Νοικιάζεται αστυνομικός με 30 ευρώ την ώρα

Ενοικιαστήριο μπαίνει στην Ελληνική Αστυνομία με απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη. Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα, η ΕΛ.ΑΣ. πλέον «ενοικιάζεται» επίσημα και με τον νόμο στους έχοντες τη δυνατότητα να πληρώσουν. Σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση που είχαν υπογράψει ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής μαζί με τον υφυπουργό Μανόλη Όθωνα και τον υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη, από δω και στο εξής οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο μπορεί να εξασφαλίσει τη δυνατότητα της προσωπικής του φρουράς. Τι περιλαμβάνει όμως η ενοικίαση; Τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό σε όλα τα οχήματα καθώς και το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας. Οι τιμές ξεκινούν από 30 ευρώ την ώρα για την ενοικίαση ενός απλού αστυνομικού και φτάνουν τα 1.500 ευρώ εφόσον ο ιδιώτης επιθυμεί να νοικιάσει το ελικόπτερο της ΕΛ.ΑΣ. Αν μη τι άλλο, είναι αδιαμφισβήτητα η πιο καινοτόμος ιδέα αποκρατικοποίησης…

Πηγή: koutipandoras.gr

Ευφυΐα, «φρόνηση» και ο κ. Βενιζέλος του Χαρίδημου Κ. Τσούκα*

Διατείνονται αρκετοί ότι ο νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ο Ευ. Βενιζέλος, είναι ένας πολύ ευφυής άνθρωπος. Μάλλον έχουν δίκιο. Η ρητορική του δεινότητα, λένε, απεικονίζει την ευστροφία του. Πιθανότατα. Αποτελεί, όμως, ο δείκτης ευφυΐας επαρκές προσόν για έναν κυβερνήτη;

Αν αναλογιστούμε ότι η χώρα κυβερνήθηκε, μεταξύ άλλων, από τους κ. Κουλούρη, Λιάπη και Τσοχατζόπουλο, είναι εύλογο να θέλουμε να απαντήσουμε καταφατικά! Σε αυτήν την περίπτωση, όμως, πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα και να υποθέσουμε ότι οι καλύτεροι κυβερνήτες ίσως να ήταν οι πρωταθλητές της Μαθηματικής Ολυμπιάδας! Η αντίληψη αυτή χωλαίνει: προϋποθέτει ότι η διακυβέρνηση είναι μια οιονεί επιστημονική διαδικασία, η οποία απαιτεί, κυρίως, τεχνική εμπειρογνωμοσύνη ή, έστω, υψηλή νοητική ικανότητα.

Η πολιτική όμως διαφέρει. Η λαμπερή ευφυΐα του δεν απέτρεψε τον Ρ. Μακναμάρα από ολέθριους χειρισμούς στον πόλεμο του Βιετνάμ. Στο δοκίμιό του «Πολιτική κρίση», ο Αϊζάια Μπερλίν παρομοιάζει τον καλό πολιτικό με τον καλό οδηγό ή τον καλό μουσικό. Σε αντίθεση με τη φύση, δεν υπάρχουν νόμοι στην πολιτική, λέει· οι σωστές δεξιότητες είναι το παν - ανεπτυγμένη διαίσθηση, ικανότητα σύνθεσης, οξεία αίσθηση της πραγματικότητας. Ο δεξιοτέχνης της πολιτικής χαρακτηρίζεται από «φρόνηση». Τι είναι η «φρόνηση»; Δύο πράγματα, παρατηρεί ο Αριστοτέλης: να θέτει κανείς αγαθούς σκοπούς και να γνωρίζει πώς να τους πετυχαίνει σε μεταβλητές συνθήκες. Ο «φρόνιμος» ενεργεί για το καλό και βρίσκει τρόπους να το πραγματοποιεί. Η «φρόνηση» είναι αδιαχώριστη από την ηθική, αφού το πώς βλέπουμε μια κατάσταση (άρα το πώς ενεργούμε) χρωματίζεται από τις επιθυμίες μας («ορεκτικός νους»). Η ευπραξία εμπλέκει τόσο την ορθή λογική, όσο και τα σωστά κίνητρα. Ο Χάιντεγκερ ήταν από τους πιο ευφυείς ανθρώπους (και από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους), αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να καταδίδει συναδέλφους του στους ναζί! Η «φρόνηση» δεν είναι μόνο διανοητική αλλά και ηθική αρετή. «Δεν μπορούμε να είμαστε φρόνιμοι αν δεν είμαστε αγαθοί», γράφει ο Αριστοτέλης.

Η «φρόνηση» είναι διαφορετική από την «εξυπνάδα». Ο «έξυπνος» που μεριμνά αποκλειστικά για το συμφέρον του και υπηρετεί μόνο τη φιλοδοξία του δεν είναι «φρόνιμος». Όπως ο ληστής της τράπεζας που καταπολεμά το φόβο του δεν είναι θαρραλέος, αφού οι σκοποί του δεν είναι αγαθοί, έτσι και ο αμοραλιστικά φιλόδοξος ευφυής πολιτικός δεν είναι «φρόνιμος», αφού η ευφυΐα του είναι εγωπαθής.

Ποιους αγαθούς σκοπούς υπηρέτησε στην πολιτική σταδιοδρομία του ο κ. Βενιζέλος; Περισσότερο ευδιάκριτη είναι η προώθηση αυτοεξυπηρετικών επιδιώξεων στο πλαίσιο ενός φαύλου πολιτικού συστήματος. Η ευφυΐα του ένα πράγμα φαίνεται να ορεγόταν: να φτάσει στην κορυφή με κάθε τρόπο, συντηρώντας συγχρόνως το «σύστημα», προκειμένου να κυριαρχεί ανετότερα σε μειωμένων προσόντων πολιτικάντηδες.

Θυσίασε την εγνωσμένη επιστημοσύνη του στις πολιτικές φιλοδοξίες του όταν, ως νέος συνταγματολόγος, υποστήριξε τις άθλιες μεθοδεύσεις του Α. Παπανδρέου στην αναθεώρηση του Συντάγματος το 1985. Ως υπουργός επιδόθηκε με ιδιαίτερη επιδεξιότητα στη νομοθετική κοπτορραπτική - την ψήφιση νομοθετικών ρυθμίσεων που ευνοούν επιμέρους συμφέροντα. Κορυφαίο ίσως επίτευγμά του ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών ή, ακριβέστερα, περί του πώς να καταχράσαι δημόσιο πλούτο χωρίς να διώκεσαι!

Ως πολιτικός, υπήρξε ο πιο ευφραδής υποστηρικτής της άποψης για το «όλον ΠΑΣΟΚ» - για την απολιτική ενότητα ενός ψηφοθηρικού μηχανισμού, ο οποίος, για να νέμεται την εξουσία, πρέπει να «ισορροπεί» διαρκώς μεταξύ οργανωμένων συμφερόντων, συντηρώντας το φαύλο πελατειακό-κομματικό κράτος. Ο κ. Βενιζέλος εκφράζει με ζηλευτή συνέπεια το πνεύμα της μεταρρυθμιστικής ακινησίας. Αντιτάχθηκε (άμεσα ή έμμεσα) σε οποιαδήποτε αλλαγή έθιγε το «σύστημα»: από τον διαχωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος και την ιδιωτικοποίηση της «Ολυμπιακής», μέχρι την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, την αλλαγή του ασφαλιστικού από την κυβέρνηση Σημίτη το 2001 και άλλα πολλά.

Συνεπές με τον εαυτό του, το κόμμα-διαμορφωτής του «συστήματος» που χρεοκόπησε τη χώρα, εξέλεξε για αρχηγό έναν έμπειρο τεχνικό της εξουσίας, τον ικανότερο homo systemicus που διαθέτει. Η αυτοαναφορική «εξυπνάδα» του δεν τον καθιστά μόνο έναν επιδέξιο «ισορροπιστή» ή έναν πολυμήχανο ρήτορα, αλλά και έναν μάστορα της στρεψοδικίας. Για τον κ. Βενιζέλο, οι έννοιες δεν σημαίνουν τίποτε, είναι ρητορικές «κατασκευές», μπορούν να αδειάζουν από το συμβατικό νόημά τους και να επαναφορτίζονται όπως τον βολεύει. Δεν πρόκειται τόσο περί γλωσσοπλαστικής ικανότητας όσο περί οργουελικής γλωσσικής μηχανικής, η οποία αποσκοπεί στην παραπλάνηση. Το εξωφρενικό χαράτσι της ΔΕΗ βαφτίζεται «ασφάλιστρο κινδύνου», το ολέθριο παπανδρεϊκό δημοψήφισμα «λύτρωση», η μειωμένη εθνική κυριαρχία «αυτοδύναμη Ελλάδα»! Με το κατάλληλα ευρηματικό λεξιλόγιο τα πάντα μπορούν να υποστηριχθούν, όσο και να αντικρουστούν! Με την ίδια ευκολία που σήμερα υποστηρίζει την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, δεν θα διστάσει να υποστηρίξει αύριο την επιστροφή στη δραχμή! Για τον κ. Βενιζέλο η διακυβέρνηση είναι υπόθεση, κυρίως, αυτοθαυμαστικών αγορεύσεων, νομοθετικής κοπτορραπτικής, και ναρκισσιστικών ισορροπισμών, όχι στρατηγικής σύλληψης, οραματικών επιλογών και μεθοδικής υλοποίησης. Η εγωλατρική επίγνωση της διανοητικής υπεροχής του έναντι των λοιπών μετριοτήτων της πολιτικής σκηνής είναι η αχίλλειος πτέρνα του: η ευφυΐα που δεν υπηρετεί ευρύτερους αγαθούς σκοπούς οδηγεί στην αχαλίνωτη φιλοδοξία, την αυτοαναφορά και την «ύβριν». Ποια ήταν η πρώτη του απόφαση ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ; Να ορίσει εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος την κυρία Γεννηματά – εμβληματική εκπρόσωπο της φαύλης κομματοκρατίας!

Θα δούμε κι άλλα...

* Ο κ. Χ. Κ. Τσούκας (htsoukas@gmail. com) είναι καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick.

Πηγή: kathimerini.gr (μέσω ellinofreneia.net )

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ

4 Μέρος: Κλιμάκωση ψυχρού και θερμού πολέμου

Πολίτες ξεγύμνωσαν αστυνομικό μετά την κηδεία του Δημήτρη Χριστούλα

Σε  ειδικό φρουρό που βρισκόταν στην Όθωνος της πλατείας Συντάγματος επιτέθηκαν άγνωστοι ενώ επέστρεφαν, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, από την κηδεία του Δ.Χριστούλα. 

Πορεία προς το Σύνταγμα πραγματοποίησε πλήθος κόσμου μετά την κηδεία του Δημήτρη Χριστούλα. Μόλις οι διαδηλωτές έφθασαν στο Σύνταγμα, αντιλήφθηκαν δύο αστυνομικούς στο σημείο όπου αυτοκτόνησε ο αυτόχειρας. Ο κόσμος κινήθηκε απειλητικά προς το μέρος τους. Τότε οι δύο αστυνομικοί επιχείρησαν να διαφύγουν. Όμως οι πολίτες επιτέθηκαν στον ένα από τους δυο, με αποτέλεσμα να του πάρουν τα ρούχα, αλλά και το υπηρεσιακό του όπλο.

Οι διαδηλωτές κρέμασαν στα δέντρα της πλατείας τα ρούχα του αστυνομικού ως λάφυρα. 

Ο φρουρός μεταφέρθηκε στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο.

Νωρίτερα έγινε από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών η πολιτική κηδεία του 77χρονου φαρμακοποιού, Δημήτρη Χριστούλα, ο οποίος το πρωί της περασμένης Τετάρτης αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος.

Σύμφωνα με δική του επιθυμία, η σορός του θα μεταφερθεί στη Βουλγαρία για να αποτεφρωθεί.

Το φέρετρο με τη σορό του αυτόχειρα τοποθετήθηκε σε βάθρο, μπροστά στην είσοδο του νεκροταφείου.

Συγγενείς, φίλοι, αλλά και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν στο Α’ Νεκροταφείο για το τελευταίο αντίο στον 77χρονο, ενώ όταν η σορός έφτασε οι συγκεντρωμένοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και φώναξαν συνθήματα.

Στον επικήδειο που διάβασε η κόρη του επισήμανε ότι η πράξη του πατέρα της είναι βαθιά πολιτική, ενώ διαβάστηκε και μήνυμα που έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στο οποίο υπογράμμιζε «την πολιτική διαθήκη» που αφήνει ο Δημήτρης Χριστούλας, επιλέγοντας να δώσει τέλος στη ζωή του στην πλατεία Συντάγματος.

Στη διάρκεια της πολιτικής κηδείας διαβάστηκαν μηνύματα από οργανώσεις, ενώ ακούστηκε το τραγούδι του Μάνου Ελευθερίου και του Μίκη Θεοδωράκη, «ποιος τη ζωή μου».

Πηγή: tvxs.gr

Συνταγή για δελτίο ειδήσεων

Υλικά:

Γιαούρτι (κατά προτίμηση μαζι με τη τσανακα)

Αυγά (όσο πιο κλούβια γίνεται)

Αλεύρι (προαιρετικά)

Ροχάλες (για το γνωστό "μπούχισμα" στο τέλος)

Τρόπος παρασκευής:

Αναμιγνύουμε όλα τα υλικά μαζί και αν ο "κουραμπιές" δεν βάλει μυαλό προσθέτουμε λίγα κλωτσομπουνίδια

Μια Εβδομάδα, πριν την Μεγάλη…

Η είδηση πέρασε στα ψιλά.  «Τέσσερα άτομα έχασαν τη ζωή τους μετά από σύγκρουση Ι Χ αυτοκινήτου με τρένο του ΟΣΕ στο Κρυονέρι Αττικής. Η αμαξοστοιχία, που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα, συγκρούστηκε με το ΙΧ λίγο πριν από τις 13:00, το μεσημέρι της Παρασκευής.  Το μοιραίο Ι.Χ. επιχείρησε να περάσει τις γραμμές από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση, με αποτέλεσμα οι τροχοί του να κολλήσουν στη σιδηροτροχιά. Στο όχημα επέβαινε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Τρεις Πακιστανοί, οι οποίοι βρίσκονταν κοντά στο σημείο, προσπάθησαν να σπρώξουν το όχημα χωρίς, όμως, αποτέλεσμα…. Νεκροί είναι οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου και δύο από τους Πακιστανούς. Ο τρίτος Πακιστανός νοσηλεύεται τραυματισμένος».

Το τραγικό αυτό περιστατικό και η «θανατηφόρα εμπλοκή» των μεταναστών, αλλά και όσα έγιναν τις τελευταίες μέρες, έδωσαν αφορμή στον συγγραφέα , τακτικό φιλοξενούμενό μας, Γιάννη Μακριδάκη, να μας στείλει το εξής κείμενο.

«Το τελευταίο διήμερο στην επικράτεια του φασιστικού μας κράτους συνέβησαν μαζεμένα κάμποσα ενδεικτικά της κατάντιας μας περιστατικά.

Πρώτον η δολοφονία του Δ. Χριστούλα που έλαβε χώρα στο Σύνταγμα με τη μορφή της αυτοχειρίας, κατόπιν η απόπειρα δολοφονίας, πάλι στο Σύνταγμα, του φωτογράφου Μάριου Λώλου, από αδίστακτο ΜΑΤατζή που προσπάθησε να τον σκοτώσει πισώπλατα, τρίτον η αποκάλυψη του βάναυσου ξυλοδαρμού ενός 18χρονου μέσα σε αστυνομικό τμήμα του Ηρακλείου Κρήτης από αχαρακτήριστους κουκουλοφόρους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, όπως σαφώς καταγγέλλουν οι συγγενείς του θύματος που νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Τζάνειο νοσοκομείο.

Κι ενώ η κοινωνία ζει υπό τον τρόμο και τον φόβο ολοένα και σκληρότερων οικονομικών μέτρων που έρχονται να την ξεκάνουν ολοκληρωτικά, το καθεστώς, ως θηρίο ανικανοποίητης λαιμαργίας, έχει στρέψει τη μανία του και εναντίον των πλέον φτωχών και απροστάτευτων ανθρώπων που ζούνε σ’ αυτή τη χώρα. Των μεταναστών. Και ωθεί την τρομαγμένη κοινωνία, η οποία δεν ξέρει από που να πιαστεί και που να ελπίσει, να ταχθεί με μένος απέναντι στους ακόμα πιο δυστυχείς, φυτεύοντας και καλλιεργώντας δίχως αιδώ και δίχως περίσκεψη το μίσος στις ψυχές των ανθρώπων.

Και μιας και είναι άνοιξη, εποχή φύτευσης δηλαδή, το μίσος θα θεριέψει. Ως το καλοκαίρι το καθεστώς θα δει τους καρπούς του. Πλούσια τα ελέη του μπαξέ θανάτου που λέγεται Ελλάδα. Ήδη έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά.

Οι Έλληνες αλληλοσκοτώνονται, τρώνε τις σάρκες τους και ταυτόχρονα ξεσπούν την οργή τους επί φτωχών μεταναστών δημιουργώντας στρατόπεδα συγκέντρωσης ως άλλοι ναζί.

Μια χώρα υπό πλήρη καταστροφή. Μια κοινωνία υπό πλήρη αποκτήνωση.

Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχονται σήμερα δυο άμοιροι Πακιστανοί, από αυτούς τους μετανάστες που όλοι τους κατατρέχουν και γυρεύουν να ξεσπάσουν επί αυτών την οργή τους, να δώσουν τη ζωή τους προσπαθώντας να απεγκλωβίσουν τους επιβάτες ενός αυτοκινήτου που έπεσε στις γραμμές του τρένου. Να μας θυμίσουν τι σημαίνει αυταπάρνηση και έγνοια για τον συνάνθρωπο. Ναι, δυο μετανάστες Πακιστανοί.

Που αν δεν περνούσε το τρένο να τους σκοτώσει την ώρα της ηρωικής τους προσπάθειας, θα τους συνελάμβανε το φασιστικό μας καθεστώς και θα τους έκλεινε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, είναι βέβαιον.

Η Ελλάδα δεν υπάρχει πια, την πάτησε το τρένο».

Γιάννης Μακριδάκης.

Τα συνυπογράφω όλα, εκτός από την τελευταία πρόταση. Η Ελλάδα υπάρχει, δεν θα την πατήσει κανένα τρένο. Δεν θα το αφήσουμε όλοι μας. Και όσα έγιναν αυτή την  εβδομάδα, μαζί με την επίδρασή τους στον τρόπο σκέψης, στα συναισθήματά μας και στις συζητήσεις μας, με πείθουν πως κάτι αλλάζει, πραγματικά.  Αλλά για να μείνω στο πνεύμα του κειμένου, κατεβάζω αντιπρόταση σύντροφε και σύντροφοι.

Η Ελλάδα ΤΟΥΣ δεν υπάρχει πια, την πάτησαν τα τρένα ΜΑΣ!

Θύμιος Κ.

Πηγή: ellinofreneia.net

Αρκτική: τo λιώσιμο των πάγων αιτία για γεωπολιτικές διενέξεις

Οι χώρες που βρίσκονται πλησίον του Βορείου Πόλου της Γης αναμένεται να διαδραματίσουν κομβικό ρόλο στις εξελίξεις που θα λάβουν χώρα στην Αρκτική.

Το στρώμα πάγου στην περιοχή λιώνει με πολύ ταχύτερους ρυθμούς από αυτούς που είχαν προβλεφθεί, με ορισμένους επιστήμονες να κάνουν λόγο για ολοκληρωτική απομείωση μέχρι το καλοκαίρι του 2040.

Θεωρείται πως στην Αρκτική κρύβονται τεράστιοι αναξιοποίητοι πόροι: από νέες εμπορικές θαλάσσιες γραμμές και αλιευτικά πεδία έως τουριστικά αξιοθέατα, ενώ στο υπέδαφός της εικάζεται ότι κείτονται τα μεγαλύτερα εναπομείναντα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Οι πολυεθνικοί ενεργειακοί κολοσσοί έχουν ήδη πατήσει πόδι στην Αρκτική ξεκινώντας τις προκαταρκτικές διαδικασίες για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της, ενώ το ερχόμενο καλοκαίρι οι δραστηριότητές τους αναμένεται να ενταθούν.

Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρείται πως θα απαιτηθεί η συνεργασία των κρατών του βορρά προκειμένου να αποφευχθούν διαμάχες και διενέξεις στην περιοχή.

Στο βιβλίο του με τίτλο The World in 2050: Four Forces Shaping Civilization’s Northern Future ο Λόρενς Σμιθ, καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, επιχειρεί μια ανάλυση των γεωπολιτικών ισορροπιών που διαμορφώνονται στην Αρκτική.

Τα κράτη της Αρκτικής, γνωστά και ως NORCs, περιλαμβάνουν τη Ρωσία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Νορβηγία, τη Δανία (Γροιλανδία) και την Ισλανδία.

Πρόκειται για κράτη, όπως σημειώνει ο Σμιθ, που βρίσκονται σε δημογραφική άνοδο, ενώ η οικονομική τους κατάσταση χαρακτηρίζεται σε γενικές γραμμές καλή. Η δύναμή τους αναμένεται να ενισχυθεί χάρη σε τέσσερις παράγοντες που εντοπίζονται στο βιβλίο: δημογραφικές τάσεις, ζήτηση για φυσικούς πόρους, παγκοσμιοποίηση και κλιματική αλλαγή.

Ο Σμιθ εντοπίζει το εργαλείο διασφάλισης της ειρηνικής ανακάλυψης και ανάπτυξης της Αρκτικής στη μορφή της διεθνούς συνθήκης, όπως η Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Νόμο της Θάλασσας, την οποία έχουν υπογράψει όλες οι προαναφερθείσες χώρες πλην ΗΠΑ για την επίλυση των θαλάσσιων διαφορών τους.

Κυρίαρχη παρουσία στην περιοχή επιχειρεί να εγκαθιδρύσει η Ρωσία με τις υπόλοιπες χώρες να επιχειρούν μια αναπροσαρμογή και επαναξιολόγηση των στρατηγικών τους στην περιοχή.

Ο Καναδάς εγκαθιστά στρατιωτικές και ερευνητικές βάσεις στην βόρεια ακτογραμμή του, ενώ οι ΗΠΑ επαναφέρουν τη στρατιωτική του παρουσία στην Αλάσκα.

Η Νορβηγία αναπτύσσει τα βόρεια λιμάνια της, η Γροιλανδία επιδιώκει την ανεξαρτητοποίησή της από τη Δανία, ενώ η Ισλανδία πασχίζει να διατηρήσει την εθνική της κυριαρχία έναντι του μεγάλου κεφαλαίου.

Ο συγγραφέας θεωρεί πως οι διακρατικές διαφορές με τον έναν ή με τον άλλο (ειρηνικό) τρόπο θα επιλυθούν.

Οι μεγαλύτερες ανησυχίες αφορούν σε σοβαρά περιβαλλοντικά ατυχήματα από την εξόρυξη των φυσικώνπόρων της περιοχής ή σε ανάπτυξη παράνομων δραστηριοτήτων όπως υπεραλίευση και κυνήγι της φάλαινας.

Δυστυχώς η ανθρώπινη παρουσία σε μια “παρθένα” περιοχή της Υφηλίου συνεπάγεται τέτοια γεγονότα.

Πηγή: econews.gr

Η Google παρουσίασε μία νέα γενιά επαναστατικών γυαλιών που συνδέονται με το διαδίκτυο.

Το «Project Glass», όπως ονομάζεται το νέο project της Google παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με φωτογραφίες και βίντεο μέσα από το κοινωνικό δίκτυό της εταιρίας, Google+.

 

Τα νέα γυαλιά, αυτά, διαθέτουν κομψούς ασημένιους σκελετούς πάνω στους οποίους είναι προσαρμοσμένες μικροσκοπικές κάμερες και ειδικοί φακοί-οθόνες, που επιτρέπουν στον κάτοχο-χρήστη τους, να δέχεται online πληροφορίες και ηλεκτρονικά μηνύματα, να κάνει αναζητήσεις στο διαδίκτυο και να βλέπει βίντεο.



Ο χρήστης στον φακό των γυαλιών αυτών μπορεί να ενημερώνεται για ειδήσεις, και άλλες πληροφορίες μέσα από διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες αλλά και για τα δεδομένα του smartphone του, ενώ παράλληλα μπορεί να τραβήξει φωτογραφία οτι βλέπει γύρω του ή να κάνει μια βιντεο-διάσκεψη με άλλους χρήστες.

 

Tα γυαλιά αυτά χρησιμοποιούν μία παραλλαγή του Android λειτουργικού της Google και βρίσκονται ακόμα σε πειραματικό στάδιο.

 

Τέλος η Google μέσα από την σχετική σελίδα του «Project Glass» στο Google+ δέχεται τις προτάσεις των χρηστών για τη νέα αυτή τεχνολογία, ώστε να μπορέσει να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο.

Πηγή: newsit.gr

Διάλογος μ’ έναν πεσόντα

Δεν προσέβαλαν τη μνήμη του συνταξιούχου που αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος μόνο οι αστοί πολιτικοί με τις προκλητικές υποκριτικές τους δηλώσεις. Την προσέβαλαν και όλοι/ες εκείνοι/ες που πήγαν στο σύνταγμα με κεράκια, λουλουδάκια και δακρύβρεχτα σημειωματάκια, σε μια θλιβερή προσπάθεια επανάληψης του φαινόμενου των «αγανακτισμένων». Ο άνθρωπος άφησε ένα σημείωμα στο οποίο μιλούσε για δυναμικές αντιδράσεις και Καλάσνικοφ, όχι για κεράκια και λιτανείες, τα οποία αγκάλιασαν αμέσως οι χειραγωγοί των ΜΜΕ και τα έκαναν σημαία τους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην περίπτωση του 77χρονου Δημήτρη Χριστούλα δεν έχουμε έναν «τραγικό αυτόχειρα», αλλά έναν πεσόντα στον μακρύ αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Και οι πεσόντες σ’ αυτόν τον αγώνα είναι όλοι τους θύματα του απάνθρωπου καπιταλιστικού συστήματος.

Και βέβαια, δεν περιμέναμε ντροπή, φιλότιμο και τσίπα από τους κυβερνώντες και απ’ εκείνους που φιλοδοξούν να τους διαδεχτούν στη διαχείριση της εξουσίας. Αναμενόμενες ήταν οι δηλώσεις όλων τους, εκτός από εκείνους που δεν μπόρεσαν να δείξουν την ευλυγισία που δείχνουν σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι αστοί πολιτικοί και έβγαλαν όλο το μίσος τους, προκαλώντας οργή. Είναι αυτοί, όμως, που με τον κυνισμό τους μας έδωσαν το μέτρο της υποκρισίας όλων των υπόλοιπων.

Δεν περιμέναμε ντροπή, φιλότιμο και τσίπα ούτε από τους «επώνυμους αγανακτισμένους» που έσπευσαν να καπηλευτούν το γεγονός, εντάσσοντάς το στην προεκλογική τους καμπάνια. Δεν περιμέναμε να σεβαστούν τη θέληση του πεσόντα, που δεν έγραψε λέξη για εκλογές στο σημείωμά του, αλλά μόνο έναν ύμνο στον ένοπλο αγώνα.

Με το συγκλονιστικό τελευταίο σημείωμά του, ο Δημήτρης Χριστούλας δεν κατήγγειλε μόνο τους φορείς του δωσιλογισμού. Ασκησε ταυτόχρονα μια δριμύτατη κριτική στην αναποτελεσματικότητα όλων των αντιδράσεων που έχουν αναπτυχθεί τα δυο τελευταία χρόνια, στις οποίες –όπως δήλωσαν άνθρωποι που τον γνώριζαν– συμμετείχε και ο ίδιος. Αν υπάρχει μια απόγνωση στη σύντομη πολιτική διαθήκη του, αυτή δεν προέρχεται τόσο από τον καπιταλισμό και την πολιτική εξουσία όσο από την αναποτελεσματικότητα της αντίστασης σ’ αυτή τη λαίλαπα. Τα αδιέξοδα των κινημάτων τύπου «αγανακτισμένων», «δεν πληρώνω» κτλ. ξεπηδούν ανάγλυφα μέσα απ’ αυτό το σύντομο σημείωμα:

«Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα δυναμικής αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω αν ένας Ελληνας έπαιρνε το καλάσνικωφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου. Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον, κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι (πιάτσα Λορέτο του Μιλάνου)».

Λόγια σταράτα, λόγια σαφή. Κόλαφος για το δωσιλογισμό, κόλαφος για τις χειραγωγήσιμες και χειραγωγούμενες «αντιστάσεις», πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση του ένοπλου αγώνα, ακόμα και στη μειοψηφική μορφή του. Μπορεί να συμφωνείς ή να διαφωνείς, εν όλω ή εν μέρει, με τις απόψεις του, όμως αυτές είναι, είναι σαφέστατα διατυπωμένες και οφείλεις να τις σεβαστές, όχι να προσπαθείς να τις διαστρέψεις.

Κι όμως, το περιεχόμενου του σημειώματος, της πολιτικής διαθήκης που ο Δ. Χριστούλας σφράγισε με το ίδιο του το αίμα, δεν συζητήθηκε, ούτε από τους κυρίαρχους ούτε από τη μεγάλη πλειοψηφία εκείνων που έσπευσαν να τον «τιμήσουν». Και δεν συζητήθηκε για ευνόητους λόγους. Γιατί κανένας τους δεν ενστερνίζεται την ουσία της πολιτικής διαθήκης του 77χρονου συνταξιούχου φαρμακοποιού. Ολοι είναι απασχολημένοι με την προεκλογική κερδοσκοπία, γι’ αυτό και προσπάθησαν ν’ αφομοιώσουν και την αυτοκτονία-κραυγή του 77χρονου, κερδοσκοπώντας και μ’ αυτή σαν κοινοί απατεώνες. Γιατί τι σχέση μπορεί να έχουν οι αναφορές σε δυναμικές αντιστάσεις, Καλάσνικοφ και ένοπλες εξεγέρσεις μ’ αυτούς που σπεύδουν να καταδικάσουν κάθε δυναμική αντίσταση, μ’ αυτούς που κάνουν πλάτες στην αστική εξουσία όταν εξοντώνει στα έκτακτα στρατοδικεία της αγωνιστές οργανώσεων που χρησιμοποιούν ένοπλες μορφές αγώνα; Και για να μιλήσουμε με ονόματα, τι σχέση έχουν ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Περισσός, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΔΗΜΑΡ και οι αποδέλοιποι μ’ αυτό που κατέλιπε ως πολιτική διαθήκη ο Δ. Χριστούλας;

Οσο για μας, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα ν’ ανοίξουμε «διάλογο» με τον πεσόντα, με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη του. Να πούμε πως το κάλεσμά του είναι λειψό. Γιατί περιλαμβάνει μεν την προοπτική του ένοπλου αγώνα, όμως δεν περιλαμβάνει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να ‘ναι ο ένοπλος αγώνας όχι «μια μορφή αγώνα», αλλά η κορυφαία μορφή αγώνα, η ένοπλη εξέγερση μέσω της οποίας θα πραγματοποιηθεί η έφοδος στους ουρανούς.

Για να μην αδικήσουμε το μήνυμα που μας άφησε, οφείλουμε να σημειώσουμε πως και ο ίδιος μιλά για «κάποια μέρα», την οποία δεν μπορεί να προσδιορίσει. Χρέος μας είναι όχι να ορίσουμε αυτή τη μέρα, σαν προφήτες κάποιας αίρεσης, αλλά να διατυπώσουμε τους όρους υπό τους οποίους μπορούμε να φτάσουμε σ’ αυτή τη μέρα που η εργαζόμενη κοινωνία θα καθαρίσει ριζικά τους λογαριασμούς της με το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Ενοπλη εξέγερση μπορεί να προκύψει και αυθόρμητα, στο πλαίσιο μιας βαθιάς κοινωνικής αναταραχής με διάρκεια. Για να έχει, όμως, η ένοπλη εξέγερση προοπτική νίκης προαπαιτούμενο είναι η αλλαγή της κοινωνικής συνείδησης, η ταξική οργάνωση, η συγκρότηση του επαναστατικού επιτελείου. Αυτό δεν το αναφέρει ο Δ. Χριστούλας στην πολιτική του διαθήκη κι είναι νομίζουμε αυτό που πρέπει να συμπληρωθεί, για ν’ αποκτήσει η θυσία του το χαρακτήρα ενός επαναστατικού μηνύματος με προοπτική, που κανένας χειραγωγός δε θα μπορεί να διαστρέψει.

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Πηγή: eksegersi.gr

«Όταν οι άτιμοι μιλάνε για τιμή»

Στις 19 Οκτωβρίου 1944 απελευθερώνεται η Λαμία. Δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αντιπροσωπεία της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ, καταφτάνουν στην πόλη. Στις 29 Οκτωβρίου και με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, συγκαλείται στην πλατεία Ελευθερίας της πόλης, πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ με παμφθιωτική λαϊκή παρουσία. Ο Άρης Βελουχιώτης εκφωνεί από το περίφημο μπαλκόνι τον περίφημο λόγο του. Ένα απόσπασμα από τον οποίο, σταχυολογήσαμε και φιλοξενούμε.

«…Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.

Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Όταν έξαφνα στα 1929-31 το κράτος ζήτησε, λόγω της οικονομικής κρίσης πού μάστιζε τότε τη χώρα μας να κατεβάσουν οι ξένοι ομολογιούχοι το ποσοστό που πληρώναμε σε τοκοχρεολύσια, οι Άγγλοι δέχτηκαν να το μειώσουν σε 35%, αλλά οι Έλληνες ομολογιούχοι αρνήθηκαν. Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους! Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Αυτοί λοιπόν οι ίδιοι που μας κατηγορούν ότι επιδιώκουμε την κατάργηση των συνόρων και την διάλυση του κράτους, αυτοί τα ξεπουλάνε αυτά στην πρώτη ευκαιρία.

Όταν οι άτιμοι μιλάνε για τιμή.

Μας κατηγορούν επίσης, ότι εμείς επιβουλευόμαστε την τιμή. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι «ηθικοί», που όταν περπατάνε μπερδεύονται τα κεφάλια τους στα σύρματα, μιλάνε για τιμή!

Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής.

Με αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευση του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε».

ΥΓ. 29 Οκτωβρίου 1944, στην πλατεία της Λαμίας, πριν από 68 χρόνια…

Φωνή από το  χτες ή φωνή από το  αύριο;

Θύμιος Κ.

Πηγή: ellinofreneia.net

Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης

tvxs.gr | Καπιταλισμός: μια ιστορία αγάπης by tvxorissinora

Mega μου;

Κάτω από τις δορυφορικές κεραίες και τα κτήρια από γυαλί,στήνεται το πρώτο στρατόπεδο δούλων στην Ελλάδα. Για τραγική ειρωνία τα θύματα είναι οι άνθρωποι που διαμορφώνουν την εικόνα για μια Ελλάδα που σώθηκε από την καταστροφή. Δημοσιογράφοι. Το κανάλι της Μεσογείων, το πάλαι ποτέ έγκυρο Mega, δεν είναι παρά μια γαλέρα με λαμνοκόπους, όπου γίνεται προσπάθεια να ισχύσει εργατικό δίκαιο της δεκαετίας του ‘50.

Η διεύθυνση του καναλιού ενημέρωσε τους εργαζόμενους πως πρέπει να υπογραφούν ατομικές συμβάσεις στις οποίες προβλέπεται πως:
1.Δεν θα ισχύει καμιά προυπηρεσία
2.Καταργούνται τα δώρα εορτών
3.Η επιχείρηση δεν θα πληρώνει εργασία τα Σαββατοκύριακα
4.Κόβονται μέρες κανονικής άδειας
Η ανακοίνωση προξένησε αναστάτωση στο Mega. 130 εργαζόμενοι έχουν υπογράψει κείμενο διαμαρτυρίας με το οποίο ενημερώνουν την ιδιοκτησία πως δεν θα δεχθούν να υπογράψουν τέτοιες συμβάσεις. Το κείμενο διαμαρτυρίας συνυπογράφουν οι δημοσιογράφοι Μανώλης Καψής και Όλγα Τρέμη ενώ αρνήθηκαν να υπογράψουν, παρόλο που εκλήθησαν, ο Σταύρος Θεοδωράκης και ο Παύλος Τσίμας.

Δεν είναι καθόλου απίθανο στο οικοδομικό τετράγωνο της «εθνικής ομοψυχίας» να ξεκινήσουν οι πρώτες αναταραχές. Αν και το πιθανότερο είναι, τα μεγάλα αφεντικά να λειτουργήσουν όπως ο Χότζας στην ιστορία με τον τύπο που διαμαρτυρόταν για το μικρό του σπίτι. Αφού του πρότεινε να το γεμίσει με ζώα μέχρι να γίνει ασφυκτική η διαβίωση, στη συνέχεια τα έβγαλε κάνοντας το σπίτι να φαντάζει μέγαρο. Το μέγαρο του Mega;

Εκδοροσφαγέας

Πηγή: koutipandoras.gr

Β. Σόιμπλε: «Οι Ελληνες έχουν ανάγκη να τα ρίχνουν στη Γερμανία»

«Παλιά θέλαμε να την κατακτήσουμε, τώρα όχι», δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών
Τα αντιγερμανικά αισθήματα των Ελλήνων δικαιολόγησε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μιλώντας στο αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι CBS. Ταυτόχρονα προσπάθησε να κατευνάσει τις ανησυχίες των Ελλήνων και των άλλων Ευρωπαίων μήπως κεντρικός στόχος του Βερολίνου είναι και πάλι να τους... κατακτήσει.

«Οταν άνθρωποι και χώρες ολόκληρες ζουν επί σειρά ετών πέρα από τα όριά τους και κάποια στιγμή πρέπει να εφαρμόσουν σκληρά μέτρα λιτότητας, τότε πολλές φορές ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους. Είναι ανθρώπινο να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα... Είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε μια δύσκολη κατάσταση», είπε χαρακτηριστικά ο γερμανός υπουργός. 

Σε ερώτηση δημοσιογράφου του CBS για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνησή του τη σύνδεση της σύγχρονης Γερμανίας με τη ναζιστική Γερμανία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο απάντησε κατηγορηματικά ότι η χώρα του δεν επιθυμεί να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος. «Δεν θέλουμε να κατακτήσουμε κανέναν. Κατά το παρελθόν η Γερμανία προσπάθησε αποτυχημένα να κατακτήσει. Σήμερα δεν θέλει να ξαναπροσπαθήσει κάτι τέτοιο», είπε χαρακτηριστικά ο Σόιμπλε. 
Πηγή: tovima.gr

Ο αυτοκτονικός ιδεασμός των… καναλοψυχολόγων

Ήταν Φθινόπωρο του 2001 στη Βηρυτό. Μια μαύρη Μερσεντές σταμάτησε στην είσοδο του ξενοδοχείου. Ο οδηγός, μας ζήτησε πιεστικά να μπούμε μέσα. Μας πήρε τα κινητά τηλέφωνα και απαίτησε να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Ήταν πολύ πειστικός. Βγήκαμε από το αυτοκίνητο μετά από 20 περίπου λεπτά. Μπήκαμε σ’ ένα κτήριο που ήταν τελικώς σχολείο. Περάσαμε μια αίθουσα με παιδιά που δεν ξαφνιάστηκαν ιδιαίτερα από την είσοδο τριών ανθρώπων με μια κάμερα και καταλήξαμε σε ένα δωμάτιο με σημαίες της Χεζμπολάχ.

Η επόμενη ώρα ήταν από τις πιο συγκλονιστικές της καριέρας μου. Τρεις μαχητές της Χεζμπολάχ περιέγραψαν μπροστά στην κάμερα τι ήταν γι αυτούς η μάχη ως το θάνατο. Με μεγάλη φυσικότητα με διαβεβαίωσαν πως ήταν έτοιμοι να γίνουν μάρτυρες. Να ριχτούν δηλαδή ζωσμένοι με εκρηκτικά πάνω στον εχθρό, όχι μόνο για να τον σκοτώσουν, αλλά για να δώσουν το μήνυμα της αυταπάρνησης. Ενός όπλου που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Τα χρόνια που ακολούθησαν συνάντησα δεκάδες τέτοιους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχω πολλά να πω γι αυτούς. Όχι όμως πως είχαν κάποιου είδους αυτοκτονικό ιδεασμό.

Παραδείγματα τέτοιας αυταπάρνησης έχουν όλοι οι λαοί. Από το ελληνικό Κούγκι και το Ζάλογγο, ως το ιαπωνικό χαρακίρι, οι άνθρωποι πολλές φορές ιεραρχούν σ’ ένα προσωπικό ή κοινωνικό σύστημα αξιών, την αξιοπρέπεια ή το ηθικό μήνυμα, πάνω από την ίδια τη ζωή. Δεν είναι θέμα σωστού ή λάθους ώστε να το αποδεχθείς ή να το απορρίψεις. Είναι μια ιεράρχηση που αποδίδει στη ζωή αξία με μέτρο το πώς αυτή έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι όταν η ζωή τους δεν είναι αναξιοπρεπής και όχι όταν αγοράζουν καινούριο σώβρακο συγκεκριμένης μάρκας. Δεν είναι ούτε ήρωες απαραίτητα, ούτε ψυχοπαθείς. Είναι άνθρωποι άλλης ιεράρχησης.

Με αυτοκτονία ξεκίνησε η αραβική άνοιξη. Με αυτοκτονία και η πρώτη διαμαρτυρία για την ελληνική χούντα. Το δρόμο της αυτοκτονίας διάλεξε και ο συνταξιούχος φαρμακοποιός, επιλέγοντας με τον τρόπο αυτό να στείλει το μήνυμα. Στα 77 του χρόνια, το μήνυμα ενδεχομένως είχε μεγαλύτερη αξία από τη ζωή μερικών ακόμη χρόνων.

Σκεφθείτε την εικόνα. Στέκεται στο Σύνταγμα, απέναντι από τη Βουλή, βάζει το όπλο στον κρόταφο και αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια των περαστικών. Μπαμ και μετά σιωπή. Οι μισοί τρομαγμένοι και οι άλλοι μισοί αποσβολωμένοι. Ακόμη και κάποιοι ανόητοι του Κοινοβουλίου κρατούν για λίγο κλειστό το στόμα τους, πριν αποφασίσουν πως πρέπει να δημιουργήσουν τα άλλοθι του δολοφόνου.

Η πρώτη “πολιτική” δήλωση που γίνεται, είναι πως δεν πρέπει να υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση της αυτοκτονίας. Πως πρέπει δηλαδή να υποβιβαστεί το μήνυμα. Γιατί η αυτοκτονία έγινε για το μήνυμα. Το δεύτερο μήνυμα αναλαμβάνουν να το στείλουν οι τηλεψυχολόγοι: “για να φτάσει σε σημείο αυτοκτονίας πρέπει να υπάρχει εκ των πραγμάτων ψυχική διαταραχή, ένα είδος παρεκτροπής”.

Ας αφήσουμε το γεγονός πως η ψυχική διαταραχή -αν υπάρχει-, δεν δημιουργήθηκε από τον κακό καιρό, αλλά απ’ όσα περιγράφει στο γράμμα του ο αυτόχειρας. Ας πάμε στον “αυτοκτονικό ιδεασμό” που διέπει την αντίληψη των “ειδικών”. Αυτούς τους μουτζαχεντίν που αυτοανατινάσσονται μπροστά στις κάμερες για να πείσουν πως όλα είναι θέμα ψυχολογίας και όχι πολιτικής εκφράζοντας μάλιστα την συμπάθειά τους για να μην παρεξηγηθούν. Μπορεί αυτή τη φορά να πείσουν πως ένας τρελός γέρος λέκιασε τα κοστούμια της ευπρέπειας με τους καφέδες που αναποδογύρισαν όταν άκουσαν τρομαγμένοι τον πυροβολισμό, αλλά υπάρχουν εκατομμύρια έλληνες που λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Και είναι λίγο δύσκολο να είναι όλοι τρελοί. Μάλλον οι ειδικοί πάσχουν από αυτοκτονικό ιδεασμό. Για χάρη της πολιτικής όμως και όχι της ψυχολογίας.

Πηγή: koutipandoras.gr

Ελλάδα 2012 – Σερβία 1992, βίοι παράλληλοι της κρίσης. Της Μίλιτσας Κοσάνοβιτς

Ζω στην Ελλάδα εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες και όλα αυτά τα χρόνια (μετά το 2008) της Ελληνικής Κρίσης μου θυμίζουν αρκετά τα δεινά που πέρασε η παλιά μου πατρίδα, η Γιουγκοσλαβία, και ειδικά ο λαός μου, οι Σέρβοι, που βρέθηκαν κυριολεκτικά στο «μάτι του κυκλώνα». Αυτός ο λαός έζησε ταυτόχρονα οικονομική κατάρρευση, πολιτική αποσύνθεση, διεθνή απομόνωση και ενοχοποίηση του και, στο τέλος, πόλεμο.


Πέρασαν είκοσι χρόνια από τότε που στη Γιουγκοσλαβία ξέσπασε Εμφύλιος Πόλεμος, αρχικά στην Κροατία, αφού η Σλοβενία κήρυξε ανεξαρτησία έπειτα από 11 μέρες πολέμου και 36 νεκρούς (νεοσύλλεκτους  φαντάρους του Γιουγκοσλαβικού Στρατού), ανάμεσα στις σέρβικες και κροατικές δυνάμεις. Οι Σέρβοι της Κροατίας (το 15% του πληθυσμού) ήταν κατά της διάλυσης της χώρας και συνεργάστηκαν με το Γιουγκοσλαβικό Στρατό υπέρ της διατήρησης της Ομοσπονδίας, ενώ οι Κροάτες  ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας και υπέρ μιας καθαρής από «άλλες εθνότητες» χώρας. Ο Σέρβο-Κροατικός πόλεμος  τελείωσε ουσιαστικά τον Αύγουστο του 1995, όταν ο δημοσιογράφοι έλειπαν για διακοπές, κι όταν με τη «μυστική» βοήθεια του ΝΑΤΟ ξεριζώθηκαν οι εναπομείναντες Σέρβοι της Κροατίας. Μόνο μέσα σε πέντε ημέρες περίπου 250.000 Σέρβοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη μακραίωνη πατρίδα τους, την Κράινα, και να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

 Το 1992 ο πόλεμος απλώθηκε και στη γειτονική Βοσνία. Εκεί οι εχθροί ήταν τρεις λαοί, που μέχρι πρότινος ήταν  φίλοι, γείτονες και συμπατριώτες, που ορκίζονταν την «Αδελφότητα και Ενότητα»: Μουσουλμάνοι  (τότε απέκτησαν το όνομα Βόσνιοι), Κροάτες και Σέρβοι. Οι «Κακοί» του πολέμου ήταν οι Σέρβοι και η Σερβία, εξαιτίας της πολιτικής του Σλομπόνταν Μιλόσεβιτς ο οποίος ψηφίστηκε μεν δημοκρατικά, πράγμα ύποπτο σε συνθήκες πολέμου και χωρίς προηγούμενη εμπειρία της δημοκρατίας. Έτσι η Σερβία, έχοντας για πρόεδρο έναν (πρώην κομμουνιστή) εθνικιστή ηγέτη, μπήκε σ’ έναν πόλεμο που δεν ήθελε, αποκτώντας εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τις περιοχές που καιγόταν μέσα στον πόλεμο, ενώ με το διεθνές οικονομικό εμπάργκο που της επιβλήθηκε  περίπου 400.000 νέοι και μορφωμένοι Σέρβοι, εγκατέλειψαν τη χώρα φεύγοντας μακριά από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τη μιζέρια. Σήμερα υπάρχουν αρκετά εκατομμύρια άνθρωποι από όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία, που για τον ίδιο λόγο βρίσκονται διασκορπισμένοι σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της Γης…

Δεν υπάρχει Πεπρωμένο που δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε!

Θυμάμαι το 1993 όταν το Εμπάργκο είχε προχωρήσει για τα καλά στη Σερβία, όταν ο υπερπληθωρισμός ήταν τόσο μεγάλος, που οι άνθρωποι έπαιρναν το πρωί το μισθό ή τη σύνταξή τους κι έτρεχαν να αλλάξουν τα λεφτά σε γερμανικά μάρκα, γιατί μέχρι το βράδυ θα έχαναν τη μισή τους αξία! Η βενζίνη δεν υπήρχε και όταν υπήρχε περιμέναμε στις τεράστιες ουρές επί ώρες να την προμηθευτούμε, άμα ερχόταν η σειρά μας. Βάζαμε δέκα ή το πολύ είκοσι λίτρα, γιατί δεν υπήρχαν παραπάνω μάρκα. Το παράνομο εμπόριο όλων των ειδών ήταν πάρα πολύ διαδεδομένο, γιατί ήταν ο μόνος τρόπος για πολλές οικογένειες να εξασφαλιστούν τα λεφτά για την επιβίωση τους. Οι τιμές των τροφίμων είχαν φτάσει στα ύψη… Τα ράφια των σούπερ μάρκετ ήταν μονίμως άδεια ή γεμάτα από κάτι σχεδόν άχρηστες κονσέρβες και τουρσιά, μπισκότα και μακαρόνια… Θυμάμαι τις ατελείωτες ουρές για ψωμί, για αλάτι, λάδι, ζάχαρη, καφέ κι άλλα βασικά προϊόντα. Κι ενώ θυμάμαι αυτές τις δύσκολες μέρες και χρόνια που πέρασε η παλιά μου πατρίδα, με αποκορύφωση τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999 κατά της Σερβίας, ψηφίζεται αυτή τη στιγμή (12.02.2012) από την Ελληνική Βουλή η νέα δανειακή σύμβαση και το δεύτερο μνημόνιο, που δεσμεύει την Ελλάδα ως το 2020. Ταυτόχρονα η Αθήνα καίγεται και χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν.

Πριν από λίγο έπρεπε να βγω έξω για  ν’ αγοράσω κάτι, αλλά δεν είχα αρκετά χρήματα στο πορτοφόλι μου. Αποφάσισα έτσι να πάω σ’ ένα ΑΤΜ τράπεζας  για να βγάλω 50 ευρώ απ’ το λογαριασμό μου. Δεν είχε! Γύρισα πέντε-έξι τράπεζες (εδώ που μένω είναι όλες μαζεμένες μια δίπλα στην άλλη), και καμία δεν μπορούσε να μου δώσει αυτά τα 50 ευρώ! Κατάλαβα! Τρόμαξαν οι Έλληνες από την επαπειλούμενη χρεοκοπία και σήκωσαν όσα χρήματα μπορούσαν από τα ΑΤΜ. Ή μήπως υπήρχε κάποια εντολή από την Κεντρική Τράπεζα να μην δίνονται χρήματα μέχρι αύριο, μέχρι να τελειώσει η κρίσιμη για το μέλλον της Ελλάδος ψηφοφορία στη Βουλή; Σε ποιόν αρέσει άλλωστε ο εκβιασμός της Ευρώπης προς το ελληνικό κράτος; Ποίος θέλει να εργάζεται για 500 ευρώ το μήνα; Ποιος θέλει ν’ αφήσει το χρέος της χώρας στα εγγόνια του; Φοβάμαι όμως ό,τι η χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη λύση…
Δεν είναι ο ελληνικός λαός τόσο ‘τρελός’ για να επιτρέψει στον εαυτό του τη χρεοκοπία, σκέφτομαι… Άλλωστε θα πάρει άλλα 130 δισεκατομμύρια ευρώ χαμηλότοκο δάνειο (θα του κάνουν και «haircut» άλλα 100 δισεκατομμύρια), ενώ η Σερβία δεν μπορεί να πάρει ούτε ένα δισεκατομμύριο ευρώ δάνειο από το ΔΝΤ χωρίς να της «βγάλουν το λάδι». Δεν νομίζω να θέλει κανένας λογικός Έλληνας το χάος που προβάλλεται από την καταστροφή του κέντρου της Αθήνας. Σκέπτομαι ταυτόχρονα τους εχθρούς της Ελλάδας, που χαίρονται βλέποντας αυτή την κατάσταση η οποία εύχομαι να τελειώσει γρήγορα και να μην έχει καμία σχέση σε κανένα σημείο μ’ εκείνο που έζησα και έζησαν οι συμπατριώτες μου στη Γιουγκοσλαβία…

Αν η Ελλάδα κηρύξει «στάση πληρωμών», θα καταρρεύσει ολόκληρο το τραπεζικό της σύστημα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πραγματική οικονομία. Κι αν βγούμε από την Ευρωζώνη το χάος που μας περιμένει θα είναι μεγάλο και με απρόβλεπτες συνέπειες. Στη σημερινή εφημερίδα της Σερβίας «Πολίτικα», γράφοντας για την τρέχουσα πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, αναφέρει ένας αναλυτής το βιβλίο της Ελένης Νικολαϊδου με τίτλο «Οι Συνταγές της Πείνας», το οποίο έχει γίνει ανάρπαστο, παρότι κοστίζει 15 ευρώ ολόκληρα. Είναι οι συνταγές από την εποχή της Γερμανικής Κατοχής, του 1941, με τις οποίες οι Αθηναίοι κατάφεραν να επιβιώσουν  τρώγοντας χόρτα, ελιές, σταφίδες, κομμάτια από όσπρια και ψωμί… Τίποτα δεν πετιόταν… Ούτε το παλιό ψωμί –κι αυτό μπορούσε να φαγωθεί με λίγο ζεστό νερό και αλάτι…

«Πολλά παιδιά έρχονται με τρύπια παπούτσια στο σχολείο», περιγράφει σε άρθρο του ένας Σέρβος δημοσιογράφος την κατάσταση στην Ελλάδα  βασιζόμενος στα λόγια του δασκάλου από ένα δημοτικό σχολείο της Αθήνας, «Το Υπουργείο Δια Βίου Μάθησης κι Εκπαίδευσης, σαν να μην έχει πάρει ακόμη το μήνυμα του πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, δεν άνοιξε κουζίνες στα σχολεία, ώστε να μπορέσουν όλα τα παιδιά να φάνε». Οι Έλληνες αναζητούν πλέον τα πιο φτηνά προϊόντα, κάνουν οικονομία στο ρεύμα και το πετρέλαιο, δεν ζεσταίνουν αρκετά τα σπίτια τους, δεν πηγαίνουν με αυτοκίνητο βόλτα. Και μιλάμε για ανθρώπους που έχουν χάσει τις δουλειές τους, που έχουν μικρή σύνταξη με τα παιδιά τους  άνεργα, ή για τα παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν να τους δώσουν χαρτζιλίκι… Τα ενεχυροδανειστήρια στη Θεσσαλονίκη φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια μετά την βροχή και είναι ένας   δείκτης της αρνητικής κατάστασης, καθώς οι άνθρωποι δεν μιλούν εύκολα γι’ αυτά…

Αυτά τα δύσκολα που περνάει τώρα η Ελλάδα κι ο ελληνικός λαός δεν μου είναι άγνωστα. Τα έχω ζήσει πριν από 15 με 20 χρόνια και στην πατρίδα μου. Είναι για μένα σαν μια επανάληψη του ίδιου έργου με διαφορετικούς όμως  πρωταγωνιστές. Γι’ αυτό μπορώ να δω τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Οι Σέρβοι, έχοντας υποστεί εμπάργκο, διεθνή απομόνωση και πόλεμο, κατάφεραν να επιβιώσουν και να διεκδικήσουν τη θέση στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Σε αντίθεση με τη Σερβία η Ελλάδα έχει πολύ ισχυρούς συμμάχους που όχι μόνον δε θα την αφήσουν να «πέσει», αλλά θα φροντίσουν να την κρατήσουν όρθια και δυνατή. Όσο για τον ελληνικό λαό, που αγαπάει τόσο πολύ την ελευθερία και τη δημοκρατία, δεν θα πρέπει να εγκαταλείψει τις αξίες του, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Δεν πρέπει να φοβάται, αλλά να διεκδικήσει το ρόλο που του αξίζει. Οι «θεοί της Ελλάδας» δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουν…

Η Mίλιτσα Κοσάνοβιτς (Kosanovic@mail.com) είναι συγγραφέας και αρχισυντάκτρια του περιοδικού Ζενίθ (www.zenithmag.wordpress.com).
Πηγή: tvxs.gr

Έναν ψυχίατρο, ρε παιδιά!

Μετά την αυτοκτονία του Δημήτρη Χρίστουλα στο Σύνταγμα, οι δημοσιογράφοι των καθεστωτικών ΜΜΕ έχουν στραφεί στους ψυχιάτρους και τους ψυχολόγους. Βέβαια, δεν τους ρωτάνε για τους εαυτούς τους –αν και είναι όλοι για ζουρλομανδύα- αλλά για αυτούς που αυτοκτονούν. Και είναι γεμάτοι απορίες.

Έπρεπε να αυτοκτονήσει ένας συνάνθρωπός μας στο Σύνταγμα, για να αναγκαστούν το Mega και ο ΣΚΑΪ να παραδεχτούν πως οι αυτοκτονίες στη χώρα πέφτουν βροχή εδώ και δυο χρόνια. Φυσικά, το κάνουν με μισή καρδιά – θα προτιμούσαν να μην αναφερθούν στις αυτοκτονίες αλλά αναγκάζονται από την οργή των πολιτών.

Αν ο επόμενος συνάνθρωπός μας που θα αυτοκτονήσει φροντίσει να τινάξει τα μυαλά του μέσα στο στούντιο των ειδήσεων την ώρα που η Όλγα χαριεντίζεται με τον Γιάννη –προκαλώντας αισθήματα ζήλιας στον Παύλο-, είμαι βέβαιος πως όλοι οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι της χώρας θα συγκλονιστούν. Ειδικά, αν το ταγέρ της Όλγας λερωθεί με αίμα και χυμένα μυαλά.

Οι ψυχολόγοι έχουν αντικαταστήσει στα πάνελ τους οικονομολόγους. Βέβαια, οι οικονομολόγοι αποδείχτηκαν εντελώς άχρηστοι – το ίδιο άχρηστοι θα αποδειχτούν και οι ψυχολόγοι.

Πάντως, είναι αξιέπαινοι οι τηλεδημοσιογράφοι που απευθύνονται σε ψυχολόγους για να τους ρωτήσουν για τις αυτοκτονίες, αφού θα περίμενες -εκτός όλων των άλλων γνώσεων που διαθέτουν τα παπαγαλάκια πανεπιστήμονες-, να είναι αστέρια και στην ψυχολογία.

Μιας και οι δημοσιογράφοι ρωτάνε τους ψυχολόγους για το αν υπάρχει λογική στην απόφαση ενός ανθρώπου να αυτοκτονήσει, ελπίζω να βρεθεί ένας ψυχολόγος να τους πει πως δεν υπάρχει καμία λογική στο να περνάς ολόκληρη τη ζωή σου, γλείφοντας τα αρχίδια του Μπόμπολα, του Ψυχάρη και του Αλαφούζου.

Αλλά το κάνουν.

Πηγή: pitsirikos.net

Χτες

Τι έχουμε κερδίσει με την  αργοπορία; Με την στωικότητα, την ελπίδα, την καρτερία; Την προσμονή ότι μπορεί να περάσουν τα δύσκολα και να την βγάλουμε καθαρή; Τι έχουμε κερδίσει παρατηρώντας τα ανδρείκελα να βυσσοδομούν  πάνω σε έναν λαό; Τίποτα. Απολύτως τίποτα.

Για την ακρίβεια το μόνο που έχουμε κερδίσει είναι χρόνος. Και έχουμε χάσει όλα τα άλλα. Και χάνουμε καθημερινά περισσότερα. Και χάνουνε καθημερινά περισσότεροι.

Ποτέ οι βάρβαροι εκμεταλλευτές δεν συγκινήθηκαν, από τον πόνο, την απόγνωση, την φτώχεια, τον θάνατο. Ποτέ οι δεσμοφύλακες δεν χαλάρωσαν τα λουριά και ποτέ ο Δήμιος δεν κατέβαζε το σπαθί στο κεφάλι του μελλοθάνατου, πιο μαλακά.  Ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας η βαρβαρότητα δεν σταμάτησε από μόνη της. Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει και εδώ.

Παντού και πάντα η βαρβαρότητα, με ότι μανδύα και αν φορούσε, (από χριστιανισμό μέχρι ευρωπαϊσμό) σταματούσε επειδή οι λαοί, το ήθελαν, το επεδίωκαν, το απαιτούσαν και το επέβαλλαν. Με κάθε κόστος. Με πολλές θυσίες. Χωρίς δεύτερες σκέψεις. 

Εμείς πότε θα ξεμπερδέψουμε με όλους αυτούς τους βάρβαρους; Τους αδίστακτους, δολοφόνους, εκατομμυρίων ονείρων;

Σε 20 μέρες κλείνουμε 2 χρόνια εντός μνημονίων και ΔΝΤ, εντός διαβεβαιώσεων ότι όλα τα μέτρα θα είναι μικρής διάρκειας, ώστε να ανακάμψει η οικονομία και να γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί, πιο ισχυροί, μπλα, μπλα, μπλα…  Δύο χρόνια τώρα, τι έχει πάει προς το καλύτερο; Τι από όσα προέβλεψαν έχει πετύχει; Τίποτα απολύτως. Το αντίθετο. Όλων οι ζωές χειροτερεύουν, στεγνώνουν, μαυρίζουν. Μικραίνουν.

Δεν πάει άλλο. Δεν πρέπει να πάει άλλο. Πρέπει να αλλάξει κάτι. Με κόστος; Ναι, με κόστος. Θα το πληρώσουμε εμείς το κόστος. Έτσι κι αλλιώς δυο χρόνια τώρα κόστος πληρώνουμε. Τώρα όμως θα πληρώσουμε.  Όχι αυτό που θέλουν εκείνοι, αλλά αυτό που διαλέγουμε εμείς.

Στην καλύτερη να αλλάξουν όλα. Στην χειρότερη να επιβάλλουμε τους δικούς μας όρους. Να τους φοβίσουμε, να τους πανικοβάλουμε, να τους τρομάξουμε. Αλλά αν έχουμε κέφι, να τους φυτέψουμε και στα παρτέρια της  πλατείας.

Δεν είναι εύκολος δρόμος. Αλλά είναι ο μόνος.

Θύμιος Κ.
Πηγή: ellinofreneia.net

Δούρειος Ήχος

Τζιπάκος