έμειναν απότιστα μαράθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα και το φύλλωμα έχασε το νερό του πολύ πιο γρήγορα συγκριτικά με τα «εκπαιδευμένα» φυτά.

«Τα φυτά θυμούνται τις πιέσεις της αφυδάτωσης. Αυτό τα βοηθά να επιβιώνουν σε συνθήκες ξηρασίας στο μέλλον ή να ανταπεξέρχονται σε καταστάσεις όπως η μεταφύτευση», ανέφερε ο ερευνητής Michael Fromm, από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης.

Πηγή: econews.gr

Το MIT επαναφέρει τις υπερηχητικές πτήσεις

Το 2003 ήταν ένα έτος σταθμός για τις υπερατλαντικές πτήσεις καθώς εκείνη τη χρονιά αποσύρθηκε το Κονκόρντ. Σύμβολο πολυτέλειας για πολλούς αλλά ταυτόχρονα και τεχνολογικό θαύμα, ήταν το μόνο εμπορικό αεροπλάνο που ταξίδευε με ταχύτητα μεγαλήτερη του ήχου. Παρόλα αυτά το MIT δίνει κάποιες ελπίδες ότι οι υπερηχητικές εμπορικές πτήσεις θα επανέλθουν.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα σχέδιο του Πανεπιστημίου, το οποίο αφορά ένα διπλάνο ή διπτέρυγο αεροπλάνο, αεροσκάφος, δηλαδή, που διαθέτει δύο φτερά σε κάθε πλευρά. Το πρωτότυπο αεροπλάνο το έχουν ονομάσει χαρακτηριστικά «biplane».

Οι ερευνητές του MIT, χρησιμοποιώντας ψηφιακά μοντέλα στον υπολογιστή, έχουν δοκιμάσει το πρωτότυπο διπτέρυγο και διαπίστωσαν ότι προκαλεί αρκετά μειωμένη ηχορύπανση (sonic boom, στη γλώσσα της αεροναυπηγικής) και κυρίως χρειάζεται λιγότερα καύσιμα.

«Το sonic boom είναι τα κρουστικά κύματα που προκαλούνται από τα υπερηχητικά αεροπλάνα. Ο ήχος μοιάζει με εκείνον του πυροβολισμού. Η ηχορύπανση ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που σταμάτησε η κυκλοφορία τους», αναφέρει ο ερευνητής του MIT, Qiqi Wang.

Το Κονκόρντ μετέφερε επιβάτες από τη Νέα Υόρκη στο Παρίσι, με διάρκεια πτήσης μόλις τρεισήμισι ωρών.

Με το πέρασμα του χρόνου, τόσο τα ακριβά εισιτήρια, το υψηλό κόστος των καυσίμων, ο περιορισμένος αριθμός θέσεων, όσο και οι αμέτρητες διαμαρτυρίες για την ανυπόφορη ηχορύπανση, ήταν οι λόγοι που οδήγησαν στην απόσυρση των υπερηχητικών τζετ.

Ο Wang και οι συνεργάτες του σχεδίασαν ένα αεροπλάνο με δύο φτερά σε κάθε πλευρά, το ένα τοποθετημένο πάνω στο άλλο, και ευελπιστούν πως αυτή η καινοτομία θα εκμηδενίσει τα κρουστικά κύματα.

Να σημειώσουμε ότι η αρχική ιδέα ανήκει στον Γερμανό μηχανικό, Adolf Busemann. Τη δεκαετία του 1950, ο Busemann είχε σχεδιάσει ένα από τα πρώτα διπτέρυγα, τα οποία καταργούσαν ουσιαστικά τα κρουστικά κύματα σε υπερηχητικές ταχύτητες.

Η ερευνητική ομάδα του MIT δοκίμασε 700 διαφορετικές παραλλαγές στη τοποθέτηση των φτερών και σε δεκάδες διαφορετικές ταχύτητες. Τελικά κατέληξαν στο σχέδιο που παρουσιάζεται στη παρακάτω εικόνα, το οποίο επιτρέπει στον αέρα να ρέει, μειώνοντας στο ήμισυ την οπισθέλκουσα των συμβατικών υπερηχητικών αεροσκαφών, όπως του Κονκόρντ.

Κανονικά, όταν ένα συμβατικό τζετ πλησιάζει τη ταχύτητα του ήχου, ο αέρας αρχίζει να συμπιέζει το μπροστινό και οπίσθιο μέρος του αεροπλάνου.

Καθώς το αεροπλάνο φτάνει και ξεπερνάει την ταχύτητα του ήχου (Mach 1), η απότομη αύξηση στη πίεση του αέρα προκαλεί δύο τεράστια κρουστικά κύματα, τα οποία ακτινοβολούν στα δύο άκρα του αεροσκάφους και παράγεται μια τεράστια ηχητική έκρηξη.


Πηγή: proho.gr

Αντικαταναλωτισμός, Αυτονομία και Αντίσταση στον Φόβο

Οι νιφάδες του χιονιού είναι από τα πιο εύθραυστα πράγματα στη Φύση, κι όμως δείτε τι μπορούν να κάνουν όταν είναι ενωμένες!
Βέρνι Μ. Κέλι, Αμερικανός συγγραφέας

Οι Αγροί των Λουλουδιών δεν Λένε Ψέματα

Ζούμε μέσα στην ήρεμη φρίκη της καταναλωτικής δημοκρατίας. Σε μια εποχή αχαλίνωτου καταναλωτισμού, ανυπόφορου κοινωνικού μιμητισμού και εκκωφαντικής έλλειψης κριτικής σκέψης. Σε μια δημοκρατία του Δεξιο-Αριστερού «μεσαίου χώρου», του «μέσου όρου», της κατατονικής μετριοπάθειας και του παγώματος των συλλογικών παθών. Προπαντός όμως ζούμε κάτω από τη δικτατορία των αγορών. Η αγορά είναι ο νέος δικτάτορας μας. Τα πάντα γύρω μας καταρρέουν και μόνον η σημαία της ανταγωνιστικότητας παραμένει όρθια. Ανταγωνιστικότητα, αυτή η υπέρτατη αξία της νέας εποχής μας!

Μήπως όμως πρέπει να αντισταθούμε στο «πνεύμα της εποχής» μας; Να αντισταθούμε στο αμερικανικό αξίωμα ό,τι η επιτυχία και το χρήμα είναι το παν στη ζωή; Συνήθως τα χρήματα είναι μια καλή δικαιολογία για την έλλειψη τέχνης και προσωπικής ολοκλήρωσης στη ζωή μας. Από ένα σημείο και μετά όμως τα χρήματα καταδυναστεύουν τον άνθρωπο μεταμορφώνοντας τον σε Homo Economicus Cretinus. Γι’ αυτό το νέο είδος ανθρώπου, που συνηθίζει να κάνει ανθρωποθυσίες για τα κέρδη, οι υπόλοιποι άνθρωποι είναι απλώς καταναλωτικά τρόπαια που εξαγοράζονται εύκολα. Η ίδια η οικονομία είναι μια φούσκα που συστέλλεται και διαστέλλεται σύμφωνα με τις ματαιοδοξίες και τα όνειρα των άπληστων καπιταλιστών αυτής της συνομοταξίας! Αυτό όμως είναι απαράδεκτο. Η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό και όχι ο λαός την οικονομία.

Κάτι τέτοιο, δηλαδή να θέσουμε την οικονομία στην υπηρεσία των πολλών, είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί εφόσον δεν έχουμε καταναλωτική συνείδηση, αντίθετα έχουμε καταντήσει «target group», ιδανικοί στόχοι των πολυεθνικών εταιρειών. Πρέπει λοιπόν επειγόντως να αποκτήσουμε καταναλωτική συνείδηση, να «ψηφίζουμε» δηλαδή με τα λεφτά μας. Ναι, πρέπει να γνωρίζουμε πως σε μια αγορά που υποτίθεται πως λειτουργεί σωστά «ψηφίζεις» όντως με τα λεφτά σου. Κάθε αγορά που κάνεις είναι ταυτόχρονα και μια πολιτική επιλογή, με τη διαφορά πως αντί για κόμματα «ψηφίζεις» προϊόντα και εταιρίες που τα παράγουν. Όπως πολύ σωστά λέει και ο ροκ σταρ Bono των U2 «το shopping είναι η νέα πολιτική πράξη».

Για την ώρα πάντως αφεθήκαμε να υποβιβαστούμε από πελάτες σε καταναλωτές. Έχουμε υποκύψει στον περίτεχνο διαφημιστικό μηχανισμό και στον «Δούρειο Ίππο» του μάρκετινγκ και αντιδρούμε σαν αφηνιασμένα consuming zombies, που τρέχουν στα εμπορικά κέντρα καταναλώνοντας σχεδόν ό,τι βρουν μπροστά τους. Ξεχνάμε βέβαια πως όλα όσα καταναλώνουμε χωρίς να τα έχουμε πραγματική ανάγκη είναι συνήθως «κλεμμένα» από τα στομάχια των φτωχών. Εκτός των άλλων αυτή η υπερκατανάλωση μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην υπερχρέωση και στην πλαστική εξάρτηση από πιστωτικές κάρτες και δάνεια, καθιστώντας μας σκλάβους του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες κερδοσκοπούν ανελέητα εκμεταλλευόμενες τη ματαιοδοξία μας να αναρριχηθούμε στο Έβερεστ της ευημερίας, να γευτούμε τους «απαγορευμένους καρπούς» του καταναλωτικού μας παραδείσου. Αυτό έχει ως τίμημα την υποθήκευση του μέλλοντος μας και, σε τελική ανάλυση, την περιστολή των ελευθεριών μας. Όπως είχε πει κάποτε ο και Αμερικανός πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον: «Τα τραπεζικά ιδρύματα είναι πιο επικίνδυνα για τις ελευθερίες μας από τους τακτικούς στρατούς»…

Καλημέρα Τεμπελιά!

Τι μπορούμε να κάνουμε όμως απέναντι σ’ αυτή την επιδημία υπερκατανάλωσης στην οποία έχουμε υποκύψει σχετικά πρόσφατα; Καταρχάς μπορούμε να επιλέξουμε την εθελοντική λιτότητα: να εργαζόμαστε λιγότερο –άρα να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο– και να αγοράζουμε λιγότερα περιττά υλικά αγαθά. Να λέμε «No Thanks» σε ό,τι προσπαθούν να μας πουλήσουν οι κάθε λογής επιτήδειοι. Να λέμε στον εαυτό μας «αυτό το προϊόν δεν το χρειάζομαι. Γιατί να το αγοράσω;» Δεν πρέπει στις αγορές μας να λειτουργούμε παρορμητικά και συναισθηματικά. Αν αγοράζουμε με βάση το συναίσθημα και όχι τη λογική –δηλαδή με βάση τις πραγματικές μας ανάγκες– τότε υπάρχει κίνδυνος, μετά από την αγορά, να αισθανθούμε ένα ακόμη ισχυρότερο συναίσθημα, εκείνο της απογοήτευσης. Γι’ αυτό και η κατάθλιψη μετά από αγορές είναι συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής μας που πλήττει ειδικά τις γυναίκες Καταφεύγοντας παρορμητικά σε μια άχρηστη «αντικαταθλιπτική» αγορά το αποτέλεσμα είναι η επίταση της θλίψης και η έντονη αίσθηση ότι ο καταναλωτής έπεσε θύμα κάποιας παραπλανητικής διαφήμισης ή κάποιου επιτήδειου πωλητή. Παγιδευμένοι σε μια κοινωνία κερδισμένων και χαμένων, όπου επικρατεί η πεποίθηση πως πετυχημένος είναι εκείνος που έχει περισσότερη οικονομική και υλική ευημερία, αισθανόμαστε, παρά τις πρόσκαιρες «καταναλωτικές θεραπείες» μας, ολοένα και πιο δυστυχισμένοι…

Πολλοί από εμάς πιστεύουμε πως η καριέρα και η δουλειά γενικότερα είναι η μόνη διέξοδος. Μας έχουν πουλήσει μάλιστα το παραμύθι πως η δουλειά είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας. Όχι δεν είναι! Η δυναμική διεκδίκηση της καριέρας και της κοινωνικής ανόδου, μέσω σκληρής εργασίας, δεν έχει πλέον νόημα. Δεν μπορούμε να πάμε όλοι «μπροστά», να «πετύχουμε», όσο κι αν τρέχουμε καταϊδρωμένοι. Κάποιος πρέπει να μείνει και πίσω για να παρακολουθεί τους «ήρωες» του υπερκαταναλωτισμού να προχωρούν «μπροστά» κάνοντας ανθρωποθυσίες για τα κέρδη και την καριέρα τους. Γι’ αυτό και στην εποχή μας, όπου τα κοινωνικά ασανσέρ είναι κολλημένα, η ενεργός αποστασιοποίηση από την εργασία, με άλλα λόγια η τεμπελιά αποτελεί ανατρεπτική πράξη!

Αντίσταση στην Εποχή του Φόβου

Στην ονειροκτόνα εποχή μας οι οραματικές ενατενίσεις τελούν υπό διωγμό, η αισιοδοξία σπανίζει και ο φόβος κυριαρχεί παντού. Αποτελεί κοινό μυστικό πως διακατεχόμαστε από μια κλαψιάρικη απαισιοδοξία, που χαρακτηρίζεται από το φόβο της ζωής, το φόβο της τεχνολογίας και το φόβο του μέλλοντος. Μια απαισιοδοξία που μεταμορφώνει τις προκλήσεις σε παγίδες, αντί σε ευκαιρίες.

Η κοινωνία που ζούμε μας έχει γεμίσει με ανασφάλεια. Το υπερόπλο που λέγεται τηλεόραση διαμορφώνει συνειδήσεις, καταναλωτικές συμπεριφορές και προπαντός διαχειρίζεται τους φόβους μας. Έτσι, εκτός από καταναλωτές περιττών προϊόντων, έχουμε καταντήσει και καταναλωτές φοβικών ειδήσεων. Ο φόβος έγινε το δικό μας ναρκωτικό. Παίρνουμε καθημερινά πολλές δόσεις του κυρίως μέσα από τα μήντια. Αλλά και οι πολιτικοί μας γνωρίζουν πολύ καλά πως η πολιτική επένδυση στο φόβο, αποδίδει. Σε τελική ανάλυση φαίνεται πως μας αρέσει να φοβόμαστε, επειδή έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ασφαλείς: «Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που αρέσει στους ανθρώπους να το νιώθουν, όταν αισθάνονται ασφαλείς» (Ε. Α. Πόε).

Ο φόβος, που μας έχουν ενσταλάξει τεχνητά, μας έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου παθητικότητα, που μας κατάντησε «πολίτες του καναπέ». Δεν υπάρχει πλέον διάθεση για ελευθερία, δημιουργία, επανάσταση. Αφήσαμε προ καιρού τα οδοφράγματα και τις διαδηλώσεις και πιάσαμε τις παντόφλες και τα τηλεκοντρόλ. Το τηλεκοντρόλ μας πάντρεψε με τον καναπέ και το ζάπινγκ έγινε αντανακλαστικό της παραίτησης μας από την πρωτοτυπία του ζειν. Καθόλου παράξενο λοιπόν που λατρεύουμε τις τρομακτικές ταινίες, το ρίγος του κινηματογραφικού φόβου, ενώ οι ίδιοι βρισκόμαστε ασφαλείς στη θαλπωρή του σαλονιού μας. «Υποκύπτουμε στην άνεση του τρόμου κι αυτός ο ελεγχόμενος τρόμος μας βοηθά να κατανικούμε τους συνηθισμένους φόβους μας», λέει ο Γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ. Μόνον μια επαρκή δόση κινηματογραφικής φρίκης ή ενός καλογραμμένου βιβλίου τρόμου μπορεί να εξορκίσει τους «δαίμονες» που ξεπηδούν μέσα από την καθημερινότητα μας κι εδράζονται στην απάθεια και στην ψευδαίσθηση της ασφάλειας μας.

Οι ανεξέλεγκτοι φόβοι των μαζών –ναι, έχουμε υποβιβαστεί σε μάζα, εφόσον έχουμε χάσει προ καιρού την πνευματική αυτονομία και την πολιτική ενεργητικότητά μας– κάνουν καλό στο Σύστημα, ενώ η ψυχραιμία το βλάπτει. Αποτελεί κοινό μυστικό πως η Εξουσία, ακόμη και στις δημοκρατικές χώρες, οφείλει να κρατά τους πολίτες αρκετά φοβισμένους, γιατί αν δεν φοβούνται και δεν τρέμουν για όλων των ειδών τα κακά που μπορούν να πέσουν πάνω στα κεφάλια τους –κακά που προέρχονται από έξω ή από μέσα ή ακόμη κι από το διάστημα– τότε ίσως αρχίσουν να Σκέφτονται. Αυτό θεωρείται από την ελίτ εξαιρετικά επικίνδυνο, διότι θεωρεί πως το «ζαλισμένο κοπάδι» δεν έχει την ικανότητα να Σκέφτεται. Γι’ αυτό και πρέπει να φοβάται εσωτερικούς κι εξωτερικούς εχθρούς. Ο φόβος είναι άγνοια και η άγνοια ευτυχία. Το «ζαλισμένο κοπάδι» επιτρέπεται να είναι ευτυχισμένο, όχι όμως ελεύθερο.

Αντίσταση στο φόβο σημαίνει πρώτα απ’ όλα ψυχραιμία και σε δεύτερη φάση κριτική σκέψη. Πρέπει να γνωρίζουμε πως ο φόβος, ακόμη και για υπαρκτές απειλές –πόσο μάλιστα για φανταστικές–, αποτελεί μια απίστευτη σπατάλη ενέργειας, κατατρώγει τις σκέψεις μας, θολώνει τα συναισθήματα μας και μας παραλύει. Οι Κινέζοι έχουν μια σοφή στάση απέναντι στο φόβο: ο άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται και ν’ ανησυχεί γενικώς, ούτε γι’ αυτά που διορθώνονται, ούτε και για εκείνα που δεν διορθώνονται. Εκείνα που διορθώνονται κάποια στιγμή θα διορθωθούν. Εκείνα που δεν διορθώνονται, δεν πρόκειται να διορθωθούν, οπότε γιατί να ανησυχούμε άσκοπα; Έχοντας αυτά κατά νου πρέπει να εστιαστούμε στα πραγματικά μας προβλήματα –και όχι στα φανταστικά– και να επιδιώξουμε ασφάλεια με δικαιώματα για περισσότερη ελευθερία και ποιοτικότερη δημοκρατία. Οι αδύναμοι πρέπει να μάθουν να φοβίζουν τους δυνατούς. Πρέπει να αντιληφθούν πως, αν θέλουν να απελευθερωθούν από τους φόβους τους, μπορούν να είναι κι αυτοί δυνατοί και να ανταποδώσουν τα κτυπήματα. Η αντίσταση στο φόβο αποτελεί το σίγουρο εισιτήριο για μια πιο ελεύθερη και ολοκληρωμένη ζωή.

Αυθεντικότητα Πάνω απ’ Όλα

Πριν συνεχίσω θέλω να επισημάνω πως αυτά που γράφω εδώ δεν ισχυρίζομαι ότι αποτελούν δικές μου πρωτότυπες ιδέες, αλλά ένα σταχυολόγημα απόψεων και ιδεών που διάβασα και μελέτησα τελευταία ή, αν θέλετε, αποτελούν ανεξιχνίαστες λογοκλοπές. Όπως είπε χαρακτηριστικά και ο γνωστός Ισπανός σκηνοθέτης Πέντρο Αλμοδοβάρ: «Ό,τι δεν είναι αυτοβιογραφικό είναι υποκλοπή».

Αλλά ας έλθουμε τώρα στο ζήτημα της αυθεντικότητας. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ζουν αυθεντικές ζωές, αλλά θλιβερά απομεινάρια ξένων ζωών που πιστεύουν πως δικές τους. Πάει καιρός που οι Έλληνες έπαψαν να είναι απρόβλεπτοι και αλλοπρόσαλλοι, σαν ανεμοδείκτες. Αντίθετα είναι απόλυτα προβλέψιμοι. Όλοι τείνουν να μοιάζουν με όλους. Οι στατιστικές εφαρμόζονται πετυχημένα πάνω τους. Όπως και σε κάθε Δυτική κοινωνία, έτσι και στην Ελλάδα τα «ιδανικά» των νέων είναι ο πλούτος, τα υλικά αγαθά, η δόξα και η καλοπέραση. Τίποτε το πρωτότυπο δηλαδή. Σχεδόν όλοι οι νεαροί Έλληνες θέλουν να καλοπερνούν στα ιν κλαμπ, να τρώνε στα σικ εστιατόρια, να πίνουν «ντριγκς» νωχελικά, να οδηγούν καινούργια απαστράπτοντα αυτοκίνητα, να ντύνονται με πανάκριβα ρούχα φίρμας, να μένουν σε μοντέρνα σπίτια ή σε μονοκατοικίες με γκαζόν, να κάνουν διακοπές σε χάι μέρη, να έχουν φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς, μια «βεντάλια» από πιστωτικές κάρτες όλων των ειδών, διάσημους γνωστούς, λαμπερές «μπάρμπι» ερωμένες και όνειρα για το τι θα κάνουν τα λεφτά που θα κερδίσουν στο τζάκποτ του τζόκερ. Και όταν δεν κάνουν τίποτε από τα παραπάνω λουφάζουν τεμπέλικα στο αναπαυτικό σαλόνι του πατρικού τους –ποιος είναι τόσο χαζός για να δουλεύει και να πληρώνει το μισό μισθό του για το ενοίκιο μιας «τρύπας»;– χαζεύοντας reality show και άλλα τηλεοπτικά κατακάθια. Πουθενά, επαναλαμβάνω, διάθεση για ελευθερία, δημιουργία, επανάσταση. Αυτό που έχει πλέον σημασία είναι το ανελέητο κυνήγι της ηδονής και η ικανοποίηση της ακόρεστης καταναλωτικής τους δίψας.

Στους δρόμους των ελληνικών πόλεων σέρνονται υπερτροφικές και καταθλιπτικές εγωπαθείς υπάρξεις, που μοιάζουν απελπιστικά μεταξύ τους. Οι περισσότεροι Έλληνες είναι άλλοι, δεν είναι ο εαυτός τους. Οι σκέψεις τους ανήκουν σε κάποιον άλλο, οι ζωές τους είναι μίμηση άλλων ζωών, τα πάθη τους σκέτη αντιγραφή από τηλεοπτικά σίριαλ, επιβεβαιώνοντας αυτό που είχε πει κάποτε ο Έμερσον: «Τίποτε δεν είναι πιο σπάνιο στον άνθρωπο από μια πράξη που να είναι δική του».

Σπάνια συναντά κανείς σήμερα κάποιον «αυτόφωτο αστέρα». Οι περισσότεροι είναι ετερόφωτοι, μιμούνται τους άλλους, «η ζωή τους δεν είναι παρά η κρύα φεγγαρίσια αντανάκλαση του ήλιου» (Χένρι Μίλερ). Πως όμως μπορούμε να γίνουμε αυθεντικοί; Όπως έγραψα και στο editorial αυτού του τεύχους «η αυθεντική ζωή αρχίζει μόλις καταρρέουν οι ψευδαισθήσεις». Με άλλα λόγια πρέπει καταρχάς να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας ότι ζούμε αυθεντικές ζωές, ενώ δεν είμαστε παρά μια αντανάκλαση, ένα κούφιο ολόγραμμα, μια σκιά του αληθινού μας εαυτού. Σε δεύτερη φάση πρέπει να επιδιώξουμε την αυτονομία. Η αυτονομία είναι το αντίθετο της ετερονομίας. Δεν πρέπει να υπακούμε εύκολα σε νόμους και συμβάσεις, που έχουν κατασκευαστεί χωρίς τη συμμετοχή μας. Πρέπει πάνω απ’ όλα να υπακούσουμε στον εαυτό μας και στις ιδέες μας. Δεν πρέπει να ετεροπροσδιοριζόμαστε. Δεν χρειαζόμαστε τους άλλους για να μας πουν ποιοι πραγματικά είμαστε. Ο αυτοπροσδιορισμός είναι το επιθυμητό και αυτό προϋποθέτει την αυτογνωσία.

Η ζωή του καθενός μας πρέπει να είναι δρόμος προς τον Εαυτό του, προς την αυτοπραγμάτωση. Αν το καταφέρουμε τότε θα ζήσουμε μια ζωή που θα έχουμε χρησιμοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητες μας, θα έχουμε κυνηγήσει τα ατομικά και συλλογικά όνειρα μας, θα έχουμε συνειδητότητα και βαθύ σεβασμό για τη Φύση και την ύπαρξη. Με άλλα λόγια μια ζωή που αξίζει να τη ζήσει κανείς: «Μην αφήνεις στο θάνατο, παρά μόνον στάχτες» (Νίκος Καζαντζάκης).

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ είναι συγγραφέας και εκδότης-διευθυντής του περιοδικού ΖΕΝΙΘ.

Κατά την άποψή μου, αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να καθίσει σε ένα δάσος κοιτάζοντας ανάμεσα από τα δέντρα ένα ηλιοφώτιστο λιβάδι και να πει, «αυτό είναι ό,τι πραγματικά χρειάζομαι», κάτι είναι λάθος με αυτόν. 
P. Lutus

Δεν μπορούμε να πάμε όλοι «μπροστά», να «πετύχουμε», όσο κι αν τρέχουμε καταϊδρωμένοι. Κάποιος πρέπει να μείνει και πίσω για να παρακολουθεί τους «ήρωες» του υπερκαταναλωτισμού να προχωρούν «μπροστά» κάνοντας ανθρωποθυσίες για τα κέρδη και την καριέρα τους…

Όλα όσα καταναλώνουμε χωρίς να τα έχουμε πραγματική ανάγκη είναι συνήθως «κλεμμένα» από τα στομάχια των φτωχών…

Πρέπει να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας ότι ζούμε αυθεντικές ζωές, ενώ δεν είμαστε παρά μια αντανάκλαση, ένα κούφιο ολόγραμμα, μια σκιά του αληθινού μας εαυτού.

Πηγή: zenithmag.wordpress.com

Σαν σήμερα ξεκίνησαν οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία

Δεκατρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τις 24 Μαρτίου του 1999, όταν το ΝΑΤΟ ξεκίνησε τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, επειδή η τελευταία αρνείτο να υπογράψει τη συμφωνία για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Οι βομβαρδισμοί διήρκεσαν σχεδόν 3 μήνες και ακολουθήθηκαν από χερσαία εισβολή. Πρόκειται για την πρώτη επίθεση στην ιστορία της Συμμαχίας κατά κυρίαρχου κράτους.

Στη διάρκεια των βομβαρδισμών, σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch, 500 περίπου άμαχοι έχασαν τη ζωή τους σε 90 διαφορετικά επεισόδια, κατηγορώντας το ΝΑΤΟ για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Το Βελιγράδι, από την πλευρά του, έκανε λόγο για 5.000 νεκρούς αμάχους στη διάρκεια των 78ήμερων αεροπορικών επιχειρήσεων.

Το ίδιο το ΝΑΤΟ δεν έδωσε ποτέ στη δημοσιότητα στοιχεία για τις απώλειες μεταξύ των αμάχων. Το αμερικανικό Πεντάγωνο, ωστόσο, έχει παραδεχτεί ότι υπήρξαν 20 έως 30 περιπτώσεις λαθών, που προκλήθηκαν ως συνέπεια των βομβαρδισμών. Σε συνέντευξή του το 2005, στον ιστότοπο της Σερβικής Ραδιο- Τηλεόρασης (RTS), το κτίριο της οποίας βομβαρδίστηκε στις 23 Απριλίου 1999, με αποτέλεσμα το θάνατο 16 εργαζομένων, ο γνωστός Αμερικανός συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής Νόαμ Τσόμσκι σημειώνει πως ο πραγματικός σκοπός του πολέμου δεν είχε σε καμία περίπτωση να κάνει με την ανησυχία των ΗΠΑ για τους Αλβανούς Κοσοβάρους.

«Η επέμβαση έγινε διότι η Σερβία δεν ακολουθούσε τις απαιτούμενες κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, που σημαίνει ότι ήταν η τελευταία γωνία της Ευρώπης δεν είχε υποτάξει τον εαυτό της στα καθοδηγούμενα από τις ΗΠΑ
νεοφιλελεύθερα προγράμματα, επομένως έπρεπε να εξαλειφθεί».
Πριν από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, ο Τσόμσκι είχε δηλώσει πως «η χρήση του όρου «γενοκτονία» στην περίπτωση του Κοσόβου αποτελεί προσβολή για τα θύματα του Χίτλερ». Εξηγώντας τη δήλωση αυτή, σημειώνει: «χρειάζονταν ένα γεγονός για να δικαιολογήσουν τον αυτο –εκθειασμό τους, έτσι; Ευτυχώς ήρθε το Κόσοβο και πλέον έπρεπε να σταματήσουν τη γενοκτονία. Τι ήταν η γενοκτονία στο Κόσοβο; Γνωρίζουμε από έγγραφα στη Δύση ότι ήταν.

Το χρόνο πριν τους βομβαρδισμούς, σύμφωνα με δυτικές πηγές, περίπου 2.000 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί, οι σκοτωμοί διακόπηκαν, πολλοί από αυτούς προέρχονταν στην πραγματικότητα μέχρι τον Ιανουάριο του 1999 από τους αντάρτες του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσόβου, που προσπαθούσαν να προκαλέσουν μια σκληρή απάντηση εκ μέρους της Σερβίας, προκειμένου να στραφούν στη συνέχεια στους Δυτικούς ανθρωπιστές για να ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί».Ο Αμερικανός διανοούμενος τονίζει επίσης πως παρότι τα εγκλήματα που έλαβαν χώρα κατά την επιχείρηση δεν αποκρύπτονταν από την κοινή γνώμη, παρόλα αυτά «αντιμετωπίζονταν πανηγυρικά. Δεν ήταν άγνωστα, όπως ο βομβαρδισμός της ραδιοτηλεόρασης, αλλά επειδή το τελευταίο περιγραφόταν ως όργανο προπαγάνδας, ήταν σωστό να βομβαρδιστεί. Αυτό συμβαίνει διαρκώς. Συνέβη και το Νοέμβριο του 2004 με το Ιράκ. Ένα από τα χειρότερα εγκλήματα πολέμου στο Ιράκ...».

Πηγή: tvxs.gr

«Ένα λίτρο φως» σε 1 εκατ. παράγκες – Δείτε πώς φτιάχνεται το ηλιακό μπουκάλι-λάμπα (video)

Πριν από λίγο καιρό μεταδώσαμε στο econews την είδηση για το ηλιακό μπουκάλι-λάμπα που «φωτίζει» τα φτωχά νοικοκυριά με νερό και χλωρίνη και το οποίο έχει κυριολεκτικά μεταμορφώσει τη ζωή10.000 κατοίκων των παραγκουπόλεων της πρωτεύουσας των Φιλιππίνων, Μανίλα.

To My Shelter Foundation, το ίδρυμα που βρίσκεται πίσω από αυτή την εκπληκτική δράση επεκτείνει την καμπάνια που ακούει στο όνομα «Isang Litrong Liwanag» με σκοπό να φωτίσει με αυτά τα θαυματουργά πλαστικά μπουκαλάκια ένα εκατομμύριο παραπήγματα στη Μανίλα.

Το μπουκάλι-λάμπα του ενός λίτρου που ανέπτυξαν φοιτητές του ΜΙΤ σε συνεργασία με τον Mac Diaz, ιδρυτή του MyShelter Foundation λειτουργεί ως εξής: γεμίζεται με νερό και χλωρίνη και τοποθετείται στην τρύπα μιας μεταλλικής οροφής. Το ηλιακό φως διαθλάται μες το υγρό και δημιουργεί καθαρή ακτινοβολία ισοδύναμη με 55 ή 60 βατ καθαρού λευκού φωτός. Η χλωρίνη εμποδίζει τη δημιουργία άλγης. Τα μπουκάλια δεν θερμαίνονται και είναι σχεδιασμένα να παράγουν καθαρό φως για πέντε χρόνια.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτούν οι Pepsi, Bosch και άλλες εταιρείες και έχει σκοπό να φέρει το φως στο ⅓ των Φιλιππινέζων που ζουν στο σκοτάδι.

Πηγή: econews.gr

Χασμουριόμαστε από την μήτρα της μητέρας μας

Το χασμουρητό είναι μεταδοτικό; Όχι απαραίτητα καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός χασμουριέται ακόμα και μέσα στην μήτρα. Όπως αναφέρουν επιστήμονες ο άνθρωπος χασμουριέται ακόμα και όταν βρίσκεται σε κώμα ενώ έχει διαπιστωθεί ότι έχουν την τάση να χασμουριούνται όσοι πέφτουν με αλεξίπτωτο ,αθλητές καθώς και καλλιτέχνες λίγη ώρα πριν ανέβουν στην σκηνή.

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι όταν νοιώθουμε πιεσμένοι αλλά δεν έχουμε καμία εναλλακτική σε πολλές περιπτώσεις το σωματοποιούμε και το κάνουμε χασμουρητό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ακόμα και έμβρυα 12 εβδομάδων όταν χασμουριούνται μέσα στην μήτρα ταυτόχρονα τεντώνονται.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ένα βρετανός νευρολόγος παρακολούθησε ασθενείς με εγκεφαλικό και παρατήρησε ότι όταν χασμουριούνται τεντώνουν το χέρι που βρίσκεται στην πλευρά που είχε παραλύσει.

Πηγή: koutipandoras.gr

Βία και νοθεία

Τα τελευταία δυο χρόνια, η κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει απίστευτη βία για να καταστείλει οποιαδήποτε μορφή αντίδρασης των πολιτών. Τα βίντεο με την κρατική βία σε όλο της το μεγαλείο έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου.

Αλήθεια, υπάρχει κάποιος Έλληνας που πιστεύει πως μια κυβέρνηση που χρησιμοποιεί περισσότερους από 4 χιλιάδες αστυνομικούς για να «περιφρουρήσουν» μια μαθητική παρέλαση θα κάνει καθαρές εκλογές;

Υπάρχει κάποιος Έλληνας που πιστεύει πως αυτή η έκρηξη κρατικής βίας δεν θα έχει ως συνέχεια τη νοθεία των εκλογικών αποτελεσμάτων;

Αν υπάρχει τέτοιος Έλληνας, θα πιστεύει πως υπάρχει και Άι Βασίλης.


Πηγή: pitsirikos.net

'Η μνημόνια ή δημοκρατία. Του Στέλιου Κούλογλου

Καταγράφοντας την εντυπωσιακή πτώση της ΝΔ και την εξ ίσου εντυπωσιακή εκτόξευση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»,η  χθεσινή δημοσκόπηση της Vprc ήρθε να επιβεβαιώσει τον κανόνα που ίσχυσε διεθνώς, σε όλες τις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκε η νεοφιλελεύθερη συνταγή του ΔΝΤ: τα επαχθή μέτρα που την συνοδεύουν, δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά σε συνθήκες αντιδημοκρατικής εκτροπής.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση, η ΝΔ πληρώνει την υποστήριξη του Μνημόνιου ΙΙ υποχωρώντας, στην πρόθεση ψήφου, κατά 5 μονάδες μέσα σε ένα μήνα.  Ο Π.Καμμένος.. καίει όχι μόνο την ΝΔ αλλά και τον μέχρι πρότινος φιλοκυβερνητικό ΛΑΟΣ, για τον οποίο η πιθανότητα να μην περάσει το όριο του 3% για την είσοδο στην Βουλή, είναι πλέον περισσότερο από υπαρκτή.  Το μνημόνιο είναι η λυδία λίθος που καθορίζει τις επιδόσεις των κομμάτων: η μικρή πτώση της «Δημοκρατικής Αριστεράς» πρέπει να οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, και στην διευκρίνιση ότι αποδέχεται την διεθνή συμφωνία για το Μνημόνιο ΙΙ και θα επιδιώξει να την αναδιαπραγματευθεί.

Η πτώση της ΝΔ δημιουργεί ερωτηματικά για το αν το ΕΚΑ («Ενιαίο Κόμμα των Αγορών»), δηλαδή ο συνασπισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, θα διαθέτει  απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην ερχόμενη Βουλή.  Στη περίπτωση που το ΕΚΑ δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια ανοιχτή πολιτική κρίση. Ακόμη όμως και αν ο στόχος τελικώς επιτευχθεί, κάτω από το βάρος των γνωστών διλημμάτων που θα τεθούν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση την προεκλογική περίοδο(ή μνημόνιο ή χρεοκοπία, το μνημόνιο είναι μονόδρομος γιατί παραμονεύει η δραχμή κλπ), θα πρόκειται για μια ασταθή και ευάλωτη κυβέρνηση.

Δεν είναι μόνο ότι το νέο υπουργικό Συμβούλιο θα κληθεί αμέσως να πάρει εξαιρετικά αντιδημοφιλή μέτρα, τα οποία θα έχουν αποκρύψει από τους ψηφοφόρους την προεκλογική περίοδο. Είναι κυρίως το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από την ίδια δημοσκόπηση, αντίθετη με το μνημόνιο είναι η απόλυτη πλειοψηφία των πολιτών. Μόνο το 8% πιστεύει ότι «το Μνημόνιο II αποτελεί σε γενικές γραμμές μια σωστή πολιτική προκειμένου η χώρα να βγει από την οικονομική κρίση», ενώ το 54% θεωρεί ότι πρόκειται για λάθος πολιτική και τάσσεται υπέρ της απεμπλοκής απ αυτό!.(δες πίνακα στο τέλος)

Πηγαίνοντας κόντρα στην πλειοψηφία, η νέα κυβέρνηση  δεν θα έχει περίοδο χάριτος και η χώρα θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με μια νέα πολιτική κρίση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Σόιμπλε υπέδειξε  εμμέσως και χθες  ότι οι εκλογές πρέπει να αναβληθούν, δηλώνοντας ότι είναι  μεν δικαίωμα των Ελλήνων αλλά…

Σε καμιά από τις χώρες όπου εφαρμόστηκαν οι συνταγές του ΔΝΤ δεν τηρήθηκαν οι δημοκρατικοί κανόνες.  Στην Λατινική Αμερική συνδυάστηκαν με βίαιες πολιτικές αναταραχές, ανατροπές κυβερνήσεων και ευρείας έκτασης καταστολή. Στην Ευρώπη, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 η κυρία Θάτσερ προσπάθησε να επιβάλλει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο στην Μεγάλη Βρετανία, είδε την δημοτικότητα της κυβέρνησης της να γκρεμίζεται. Χρειάστηκε να καταφύγει σε έκτακτα μέτρα, που πήραν την μορφή του πολέμου με την Αργεντινή για τα νησιά Φώκλαντς, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές του 1983.

Ελάχιστοι  ψηφοφόροι θα ψήφιζαν, υπό κανονικές συνθήκες, για την περιστολή των δικαιωμάτων και των αμοιβών τους, ώστε να ωφεληθεί μια οικονομική ολιγαρχία. Η εφαρμογή των  παρόμοιων, επαχθών μέτρων στην Ελλάδα, οδηγεί αναγκαστικά σε δημοκρατική εκτροπή, γιατί μόνο μια έκτακτη κατάσταση μπορεί να τα επιβάλλει. Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι Μνημόνιο η χρεοκοπία, αλλά Μνημόνιο ή Δημοκρατία.

Πηγή: tvxs.gr

ΚΑΦΡΙΛΕΣ

Ο Γιώργος Παπανδρέου στο καρναβάλι

Το πολιτικό έργο του Γιώργου Παπανδρέου παρουσίασαν οι Ισπανοί. Ο τρόπος παρουσίασης ήταν ιδιαίτερος καθώς τον έκαναν άγαλμα για το καρναβάλι της Βαλένθια.

Το άρμα που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα που παρέλασαν στο καρναβάλι παρουσίαζε τον Γιώργο Παπανδρέου ως γυμνό δισκοβόλο που είχε στα χέρια του ένα ευρώ έτοιμο να το πετάξεις.

Οι διοργανωτές του φεστιβάλ Las Fallas έγδυσαν τον πρώην πρωθυπουργό Παπανδρέου και στο τέλος μάλιστα έκαψαν το ομοίωμά του μαζί με τα άλλα άρματα.

Πηγή: koutipandoras.gr

«Ξ-εκτυπωτής» σβήνει το μελάνι από το χαρτί – Άμεση ανακύκλωση

Μια νέα μέθοδο για την επαναχρησιμοποίηση χαρτιού ανακάλυψαν ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

Όπως ανακοινώθηκε, οι ερευνητές κατάφεραν, με τη χρήση λέιζερ, να αφαιρέσουν το μελάνι από το χαρτί, καθιστώντας δυνατή τηνεπαναχρησιμοποίησή του.

Η τεχνολογία δοκιμάστηκε με επιτυχία και οι επιστήμονες εκτιμούν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα κάθε νοικοκυριό ή γραφείο θα διαθέτει ένα «μηχάνημα εξαφάνισης μελανιού» καθώς το μόνο που απομένει είναι να ανατεθεί σε μια εταιρεία η κατασκευή της πρότυπης συσκευής.

Εκτιμάται ότι η ευρεία χρήση της «συσκευής εξαφάνισης μελανιού» θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην προστασία του περιβάλλοντος με τη μείωση των εκπομπών μέχρι και 80% από τις μονάδες επεξεργασίας και ανακύκλωσης του χαρτιού.

Εκτός αυτού, η συσκευή θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας, καθώς για την παραγωγή χάρτου απαιτούνται μεγάλες ποσότητες ενέργειας και υδάτων, ενώ γίνεται και χρήση χημικών.

Πηγή: econews.gr

Απαγορεύονται οι «κολλητοί»

Μία νέα τάση που απαγορεύει στους μικρούς μαθητές να αναπτύσσουν επιστήθιες φιλίες εφαρμόζουν σχολεία του Κίνγκστον, του νοτιοδυτικού Λονδίνου και του Σάρεϊ, όπως αναφέρει δημοσίευμα της Sun.

Οι δάσκαλοι δεν επιτρέπουν στους μαθητές να κάνουν αυτό που λέμε «κολλητούς», και συνεπώς δεν συγχύζονται όταν τα παιδάκια... τσακώνονται. Αντιθέτως, προτρέπουν τους μικρούς μαθητές να παίζουν σε ομάδες.

«Αυτό που διαπίστωσα είναι ότι οι δάσκαλοι λένε στα παιδιά να μην έχουν κολλητό φίλο και όλοι να παίζουν με όλους», ανέφερε η εκπαιδευτική ψυχολόγος Γκέινορ Σμπουτόνι

«Το κάνουν αυτό γιατί θέλουν να προστατέψουν το παιδί από τον πόνο του τσακωμού από τον καλύτερό του φίλο. Αλλά είναι φυσικό για κάποια παιδιά να θέλουν έναν κολλητό. Εάν χωρίσουν, θα πρέπει να βιώσουν αυτόν τον πόνο, διότι έτσι θα μαθαίνουν να τον διαχειρίζονται».

Ο Ράσελ Χόμπι του Εθνικού Συλλόγου Διευθυντών Σχολείων επιβεβαίωσε ότι σε κάποια σχολεία εφαρμόζεται αυτή η απαγόρευση.

«Δεν πιστεύω ότι γίνεται ευρέως, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι συμβαίνει», δήλωσε.

Πηγή: ethnos.gr